Παραλήρημα «μακεδονομάχων» και τεντωμένα νεύρα

Το ερώτημα παραμένει τεράστιο σε ό,τι αφορά τη μαζικότητα της συγκέντρωσης των «μακεδονομάχων» το ερχόμενο Σάββατο κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της 83ης ΔΕΘ, αλλά ανεμπόδιστος δείχνει μέχρι στιγμής ο υφέρπων εθνικισμός σε ολόκληρη τη Μακεδονία, όπως φανερώνει το επεισόδιο των Σερρών.

Πάντως, τα στοιχεία καταδεικνύουν, επίσης προσώρας, ότι η κινητοποίηση από την υπόλοιπη χώρα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί. Χαρακτηριστικά, ενώ είχε προαναγγελθεί ότι θα ναυλωθούν 24 λεωφορεία από τον Πύργο Ηλείας, τελικά ζήτημα είναι αν θα ενοικιαστούν μόλις τέσσερα. Αγνωστο και αδιευκρίνιστο παραμένει πώς θα αντιδράσουν στα καλέσματα οι Θεσσαλονικείς.

Πέφτουν οι τόνοι

Κι έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς μπορεί τα τοπικά μέσα ενημέρωσης -που είχαν πρωτοστατήσει στην προπαγάνδα αλλά και τη διοργάνωση του πρώτου συλλαλητηρίου- να έχουν κατεβάσει αρκετά τους τόνους, όμως έχουν αναλάβει δράση ομάδες ακραίου και φανατικού εθνικισμού (ο «Ιερός Λόχος 2012» ανοιχτά με σελίδα στο fb και μικρότερες ανώνυμες για την ώρα που συντονίζονται μέσω προσωπικών επαφών ή κύκλους συνδεσμιτών), οι οποίες από τη μία έχουν αποδυθεί σε μια προσπάθεια προώθησης του μηνύματός τους, με αφίσες στους δρόμους και πανό σε πεζογέφυρες του περιφερειακού της Θεσσαλονίκης, αλλά από την άλλη φοβίζουν κιόλας και τούτο λειτουργεί απωθητικά σε μεγάλη μερίδα των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται.

Δεν πρόκειται για κάποιο αυθαίρετο συμπέρασμα, καθώς η απόφαση να ακυρωθεί η συναυλία της ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» έγινε, όπως οι ίδιοι οι διοργανωτές («Φορέας Ανένδοτου Αγώνα για τη Μακεδονία και τη Δημοκρατία») ομολόγησαν, και από τον φόβο για «προβοκατόρικη δράση και κινητικότητα ακροδεξιών και εθνομηδενιστικών ομάδων».

Φαίνεται πάντως ότι οι ακροδεξιοί έχουν καταλάβει πως φοβίζουν ακόμη και όσους σκέφτονται σαν αυτούς, αφού στη χθεσινή κόπια αφισών («Η υποδοχή του προδότη», «Οι Ελληνες δεν υπογράψαμε τίποτα») απουσιάζει κάθε υπογραφή οργάνωσης. Αυτές οι ακροδεξιές εθνικιστικές ομάδες έχουν μπει στο στόχαστρο των αρχών ασφαλείας, που αυτή τη φορά, σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», φαίνονται αποφασισμένες να μην επιτρέψουν στις κάθε λογής συμμορίες να επαναλάβουν γεγονότα τύπου «Λιμπερτάτια».

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ίδιες αυτές ομάδες επιβεβαίωσαν με αναρτήσεις τους ότι μέλη τους προσήχθησαν στην Ασφάλεια για να τους δοθεί το μήνυμα ότι είναι γνωστοί και δεν μπορούν να κρύβονται στην ανωνυμία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Τι θα συμβεί, όμως, με τα τμήματα εκείνων των ακροδεξιών πυρήνων που ενδύονται τον μανδύα οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων; Με δεδομένο ότι τα αθλητικά ραδιόφωνα φαίνεται να έχουν ρίξει κατά πολύ τους τόνους, πληροφορίες της «Εφ.Συν.» θέλουν να αναζητείται γέφυρα επικοινωνίας με επιτελικά στελέχη, κυρίως του ΠΑΟΚ, στους οποίους τίθεται το ερώτημα αν «θα εξακολουθήσουν να επιτρέπουν σε αυτούς τους πυρήνες τη συνέχιση της δράσης τους, την ώρα που η κυβέρνηση έχει θετική στάση στο ζήτημα του νέου γηπέδου της Τούμπας».

