Συνεχίζεται χωρίς διακοπή ο αγώνας ανεύρεσης των αγνοουμένων μία εβδομάδα μετά τον καταστροφικό σεισμό των 7,5 Ρίχτερ και το τσουνάμι που ακολούθησε στην Ινδονησία. Οι αρχές εκτιμούν ότι ο αριθμός τους ξεπερνά τους 1.000 ανθρώπους, ενώ οι νεκροί είναι περισσότεροι από 1.500.
Σύμφωνα με την υπηρεσία που διαχειρίζεται τις επιχειρήσεις διάσωσης, «περισσότερα από 1.000 σπίτια έχουν καταπλακωθεί από τη λάσπη, επομένως υπάρχουν ακόμη ίσως περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι που αγνοούνται (…) μολονότι υπάρχει πιθανότητα ορισμένοι να έχουν καταφέρει να βγουν».
Οι προσπάθειες ανεύρεσης επιζώντων συνεχίζονται και μέχρι σήμερα, μολονότι οι πιθανότητες να βρεθούν επιζώντες στα ερείπια μια εβδομάδα μετά την καταστροφή είναι ελάχιστες.
Ο τελευταίος απολογισμός που ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του στρατού του Παλού, Μουχαμάντ Τοχίρ, ανέρχεται σε 1.558 νεκρούς, ενώ έγινε η εκταφή εκατοντάδων σορών από ομαδικό τάφο για να αποτραπεί ο κίνδυνος μετάδοσης ασθενειών.
Οι διασώστες έχουν επικεντρώσει τις προσπάθειές τους σε έξι περιοχές, μεταξύ των οποίων μια παραλία και η συνοικία Μπαλαρόα, η οποία ισοπεδώθηκε σε μια στιγμή από τον ισχυρό σεισμό.
Χθες είχαν εντοπίσει έναν επιζώντα κάτω από τα ερείπια χάρη σε εκπαιδευμένους σκύλους και σκάνερ, αλλά σήμερα όταν ξανάρχισαν τις έρευνές τους δεν έβλεπαν πλέον σημάδια ζωής.
Μολονότι τα τεχνολογικά αυτά μέσα με τα οποία εντοπίζονται οι επιζώντες κάτω από τα ερείπια δεν είναι αλάνθαστα, ο Φιλίπ Μπεσόν φαινόταν πολύ απογοητευμένος: «Σίγουρα είμαστε απογοητευμένοι».
Ανθρωπιστική βοήθεια
Η διεθνής βοήθεια στο νησί Σουλαουέζι που χτυπήθηκε περισσότερο από όλα από τον σεισμό και το τσουνάμι άρχισε να φτάνει με πολύ αργούς ρυθμούς, ενώ σχεδόν 200.000 άνθρωποι χρειάζονται επείγουσα ανθρωπιστική βοήθεια. Οι δίοδοι πρόσβασης και το αεροδρόμιο έχουν υποστεί πολύ μεγάλες ζημιές και καθυστερούν την παροχή της βοήθειας. Το αεροδρόμιο της πόλης Παλού άρχισε να λειτουργεί και για τις εμπορικές πτήσεις, ωστόσο λίγες πραγματοποιούνται ώστε να δίνεται προτεραιότητα στην άφιξη της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Αρχικά, η ινδονησιακή κυβέρνηση είχε αρνηθεί τη διεθνή βοήθεια, διαβεβαιώνοντας ότι ο στρατός της μπορούσε να ανταποκριθεί στην κατάσταση. Ωστόσο όταν αποκαλύφθηκε το μέγεθος της καταστροφής, ο πρόεδρος Τζόκο Ουιντόντο δέχθηκε τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις και την υποστήριξη ξένων κυβερνήσεων.
Είκοσι εννέα χώρες δεσμεύτηκαν για τη χορήγηση βοήθειας. Τα Ηνωμένα Έθνη δεσμεύτηκαν να χορηγήσουν βοήθεια ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο λόγω των επιμελητειακών δυσκολιών και τον αρχικό δισταγμό της Τζακάρτας, η βοήθεια αυτή δεν έχει φτάσει μέχρι στιγμής στους πληγέντες.
Η κατάσταση για τους ανθρώπους αυτούς είναι τόσο κακή, ώστε οι επιζώντες λεηλάτησαν καταστήματα για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.
Αρχικά οι αρχές είχαν δείξει ανοχή, ωστόσο πλέον η αστυνομία προχωρά σε συλλήψεις, ενώ προειδοποίησε ότι θα πυροβολεί όποιον συλλαμβάνεται να κλέβει.
Μια εβδομάδα μετά την καταστροφή, πολλοί δρόμοι εξακολουθούσαν να είναι αποκλεισμένοι, ενώ ερείπια από τον σεισμό και το τσουνάμι βρίσκονται παντού. Πολλοί κάτοικοι της Παλού κοιμούνται ακόμη στην ύπαιθρο φοβούμενοι νέο ισχυρό σεισμό.
Ωστόσο υπάρχουν και σημάδια επιστροφής στους φυσιολογικούς ρυθμούς της καθημερινότητας στην πόλη: παιδιά που παίζουν στους δρόμους, επανήλθε η ηλεκτροδότηση σε ορισμένες συνοικίες, οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τους ρυθμούς τους.
