ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Κυριακή Μπεϊόγλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Νομίζω πως δεν αρέσει σε κανέναν να ξυπνά τη νύχτα απότομα. Ειδικά όταν έχει ταλαιπωρηθεί πρώτα από σκέψεις για να έρθει επιτέλους ο πολυπόθητος ύπνος. Το καλοκαίρι είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Οι ήχοι της πόλης φτάνουν πιο εύκολα στ’ αυτιά σου από τα ανοιχτά παράθυρα. Και ποιοι είναι συνήθως αυτοί οι ήχοι;

Αυτοκίνητα, μαρσαρίσματα μηχανών, το ζευγάρι που τσακώνεται στο απέναντι διαμέρισμα, ένα μωρό που σώνει και καλά θέλει να ξενυχτήσει τους γονείς του. Και μουσική. Κάποιο πάρτι ή κάποιο ξενυχτάδικο που έχεις την ατυχία να ανοίξει στη γειτονιά σου, αν είναι κι ο αέρας σύμμαχος ίσως και τραγούδια από κάποια συναυλία. Ρυθμικά μπιτάκια μέχρι βαριά σκυλάδικα.

Ξυπνάς, βγαίνεις στο μπαλκόνι, λες μερικά κοσμητικά επίθετα, αν είσαι τυχερός ξανακοιμάσαι. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που τούτο το ξύπνημα είναι ευχάριστο και μάλιστα ευλογείς την καλή σου τύχη που ξύπνησες. Μια τέτοια εμπειρία μάς συνέβη πριν από λίγες νύχτες. Στην αρχή νόμιζα πως κοιμάμαι ακόμα.

Επειτα άνοιξα τα μάτια και μέσα στο σκοτάδι άκουσα καλύτερα. Συμβουλεύομαι το κινητό: ώρα 3 π.μ. Η μουσική που ερχόταν ήταν καθαρά φωνή βιολιού. Κατάλαβα. Ο μικρός στο ρετιρέ έδινε εξετάσεις για να πάρει κάποιο δίπλωμα στο βιολί, αυτό νομίζω πως άκουσα να λέει η μητέρα του στον διαχειριστή και να ζητάει την κατανόηση των ενοίκων.

Ε, λοιπόν, εκείνο το βράδυ ήθελα να φιλήσω τα χρυσά χέρια του μικρού βιολιστή. Δεν ξέρω ποια κομμάτια ήταν αυτά που έπαιζε, αλλά φαίνεται πως μαζί με μένα μάγεψε κι άλλους. Αναψαν αρκετά φωτάκια μέσα στη νύχτα. Ο δικός μας βιολιστής, από μια στέγη στην καρδιά της πόλης, μας ξενύχτησε και άξιζε κάθε λεπτό. Ελπίζω να πέρασε και τις εξετάσεις του.