Κακά τα ψέματα, πάντως, τους όποιους ακροδεξιούς πυρήνες των τριών μεγάλων συλλόγων (ΠΑΟΚ-Αρη-Ηρακλή) φαίνεται να έχει περιορίσει ή και συγκρατήσει η οργανωμένη «απέναντι πλευρά» των οπαδών που από χρόνια έχουν δώσει συγκεκριμένα και απτά παραδείγματα αντιφασισμού. Είναι χαρακτηριστικό και ενδεικτικό ότι το εμετικό πανό στην Τούμπα που συνέδεε τις φωτιές της Αττικής με το Μακεδονικό δεν είχε αναρτηθεί στη «Θύρα 4», την πλέον γνωστή πανελληνίως, τα μέλη της οποίας εξέφραζαν με άλλο πανό τα συλλυπητήριά τους για τα θύματα της τραγωδίας.

Φυλλάδια σε εκκλησίες

Το επόμενο ζήτημα αφορά τη θέση και στάση της Εκκλησίας. Επισήμως από μητροπολίτες φαίνεται να τηρείται σιωπή. Ωστόσο οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις συνεχίζουν τη δράση τους, την οποία κανείς δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίσει με ελαφρότητα.

Η διανομή προπαγανδιστικών φυλλαδίων έξω από εκκλησίες της Θεσσαλονίκης είναι φαινόμενο που δεν μπορείς να προσπεράσεις καθώς γίνεται οργανωμένα και με αξιοσημείωτη διάρκεια, αφού λαμβάνει χώρα ακόμα και σε… γάμους και βαφτίσεις. Διόλου «χαριτωμένα», ιδίως όταν αναμένεται, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της εφημερίδας μας, ακόμη και να αποδειχθεί ότι ιερέας συγκεκριμένης ενορίας ήταν αυτός που χρηματοδότησε την πρώτη σειρά των αφισών που κολλήθηκαν στη Θεσσαλονίκη.

Η εικόνα που δίνουν, τέλος, οι «επίσημοι» διοργανωτές της συγκέντρωσης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι προσωπικές φιλοδοξίες ενός εκάστου να εκμεταλλευθεί τη δημοσιότητα με την απόκτηση και πολιτικού κύρους που θα βοηθούσε σε όποιες επιδιώξεις είχαν λειτούργησε αποσυσπειρωτικά, παρά την προσπάθειά τους να εμφανιστούν ενωμένοι σε κοινή συγκέντρωση.

Αν πάντως κάποιοι ποντάρουν στις «εκκαθαρίσεις», όπως τις συνηθίζουν μεταξύ τους οι ακροδεξιοί, δεν πρέπει επ’ ουδενί να παραγνωρίσουν την καλλιέργεια σε ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας της εθνικιστικής τυφλότητας, οι συνέπειες της οποίας εκδηλώνονται με απρόσμενο και καταστροφικό τρόπο για τις κοινωνίες. Το γάλα της εθνικοφροσύνης τάιζε πάντα πρώτο το φασιστικό φίδι. Αυτό φαίνεται ότι το ξεχνάνε η Ν.Δ. και το ΚΙΝ.ΑΛΛ., η σιωπή των οποίων για τη συγκέντρωση του Σαββάτου είναι ηχηρή. Τόσο, που όσες υποθέσεις μπορεί να κάνει οιοσδήποτε υπάρχει περίπτωση να είναι σωστές.

Το δημοτικό συμβούλιο σώζει την τιμή της πόλης

Την τελευταία στιγμή η σωφροσύνη στάθηκε όρθια και χθες το δημοτικό συμβούλιο έσωσε την τιμή της πόλης των Σερρών. Με ψήφους 19 κατά, 10 υπέρ, 10 απουσίες (!) και ένα «παρών» (!) το συμβούλιο απέρριψε την πέραν πάσης λογικής πρόταση, ασύγγνωστης προσβλητικότητας, των οκτώ δημοτικών συμβούλων που ζητούσαν να ανακληθεί ο τίτλος του επίτιμου δημότη Σερρών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ζητώντας του παράλληλα να επιστρέψει το χρυσό κλειδί της πόλης στον δήμο.

«Εθνικούς και πατριωτικούς λόγους» επικαλούνταν οι οκτώ, που κατηγορούσαν τον κ. Παυλόπουλο για παθητική στάση στη Συμφωνία των Πρεσπών. Σημαδιακό: οι οκτώ προέρχονταν και από τις τρεις μεγάλες (Δεξιάς και Κεντροαριστεράς) παρατάξεις του δήμου. Μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ Σερρών –και η δημοτική του παράταξη «Διάβαση Πεζών»- είχε καταδικάσει εξ αρχής την πρόταση, περιγράφοντάς την ως «μίγμα γραφικότητας και πολιτικού αμοραλισμού» και καταγγέλλοντας ότι «η πατριδοκαπηλία υπήρξε διαχρονικά ένα αποτελεσματικό διακομματικό εργαλείο ψηφοθηρίας».