Οι Βρυξέλλες ζητούν από την Ιταλία να «επανακαταθέσει» το σχέδιο προϋπολογισμού του 2019. Ο όρος «επανακατάθεση» προτιμήθηκε για να διατυπωθεί πιο κομψά και απαλά, χωρίς επιθετικότητα, η απόρριψη του ιταλικού σχεδίου προϋπολογισμού από την Κομισιόν… Α, όλα κι όλα, οι ενέργειες των Βρυξελλών διακρίνονται πάντα για τη λεπτότητά τους.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λοιπόν, αναμένεται σήμερα να ζητήσει «ευγενικά» από την ιταλική κυβέρνηση να «επανακαταθέσει» το προσχέδιο προϋπολογισμού που κατέθεσε στις Βρυξέλλες, το οποίο απέρριψε, διότι δεν συνάδει με τους κοινοτικούς κανόνες και συγκεκριμένα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, μέσω του οποίου η Γερμανία έχει δεσμεύσει τους άλλους εταίρους της Ευρωζώνης να ακολουθούν μία πολιτική λιτότητας.
Το γεγονός ότι το Βερολίνο αγνοεί επιδεικτικά κάθε χρόνο τις έστω χλιαρές συστάσεις της Κομισιόν σχετικά με τη χρήση των γερμανικών πλεονασμάτων δεν ακουμπά τις ευαισθησίες των Βρυξελλών για την τήρηση των κοινοτικών κανόνων.
Ούτε η σιωπηλή περίοδος χάριτος που δόθηκε για μία 5ετία σχεδόν στη Γαλλία για το υψηλό δημόσιο έλλειμμα της χώρας. Ούτε η προκλητική φορολογική πολιτική υπέρ των πολυεθνικών που εφαρμόζουν ανενόχλητα η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και η Ιρλανδία.
Η Ελλάδα ένιωσε για τα καλά τις «ευαισθησίες» ορισμένων εταίρων και της Κομισιόν για την τήρηση των «κοινοτικών κανόνων»…
Η ιταλική κυβέρνηση, λοιπόν, θα πρέπει να υποχωρήσει και, αντί του 2,4% του ΑΕΠ που έθεσε ως στόχο για το δημόσιο έλλειμμα της χώρας το 2019, να προβεί σε τροποποιήσεις, ώστε ο εν λόγω στόχος να κυμανθεί μεταξύ 0,8%, που είχε υποσχεθεί η προηγούμενη κυβέρνηση, και 1,5%… Μπορεί το ιταλικό δημόσιο έλλειμμα να βρίσκεται κάτω από το όριο του 3% του ΑΕΠ, αλλά οι δεσμεύσεις, δεσμεύσεις…
Πίσω από το όλο θέμα βρίσκει κανείς τις ανησυχίες του Βερολίνου, της Χάγης και των σκανδιναβικών χωρών, οι οποίες φοβούνται ότι, εάν επιτραπεί στη Ρώμη να θέσει νέο στόχο για το δημόσιο έλλειμμα, θα αποτελέσει κακό προηγούμενο για τις άλλες χώρες, με αποτέλεσμα να τεθεί υπό αμφισβήτηση το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης ή λιτότητας.
Η ιταλική κυβέρνηση, όμως, δύσκολα θα υποχωρήσει μετά τις προεκλογικές υποσχέσεις του ακροδεξιού Ματέο Σαλβίνι της Λέγκας του Βορρά και του Λουίτζι ντι Μάγιο των 5 Αστέρων.
Αναμένεται, λοιπόν, ένα μπρά-ντε-φέρ μεταξύ Ρώμης και Βρυξελλών, τις οποίες ελέγχει απόλυτα το Βερολίνο και η Χάγη…
Επιστολές στις οποίες ζητούνται «διευκρινίσεις» για ορισμένες γραμμές του προϋπολογισμού και όχι «επανακατάθεση» έλαβαν και η Γαλλία, το Βέλγιο, η Πορτογαλία και η Σλοβενία. Περισσότερο για τους τύπους.
Ως προς την Ελλάδα, όλα κυλούν προς το παρόν ομαλά. Οι σχέσεις των Αθηνών με τις Βρυξέλλες είναι πολύ καλές και οι δημοσιονομικές επιδόσεις της χώρας είναι περισσότερο από ενθαρρυντικές. Απόδειξη, τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα.
Ο προϋπολογισμός έχει εγκριθεί και παραμένει η σύσταση της Κομισιόν προς την Ευρωζώνη, η οποία θα αναφέρεται και στο θέμα της μη περικοπής των συντάξεων.
Από εκεί και πέρα, στην Ευρωζώνη, τα πάντα εξαρτώνται από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Ολαφ Σόλτς…
