Η διαμαρτυρία έγινε γιορτή

Από συγκέντρωση διαμαρτυρίας εξελίχθηκε σε μεγάλο πάρτι για τα επινίκια, με τη συμμετοχή ακόμη και παγκόσμιου βεληνεκούς καλλιτέχνη, η χθεσινή μάζωξη που είχε καλέσει ο Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος στην πλατεία Αριστοτέλους, διεκδικώντας το ακαταδίωκτο των μουσικών του δρόμου.

Την ώρα κιόλας της συγκέντρωσης γινόταν γνωστό ότι είχε κατατεθεί τροπολογία –η οποία ψηφίστηκε χθες το απόγευμα στη Βουλή– με την οποία καταργείται το αδίκημα της επαιτείας, ενώ απρόσμενο δώρο για τους διοργανωτές ήταν η παρουσία του Μανού Τσάο που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και ο οποίος συμμετείχε στη συγκέντρωση, μίλησε στους παριστάμενους και διασκέδασε το πανηγύρι που στήθηκε με μουσική, τραγούδια και χορό, ένα γεγονός στο οποίο συμμετείχαν όχι μόνο δεκάδες μουσικοί της πόλης αλλά και εκατοντάδες Θεσσαλονικείς.

Τα νέα για την τροπολογία που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Παρασκευόπουλος, Βασίλης Τσίρκας και Τασία Χριστοδουλοπούλου ανήγγειλε στους συγκεντρωμένους ο τραγουδοποιός Δημήτρης Ζερβουδάκης που είχε αναλάβει μεγάλο βάρος υπεράσπισης του δικαιώματος των μουσικών του δρόμου να μη διώκονται από την αστυνομία και να μην εξευτελίζονται με κατηγορίες περί επαιτείας.

Για το θέμα –που έχει περιγράψει σε αλλεπάλληλα δημοσιεύματα η «Εφ.Συν.»– θρυαλλίδα αποτέλεσε η προσαγωγή μίας μουσικού του δρόμου το βράδυ της περασμένης Κυριακής.

Με επικεφαλής της χθεσινής συγκέντρωσης τους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, οι οποίοι παρατάχτηκαν με τα όργανά τους, πολλούς τραγουδιστές, παλιούς και νεότερους στο πλευρό τους, εκπροσώπους κομμάτων και κινήσεων, το σύνθημα «η μουσική του δρόμου δεν είναι επαιτεία» έδειξε ότι συγκινούσε πολύ περισσότερους τελικά από όσους αναμενόταν.

«Καλούμε όλους τους μουσικούς να βγουν στον δρόμο, καταργήστε τη μεταξική διάταξη που μας τυραννά, δεν θα επιτρέψουμε άλλη σύλληψη ή προσαγωγή» φώναζε από το μεγάφωνο ο Δημήτρης Ζερβουδάκης. Και πάνω που φλάουτα, κιθάρες, κλαρίνα, βιολιά, ποντιακές λύρες και ακορντεόν άρχισαν να πιάνουν φωτιά, εμφανίστηκε ο Μανού Τσάου που έδωσε –χωρίς υπερβολή– διεθνή διάσταση στο θέμα των μουσικών του δρόμου καθώς, δυστυχώς, υπάρχουν και χειρότερα από τη Θεσσαλονίκη.

«Είμαι ο Μάνου Τσάο και είμαι σήμερα εδώ για να στηρίξω τους καλλιτέχνες του δρόμου της Θεσσαλονίκης. Εχουμε τα ίδια προβλήματα κι εμείς λόγω των νόμων της δικτατορίας στη Βαρκελώνη» άρχισε να λέει, για να τονίσει πως «πολεμούμε κι εμείς σκληρά εκεί για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών του δρόμου, όπως εδώ στη Θεσσαλονίκη. Πρέπει να αλλάξουμε τους νόμους και να αφήσουμε τους καλλιτέχνες να παίζουν στους δρόμους χωρίς φόβο, να κάνουμε όλους να καταλάβουν πως η μουσική του δρόμου είναι πολιτισμός», ήταν τα λίγα αλλά μεστά λόγια του προς τους συγκεντρωμένους, ενώ στη συνέχεια διευκρίνιζε ότι για να πάρουν πίσω τα όργανά τους οι μουσικοί πληρώνουν μέχρι και 200 ευρώ.

Ο Μανού Τσάο παρέμεινε επί δίωρο στις πρασιές της Αριστοτέλους, συνομιλώντας με εκπροσώπους των μουσικών και απλούς πολίτες.

Η τροπολογία

Την ίδια ώρα έφτανε στη Βουλή η τροπολογία για κατάργηση του άρθρου 407 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την επαιτεία. Στη αιτιολογική έκθεση, οι βουλευτές υπογράμμιζαν ότι «το αδίκημα της επαιτείας ανήκει στην κατηγορία των ψευτοαδικημάτων, καθώς κανένα έργο, αγαθό δεν προσβάλλεται από την πράξη αυτή.

Ηδη ο αείμνηστος καθηγητής Μανωλεδάκης υποστήριζε ότι πρόκειται για παρέκκλιση από το ισχύον στη χώρα μας φιλελεύθερο ποινικό σύστημα, το οποίο προϋποθέτει για το αξιόποινο άδικες, προσβλητικές πράξεις.

Η αναφορά των όρων φιλοπονία, φιλοχρηματία κατά συνήθεια στο άρθρο 407 του Π.Κ. καθιστά όντως φανερή την ποινικοποίηση της σκέψης και του φρονήματος και όχι της άδικης πράξης».