Με τον δικό του τρόπο

Δεν θα βρεις και πολλές ομάδες, ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο, που θα ήθελαν το πρώτο επίσημο και με μεγάλη σημασία παιχνίδι τους στη σεζόν να είναι στο Celtic Park.

Με αντίπαλο μια Σέλτικ που είχε ήδη «γράψει» έξι επίσημα ματς πριν υποδεχθεί την περασμένη Τετάρτη την ΑΕΚ και που απέναντι στην πρωταθλήτρια Νορβηγίας πριν από μόλις 15 μέρες, στο δεύτερο ημίχρονο είχε πιάσει έναν «τρελό» αγωνιστικό ρυθμό.

Και όχι μόνον αυτό. Μια ΑΕΚ σε μεταβατική περίοδο. Με προπονητή νέο που δουλεύει εντελώς διαφορετικά πράγματα από τον προκάτοχό του. Χωρίς τους Τσιγκρίνσκι και Μάνταλο.

Με τις τρεις πιο βασικές μεταγραφές να μην έχουν ακόμη ξεκινήσει βασικοί ούτε σε φιλικό. Και πάνω που ο ένας από αυτούς, ο Μπογέ, είναι έτοιμος να το κάνει, βγαίνει «νοκ άουτ» κι αυτός, λίγο πριν ξεκινήσει το ματς.

Κι όμως… Η ΑΕΚ απέναντι σε όλα αυτά τα δεδομένα κατάφερε να ξεπεράσει το πρώτο, σχεδόν σοκαριστικό 25λεπτο που… τη χρέωσε και με ένα γκολ και μέσα σε μια εκπληκτική ποδοσφαιρική έδρα, που την ένιωθες κάθε δέκατο του δευτερολέπτου, να βρει τα πατήματά της, να ελέγξει τον ρυθμό, να ισοφαρίσει…

Να μπει σχεδόν κυριαρχικά στο δεύτερο ημίχρονο και μόνον όταν η κακιά στιγμή –και του διαιτητή ίσως…– έφερε την αποβολή του Γαλανόπουλου, αναγκάστηκε να γίνει κυνική, για να κρατήσει ένα αποτέλεσμα «χρυσάφι».

Και το πιο σημαντικό απ’ όλα; Με τον δικό της τρόπο. Χωρίς να αλλάξει τίποτε από αυτό που δουλεύει ο Μαρίνος Ουζουνίδης και χωρίς να προσαρμόσει σχεδόν τίποτε στον αντίπαλο.

Τουλάχιστον σε καμιά περίπτωση στον βαθμό που συνέβαινε αυτό πέρσι με τον Μανόλο Χιμένεθ.

Εχει ξεχωριστή σημασία αυτό το σημείο. Η ΑΕΚ πέρσι είχε συνηθίσει να περιμένει τη διάταξη του αντιπάλου της για να καθορίσει τη δική της.

Ξεκίνησε να το κάνει στην Ευρώπη ο Χιμένεθ κι έφτασε στο σημείο να το κάνει ακόμη και με τον Απόλλωνα και τη Λάρισα στο πρωτάθλημα.

Ο Ουζουνίδης άκουγε και διάβαζε όλες τις τελευταίες εβδομάδες για τις ιδιαιτερότητες του αντιπάλου, σε συνδυασμό αρχικά με την απουσία του Τσιγκρίνσκι και μετά κι αυτή του Μάνταλου.

«Θα αλλάξει σε τριάδα στην άμυνα; Θα ενισχύσει τον άξονα; Θα βάλει τον Αλεφ αντί του Γαλανόπουλου για να κερδίσει σε ύψος και αθλητικότητα;». Τίποτε απ’ όλα αυτά τελικά.

Καμιά αλλαγή στο 4-4-2, καμιά αλλαγή σε πρόσωπα σε σχέση με το σχήμα που δουλεύει στο μεγαλύτερο διάστημα της προετοιμασίας και καμιά διάθεση για χρησιμοποίηση από την αρχή παίκτη που δεν θεωρεί πως έχει αφομοιώσει ακόμη σε ικανοποιητικό βαθμό τα «θέλω» του. Κι ας είναι και η Σέλτικ, στο Celtic Park.

«Κατηφόρισε» το εντυπωσιακό γήπεδο της Γλασκόβης για την ΑΕΚ στην αρχή; Κανένας πανικός, καμιά σπασμωδική κίνηση, δεν είδαμε τίποτε «χτυπήματα» στον πάγκο. Η βελτίωση ήρθε.

Αλλά ήρθε μέσα στο παιχνίδι, με βάση τη διάταξη και την τακτική που προτάσσει ο Ελληνας τεχνικός και χωρίς αναπροσαρμογές.

Θέλει την ΑΕΚ να… βάζει τους κανόνες και όχι να προσαρμόζεται σε αυτούς. Φυσικά την έχει πάρει ήδη πρωταθλήτρια κι αυτό διευκολύνει το σκεπτικό του. Αλλά πολλοί ποντάρουν στο ότι κι έτσι να μην ήταν, δεν θα είχαμε διαφορές στη διαχείριση.

Η ρεβάνς, πολύ δύσκολο «στοίχημα». Η ΑΕΚ… πήρε τα μέτρα της Σέλτικ, είδε πως την «έχει». Αλλά έχει και τα θέματά της από πλευράς επιλογών, με τις τρεις βασικότατες απουσίες που είχε την Τετάρτη. Μπορεί να μειωθούν βέβαια.

Πολύ λιγότερες ελπίδες για τον Μπογέ, κάνουν όμως την εμφάνισή τους δειλά δειλά, κάποιες περισσότερες για τον Πέτρο Μάνταλο. Επιστροφή που, αν συμβεί, μπορεί να είναι και το «κλικ» που έλειψε στη Γλασκόβη, για να ζοριστεί ακόμη περισσότερο η Σέλτικ.

Παραμονή Δεκαπενταύγουστου, όχι και η πιο ιδανική μέρα για… ποδοσφαιρικά προσκλητήρια στην Αθήνα, αλλά αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο.

Η ΑΕΚ έχει αποτέλεσμα-βάση πρόκρισης και ξέρει πως αν την πάρει, αυτό που θα τη χωρίζει από την επιστροφή στους ομίλους του Champions League, ύστερα από 11 χρόνια, θα είναι μία από τις Μάλμε-Βιντεότον, με τους Ούγγρους να έχουν μάλιστα και προβάδισμα από το πρώτο ματς…