Ο Σαλβίνι επιμένει και «περιμένει έργα» από την Ευρώπη

Ο Ματέο Σαλβίνι δεν θέλει να χάσει την κύρια πολιτική του ενασχόληση κι έτσι έσπευσε να κάνει γνωστό ότι δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα της Συνόδου των Βρυξελλών.

«Είμαι ικανοποιημένος κατά 70%», τόνισε ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών και γραμματέας της Λέγκας, αφήνοντας, όμως, πολλές αιχμές. «Περιμένω να δω τι θα γίνει με συγκεκριμένες ενέργειες, διότι μέχρι τώρα είχαμε μείνει μόνο στα λόγια και λέγαμε “Ζήτω η Ευρώπη”, ενώ στο τέλος όλο το βάρος το σήκωνε η Ιταλία», λέει ο Σαλβίνι.

Σύμφωνα με τον Ιταλό υπουργό, ο Γάλλος πρόεδρος «πρέπει να σταματήσει να φέρεται σαν νέος Ναπολέοντας και να αποφασίσει να πάρει άλλους εννέα χιλιάδες πρόσφυγες από αυτούς που βρίσκονται στην Ιταλία».

H Ιταλία θα επιχειρήσει να αυξήσει τις απελάσεις παράτυπων μεταναστών, ενώ ο πόλεμος κατά των μη κυβερνητικών οργανώσεων συνεχίζεται.

Ο επικεφαλής της Λέγκας έκανε και πάλι σαφές ότι «οι ΜΚΟ και στο μέλλον θα βλέπουν την Ιταλία μόνο σε καρτ ποστάλ». Τις κατηγόρησε, δε, ότι «ενώ του λένε ότι είναι φασίστας και ρατσιστής», στην πραγματικότητα «αποδεικνύονται συνένοχοι των δουλεμπόρων».

Είναι σαφές, πάντως, ότι η Ρώμη θα κρατήσει τη σκληρή γραμμή της και τις ερχόμενες εβδομάδες.

Κάτι που προέκυψε και από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Τζουζέπε Κόντε, ο οποίος στην αρχή φάνηκε να είναι έως και πολύ ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα της συνόδου, αλλά στη συνέχεια «διόρθωσε», εν μέρει, τις πρώτες του εκτιμήσεις, λέγοντας ότι «θα μπορούσε να έχει πάει και καλύτερα».

Τα ταξίδια των «απελπισμένων της θάλασσας», παρά το σκληρό πρόσωπο της Ευρώπης, φυσικά δεν σταματούν.

Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο Sky News Arabiya, περίπου εκατό άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε νέο ναυάγιο που σημειώθηκε δυτικά της Τρίπολης, ενώ η ακτοφυλακή της Λιβύης διέσωσε δεκατέσσερις μετανάστες.

Η νέα ιταλική «γραμμή» προβλέπει, μεταξύ των άλλων, ότι στη ζώνη έρευνας και διάσωσης της Λιβύης θα πρέπει να κινητοποιείται -για τις όποιες αναγκαίες επιχειρήσεις- μόνον η ακτοφυλακή της Τρίπολης που θα μεταφέρει στη συνέχεια τους διασωθέντες σε λιβυκά κέντρα που, σε αρκετές περιπτώσεις, είναι σαφώς χειρότερα από τις πιο σκληρές φυλακές μας.