Τα μπάζα δεν είναι για τα… μπάζα

Καθημερινά τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων δομικών υλικών, τα γνωστά σε όλους μας μπάζα, απορρίπτονται καταλήγοντας στα σκουπίδια και, όπως επισημαίνει σε άρθρο του το περιοδικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης «Horizon», τα υλικά αυτά μπορούν να ανακυκλωθούν και να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία άλλων προϊόντων, όπως για την παραγωγή του ενεργού άνθρακα που χρησιμοποιείται στις αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Αυτό τουλάχιστον υποστήριξε μιλώντας στο περιοδικό ο δόκτωρ Κένι Βανρέπελεν, ερευνητής σε θέματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ιδρυτής της start-up επιχείρησης Act & Sorb, ο οποίος μέσω του σχεδίου FibreCarb αποφάσισε να ανακυκλώσει τις σανίδες κόντρα-πλακέ που περίσσεψαν από την ανακαίνιση του σπιτιού του.

Οπως εξήγησε «μετά το πέρας των οικοδομικών εργασιών σε ένα κτίριο περισσεύουν πολλές τέτοιες σανίδες ως “μπάζα” και στην κατάσταση που βρίσκονται δεν είναι ανακυκλώσιμες οπότε χρησιμοποιούνται συνήθως για καύση. Ωστόσο -τονίζει- έχουμε αναπτύξει μια διαδικασία για να εξάγουμε απ’ αυτές τον ενεργό άνθρακα, τον οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιούμε ως φίλτρο σε καθαριστές νερού ή στις μάσκες αερίων».

Ο Βέλγος επιχειρηματίας τονίζει, δε, με νόημα ότι τα στερεά «μπάζα» της οικοδομικής βιομηχανίας σε παγκόσμιο επίπεδο φτάνουν ετησίως το 1,3 δισ. τόνους. Δηλαδή είναι ίσα με τα υλικά που απαιτούνται για την κατασκευή 4,5 εκατομμυρίων μονοκατοικιών, οι οποίες θα μπορούσαν να στεγάσουν ολόκληρο τον πληθυσμό του Βελγίου.

«Επιπροσθέτως -τονίζει ο Βέλγος επιστήμονας- η εξόρυξη πρώτων υλών και η κατασκευή νέων προϊόντων για κτίρια, μαζί με την ίδια την κατασκευή, είναι επίσης υπεύθυνες για το 3-6% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας, καθώς και για την έκλυση σημαντικού ποσοστού των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα».

Η παραπάνω διαπίστωση οδήγησε, όπως γράφει το περιοδικό, πολλούς στο να στραφούν, λόγω της ζημιάς που προκαλείται στο περιβάλλον αλλά και στις οικονομίες, στην αναζήτηση μεθόδων ώστε να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα απόβλητα της οικοδομικής δραστηριότητας.

Η επιχείρηση Act & Sorb έχει επικεντρώσει τις έρευνές της στις μεσαίας πυκνότητας σανίδες από ξύλο ή από μελαμίνη (MDF), υλικά που χρησιμοποιούνται συνήθως στους τοίχους των κτιρίων και στα έπιπλα επίπεδης συσκευασίας.

Οπως είναι γνωστό, το MDF κατασκευάζεται σε μεγάλο βαθμό από μη επαναχρησιμοποιούμενες ίνες ξύλου, οι οποίες συγκολλώνται με ρητίνη και κερί αφού πρώτα θερμανθούν και στη συνέχεια συμπιεστούν. Ωστόσο, οι κόλλες που χρησιμοποιούνται στη σύνδεση καθιστούν δύσκολη την ανακύκλωση μετά τη χρήση.

Η διαδικασία που ανέπτυξε ο Βέλγος ειδικός χρησιμοποιεί μια μέθοδο γνωστή ευρύτερα ως «ανθρακοποίηση», η οποία θερμαίνει το MDF σε υψηλές θερμοκρασίες απουσία οξυγόνου, προκαλώντας τη διάσπασή του.

Στη συνέχεια ο άνθρακας θερμαίνεται ακόμη περισσότερο και επεξεργάζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές του πελάτη για να δημιουργήσει ενεργό άνθρακα κατόπιν παραγγελίας.

Σύμφωνα με τον δρα Βανρέπελεν, η Ευρώπη «πετά» 11 εκατ. τόνους ινοσανίδες κάθε χρόνο, ενώ σε όλο τον κόσμο απορρίπτονται περισσότεροι από 70 εκατ. τόνοι.

Συνεπώς το να καταστούν αυτά τα απόβλητα χρήσιμα δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά επιτακτικό, αλλά και οικονομικά, αν σκεφτεί κανείς ότι σήμερα η «αποστολή» ενός τόνου ινοσανίδων σε χωματερή κοστίζει 50 δολάρια, με τη συντριπτική πλειονότητα των MDF να απορρίπτεται με αυτόν τον τρόπο.

«Συμπερασματικά -τονίζει ο Βέλγος επιστήμονας- η αξιοποίηση όλων αυτών των υλικών μπορεί να έχει ένα ακόμη μεγαλύτερο περιβαλλοντικό όφελος, καθώς το αέριο που παράγεται κατά τη φάση της πυρόλυσης, όταν το υλικό διασπάται σε υψηλή θερμοκρασία, μπορεί να συλλεχθεί και να χρησιμοποιηθεί για την τροφοδοσία της όλης διαδικασίας, χωρίς να υφίσταται η ανάγκη εξόρυξης και χρήσης ορυκτών καυσίμων».