Ήταν 14 Σεπτεμβρίου του 2001 όταν ο σπουδαίος Στέλιος Καζαντζίδης περνούσε για πάντα στο πάνθεον της ελληνικής μουσικής και γινόταν πραγματικά «αθάνατος» στην ελληνική συλλογική μνήμη. Μία φωνή που ερμήνευσε όπως κανένας άλλος τον πόνο και τις ανησυχίες γενιών ανθρώπων.
Ο Στέλιος Καζαντίδης τραγούδησε για την προσφυγιά, για τον έρωτα, για τη μάνα, για τον φαντάρο, για τους μεροκαματιάρηδες και κατάφερε να αγγίξει με τρόπο ξεχωριστό τον ψυχισμό των Ελλήνων εντός και εκτός της χώρας.
Εκτός από την μοναδική του φωνή, εκείνο που τον έκανε «αθάνατο» ήταν η ερμηνεία του και η απλότητα με την οποία μπόρεσε να συνδεθεί με τρεις, τουλάχιστον, γενιές ανθρώπων.
Η efsyn city θυμάται ξανά τον μεγάλο καλλιτέχνη με δέκα τραγούδια η αξία των οποίων παραμένει αναλλοίωτη διαχρονικά.
