Η ιταλική κυβέρνηση κινείται προς δύο φαινομενικά αντίθετες κατευθύνσεις. Από τη μία, ο Ματέο Σαλβίνι συνεχίζει να κατηγορεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι «είναι κλεισμένη σε αντιπυρηνικό καταφύγιο και ότι ευθύνεται για την ανασφάλεια και τη θλίψη των Ευρωπαίων πολιτών». Από την άλλη, τα Πέντε Αστέρια προσπαθούν να βρουν δίοδο επικοινωνίας με την Κομισιόν για να διασωθεί ο κύριος κορμός των κοινωνικών μέτρων της κυβέρνησης Κόντε.
Ο Σαλβίνι συνάντησε στη Ρώμη την αρχηγό της γαλλικής Ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν, και κατηγόρησε ευθέως την Ευρώπη και τους οίκους αξιολόγησης ότι δεν επιτίθενται στη Ρώμη λόγω οικονομικών αιτιών, αλλά επειδή υπάρχουν πολιτικά κίνητρα.
Ξεκαθάρισε ότι με την επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού συμμερίζονται την ίδια ιδέα της Ευρώπης σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της μετανάστευσης, την εργασία και τη γεωργία.
Στη συνάντηση αυτή –η οποία οργανώθηκε ουσιαστικά μόνο για να γίνει η συνέντευξη Τύπου–, οι δυο ξενοφοβικοί πολιτικοί αναφέρθηκαν στη δημιουργία κοινού μετώπου ενόψει των ευρωεκλογών. Τόνισαν μάλιστα ότι, αν καταστεί δυνατό, θα έχουν και κάποιους κοινούς υποψηφίους. Η δε Λεπέν δήλωσε σίγουρη ότι «από τον Μάιο η Ενωση θα καταφέρει να κάνει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με αξίες που θα μάχονται την παγκοσμιοποίηση».
Το σπρεντ του φόβου
Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας των Πέντε Αστέρων, Ρομπέρτο Φίκο, συναντιόταν στις Βρυξέλλες με τον επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί. Οπως διέρρευσε, κατά τη συνομιλία τους συμφωνήθηκε να πέσουν οι τόνοι και να αναζητηθούν κοινά αποδεκτές λύσεις.
Πέρα από τις φραστικές συγκρούσεις, δηλαδή, τόσο η Ευρώπη όσο και η Ρώμη έχουν επίγνωση ότι η συνεχής αντιπαράθεση δεν ωφελεί κανέναν. Διότι η άνοδος του σπρεντ (χθες ξεπέρασε τις 300 μονάδες) μπορεί να θέτει σε μεγάλο κίνδυνο την ιταλική οικονομία και τη δυνατότητα βιώσιμου δανεισμού του Δημοσίου, αλλά και το σενάριο αποχώρησης της Ιταλίας από το ευρώ (προς το παρόν απόλυτα απίθανο) θα σήμαινε διάλυση του ενιαίου νομίσματος.
Προς το παρόν, η κυβέρνηση της Ρώμης συνεχίζει να χαίρει της υποστήριξης των πολιτών. Ενα από τα τελευταία γκάλοπ δείχνει ότι στην πρόθεση ψήφου η Λέγκα βρίσκεται πολύ κοντά στο 34% και τα Πέντε Αστέρια στο 28,5%. Συνολικά, η κυβερνητική ομάδα του Τζουζέπε Κόντε εξασφαλίζει πάνω από το 60% δημοτικότητας.
Ανομοιογενείς προσδοκίες
Αλλά στο κυβερνητικό Παλάτσο Κίτζι ξέρουν καλά ότι η ευθεία αντιπαράθεση μπορεί να μειώσει τον ενθουσιασμό κάποιων ψηφοφόρων της ετερόκλητης κυβερνητικής συμμαχίας –από τη στιγμή μάλιστα που το «εισόδημα του πολίτη» για άνεργους και συνταξιούχους ενδιαφέρει κυρίως τον ιταλικό Νότο, ενώ η μείωση των φόρων για τους ελεύθερους επαγγελματίες, τις περιφέρειες του Βορρά. Οι προσδοκίες, δηλαδή, όσων ψήφισαν Λέγκα και Πέντε Αστέρια είναι κάθε άλλο παρά ομοιογενείς.
Για τον λόγο αυτόν ο Κόντε, ο Ντι Μάιο και ο Σαλβίνι έχουν καταστρώσει στρατηγική, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνησή τους θα πρέπει να «αντέξει» τουλάχιστον μέχρι τις ευρωεκλογές, οπότε θεωρούν ότι το όλο κλίμα στην Ευρώπη θα πρέπει να αλλάξει. Δεν έχει γίνει σαφές, βέβαια, προς ποια κατεύθυνση.
Ο Σαλβίνι θέλει τον Ορμπαν και τη Λεπέν, ενώ ο Ντι Μάιο και τα Πέντε Αστέρια είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση, που σε κοινωνικό επίπεδο έχει αρκετά κοινά σημεία και με αριστερές δυνάμεις.
