Ενα συνολικό σχέδιο που επιχειρεί για πρώτη φορά να πετύχει σε μεγάλο βαθμό την αντιπλημμυρική θωράκιση της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια.
Από το 2014 μέχρι σήμερα έχουν σχεδιαστεί 12 έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, 4 από αυτά -προϋπολογισμού 5,5 εκατ. ευρώ- ολοκληρώθηκαν, 3 -προϋπολογισμού 12,2 εκατ. ευρώ- είναι σε εξέλιξη και 5 -προϋπολογισμού 2,1 εκατ. ευρώ- υπό μελέτη.
Αυτά όπως και ο συνολικότερος σχεδιασμός που αφορά την αντιπλημμυρική προστασία της Περιφερειακής Ενότητας Πειραιά παρουσιάστηκαν χθες σε συνέντευξη Τύπου από την περιφερειάρχη Αττικής, Ρένα Δούρου, τον αντιπεριφερειάρχη Πειραιά, Γιώργο Γαβρίλη, και τον περιφερειακό σύμβουλο αρμόδιο για θέματα περιβάλλοντος, κλιματικής αλλαγής και έργων αντιπλημμυρικής προστασίας, Αθαν. Αναγνωστόπουλο.
«Στόχος μας είναι να άρουμε την επικινδυνότητα σε πάρα πολλά σημεία όπου δημιουργούνται πλημμυρικά φαινόμενα, προστατεύοντας ζωές και περιουσίες και όχι να κάνουμε πόλεις-σφουγγάρια» τόνισε ο Γ. Γαβρίλης και υπογράμμισε ότι η περιοχή, που έχει βιώσει εδώ και πολλές δεκαετίες καταστροφικές πλημμύρες ακόμα και με ανθρώπινες απώλειες, αθροίζει όλες τις συνηθισμένες αιτίες του προβλήματος: ραγδαία και χωρίς σχεδιασμό αστικοποίηση, αυθαίρετη δόμηση, έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού, αποψίλωση των ορεινών όγκων, κάλυψη των φυσικών ρεμάτων κ.ά.
Σημείωσε επίσης ότι η κατάσταση δυσχεραίνεται από το δυσλειτουργικό θεσμικό πλαίσιο, με τις αλληλοκαλυπτόμενες αρμοδιότητες φορέων και τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, φέροντας ως παράδειγμα ότι ο χρόνος που απαιτείται για ένα έργο από τη δημοπράτηση της μελέτης μέχρι την ολοκλήρωσή του είναι πάνω από 6-7 χρόνια, παρά τον πρόσφατο νόμο που επιτάχυνε τις διαδικασίες μειώνοντας τον χρόνο για την ανάδειξη του μελετητή από 24 μήνες (κατά μέσο όρο) σε περίπου 8-9 μήνες.
Ανθρώπινες επεμβάσεις
Τόσο ο Γ. Γαβρίλης όσο και ο Αθ. Αναγνωστόπουλος τόνισαν ότι ήρθαν αντιμέτωποι με τη νοοτροπία όλων των προηγούμενων χρόνων με την οποία δομήθηκαν οι πόλεις μας, νοοτροπία που αντιμετώπιζε τα ρέματα σαν αγωγούς.
Τα στοιχεία που έδωσαν αποτυπώνουν ολοφάνερα το πρόβλημα: το 1950 υπήρχαν στην Αττική 1.300 χιλιόμετρα ρέματα, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν 300 χιλιόμετρα, 800 χείμαρροι-ποτάμια και σήμερα 50, το 80% του νερού το απορροφούσε η γη και το 20% έμενε στην επιφάνεια, ενώ σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Χαρακτηριστικό το παράδειγμα που περιέγραψε ο Γ. Γαβρίλης. Στην περιοχή του νεκροταφείου του Σχιστού υπήρχε ένας αγωγός που οδηγούσε τα νερά στον ναύσταθμο.
Στον αγωγό αυτό όμως έμπαιναν τα πρόβατα ενός βοσκού και τα έχανε. Ετσι ο βοσκός για να δώσει λύση στο πρόβλημά του μπάζωσε τον αγωγό…
Ο αντιπεριφερειάρχης αναφέρθηκε και στο σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει στην περιοχή της Ιχθυόσκαλας-Κόμβος Ικονίου στο Κερατσίνι, λέγοντας ότι η περίπτωση αυτή είναι χαρακτηριστική και αποκαλυπτική των επιπτώσεων από τις ανθρώπινες επεμβάσεις και των δυσκολιών που συναντά κάθε έργο-παρέμβαση αποκατάστασης: σ’ αυτό το σημείο εάν βρέξει για 20 λεπτά το νερό ανεβαίνει σε ύψος ενός μέτρου, καθώς όλα τα ρέματα στην περιοχή έχουν μπαζωθεί, ενώ η επιχωμάτωση που έγινε από τον ΟΛΠ το 2002 ήταν καταστροφική, αφού σύμφωνα με τους μηχανικούς μετά από αυτήν καταστράφηκαν όλα τα αντιπλημμυρικά έργα.
Η Ρένα Δούρου επισήμανε ότι για να θωρακιστεί η Αττική χρειάζεται έναν προϋπολογισμό που υπερβαίνει το μεγάλο κομμάτι του ΑΕΠ της χώρας ακόμη και πριν από τα μνημόνια, ενώ τόνισε ότι από την αρχή της θητείας τούτης της διοίκησης έκαναν τη στρατηγική επιλογή μιας συνολικής αντιπλημμυρικής πολιτικής με συνέργειες με τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας, όπως το ΕΜΠ, το ΙΓΜΕ, το Αστεροσκοπείο, στρατηγική που τεκμαίρεται από τα 160 αντιπλημμυρικά έργα, ύψους μισού δισ., που βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα στην Αττική.
Τα χαρακτήρισε έργα δύσκολα, που, πέρα από τις τεχνικές δυσκολίες, απαιτούν υπέρβαση ενός νομοθετικού πλαισίου που δίνει βάρος στη γραφειοκρατία χωρίς να διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα και χωρίς να αντιμετωπίζει το μείζον θέμα των συναρμοδιοτήτων.
Επισήμανε ότι τα έργα υποδομών δεν συγκεντρώνουν τα φώτα της δημοσιότητας, δεν κερδίζουν ψήφους, δεν είναι έργα βιτρίνας, ενώ αναφερόμενη στην περίπτωση της Μάνδρας σχολίασε ότι τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν επάνω της όχι για να συμβάλουν στην ανάδειξη των πραγματικών προβλημάτων, αλλά για να διαστρεβλώσουν, να παραπληροφορήσουν και να τυμβωρυχήσουν.
Ξεκαθάρισε ωστόσο ότι η Περιφέρεια θα συνεχίσει τη στρατηγική της επιλογή για έργα με σχεδιασμό μεγάλης κλίμακας, όχι αποσπασματικά.
