Φανατικοί οπαδοί του κινήματος «Δεν πληρώνω» αναδεικνύονται για άλλη μία φορά καναλάρχες και ιδιοκτήτες ΜΜΕ.
Με το έτσι θέλω και προσφυγές προσπαθούν να καταστρατηγήσουν τον πόρο 2% επί του τζίρου των επιχειρήσεών τους που θεσπίστηκε σε αντικατάσταση του καταργηθέντος 20% επί των διαφημίσεων (του γνωστού Αγγελιόσημου) προκειμένου να επιβιώσει ο καθημαγμένος ΕΔΟΕΑΠ, που περιθάλπει προς το παρόν, γιατί συνεχώς διευρύνεται – πάνω από 17.000 μέλη οικογενειών σε εφημερίδες, ραδιοτηλεοπτικά μέσα και Ιντερνετ.
Είναι δε τόση η σύμπνοια μεταξύ τους που ακόμη και η κρατική ΕΡΤ (ντροπή στην ηγεσία της) πρωτοστατεί στην άρνηση καταβολής του πρόσφατα θεσπισμένου πόρου 2%, ο οποίος συνοδεύτηκε με αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένων και συνταξιούχων.
Το έγκλημα όπως και τα θύματα είναι γνωστά.
Πάνω από 1,3 δισ. ευρώ «εξαερώθηκαν» από το κύριο Ταμείο Ασφάλισης των δημοσιογράφων (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) με το «κούρεμα» Βενιζέλου, το υπόλοιπο 1 δισ. ευρώ το ρούφηξε η υποχρεωτική ένταξή του στον ΕΦΚΑ, με αποτέλεσμα ο ΕΔΟΕΑΠ να μείνει πανί με πανί, πανταχόθεν αβοήθητος και βαλλόμενος.
Βέβαια, ύστερα από δύσκολους μήνες συζητήσεων, διαπραγματεύσεων, απογοητεύσεων αλλά και υπό το ευήκοον ους, είναι η αλήθεια, προσωπικά των υπουργών Νίκου Παππά και Εφης Αχτσιόγλου αλλά και του υφυπουργού Τάσου Πετρόπουλου, βρέθηκε μία ατελής ίσως αλλά εξαιρετικά αναγκαία λύση, που και αυτήν προσπαθούν τώρα να τη στραγγαλίσουν εν τη γενέσει της.
Κι όμως υπάρχουν λύσεις..
Ομως, παρά τις πληγές και το λεηλατημένο τοπίο των μνημονίων, οι αντοχές του ΕΔΟΕΑΠ δεν έχουν εκλείψει, σύμφωνα και με τα εντελώς πρόσφατα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος του Οργανισμού Σταύρος Καπάκος, έστω κι αν εν μέρει αμφισβητήθηκαν από τον απελθόντα πρόεδρο Νίκο Καρούτζο.
Ο ταμίας του Οργανισμού, Βαγγέλης Τάτσης, εκφράζει βεβαιότητα ότι στο τέλος του χρόνου τα έσοδα θα υπερκαλύψουν τις δαπάνες. Αρα οι συντάξεις δεν κινδυνεύουν, σύμφωνα τουλάχιστον με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα και με το μεταμνημονιακό τοπίο που προβάλλει.
Να εφησυχάσουμε λοιπόν; Οχι, βέβαια.
Η επόμενη μέρα θα είναι γεμάτη από αγώνες των εργαζομένων για την πλήρη οικονομική αυτοδυναμία του Ταμείου, πού θα μπορέσει έτσι να αποτελέσει ένα πρότυπο κέντρο όπου θα συναντιούνται οι συνδικαλιστικές ενώσεις που τον απαρτίζουν, το υψηλό επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών στους ασφαλισμένους αλλά, πάνω από όλα, θα χτίζεται και η νέα σχέση του δημοσιογραφικού κόσμου με την κοινωνία. Γιατί, κακά τα ψέματα, ένα μεγάλο κομμάτι των διαμορφωτών της κοινής γνώμης έχει ταυτιστεί με τα συμφέροντα εργοδοτών και κέντρων πολιτικής καθοδήγησης.
Για παράδειγμα, κλιμάκιο ιατρών του ΕΔΟΕΑΠ, με την αναμενόμενη μάλιστα ενίσχυση του προσωπικού του Οργανισμού βάσει και των νέων συνθηκών, θα μπορούσε να προβαίνει σε προληπτικούς ιατρικούς ελέγχους πολιτών βάσει υποδείξεων των κατά τόπους δημοσιογραφικών ενώσεων, ενώ παράλληλα τα Μορφωτικά Ιδρύματα των Ενώσεων θα μπορούσαν να διοργανώνουν συναυλίες με την ορχήστρα της ΕΡΤ, εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής, τραπέζια συζητήσεων κ.ο.κ.
Εάν θέλουμε ένα όσο το δυνατόν ισχυρότερο οικονομικά Ταμείο, θα πρέπει να διεκδικήσουμε τα «χαμένα» αποθεματικά μας (την περιβόητη «προίκα» του νέου ΕΔΟΕΑΠ που μας υποσχέθηκαν και ουδέποτε την είδαμε) καθώς και την αναπλήρωση μέρους των απωλειών από το PSI ύψους 1,3 δισ. ευρώ, που με τόση ευκολία είχε υποσχεθεί ο πρώην αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Ευάγγελος Βενιζέλος.
Παράλληλα, συνδικαλιστικές ηγεσίες και συνάδελφοι θα πρέπει να αναζητήσουν και να ρίξουν στο τραπέζι ιδέες για την αύξηση των πόρων του Οργανισμού που, βεβαίως, δεν θα πρέπει να έχουν σχέση με χρηματοδοτική στήριξη του Δημοσίου, ώστε να παραμείνει ως κόρη οφθαλμού η ανεξαρτησία των δημοσιογράφων και η ελευθερία της έκφρασης.
Σύντομα θα εισφέρουμε και τις δικές μας ιδέες και απόψεις.
* πρ. πρόεδρος ΕΤΑΠ-ΜΜΕ
** πρόεδρος Εξελεγκτικής Επιτροπής ΕΔΟΕΑΠ
