Το «Βέλος» στην καρδιά της χούντας

«Το πλήγμα στις Ενοπλες Δυνάμεις στη διάρκεια της δικτατορίας ήταν βαρύ. Στελέχη και των τριών όπλων αποτάχθηκαν ή αποστρατεύθηκαν κατά εκατοντάδες, άλλοι φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή εξορίστηκαν. Αυτά όχι μόνο δεν είναι γνωστά, αλλά και τα “γνωστά” δεν είναι προβεβλημένα».

Μιλάει στην «Εφ.Συν.» ο αντιναύαρχος ε.α. Κωστής Γκορτζής, σημαιοφόρος του θρυλικού «Α/Τ Βέλος», ένας εκ των τριάντα αξιωματικών που ακολούθησαν τον κυβερνήτη Νίκο Παππά ζητώντας το 1973 πολιτικό άσυλο στην Ιταλία.

Και ένα μέρος της μη προβεβλημένης ιστορίας ενός από τα πιο ανεξερεύνητα ή αποσιωπημένα μέχρι σήμερα κομμάτια του αντιδικτατορικού αγώνα πρόκειται να εκτεθεί δημόσια με την ημερίδα που οργανώνει ο Σύλλογος Φυλακισθέντων-Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ 1967-74) αύριο, Παρασκευή (7-10 μ.μ.), στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Γρ. Λαμπράκη 4, όπισθεν ΠΑΜΑΚ.

Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στο «Κίνημα του Ναυτικού» και στην «ανταρσία» του αντιτορπιλικού «Βέλος» τον Μάιο του 1973. Ομιλητές εκτός από τον κ. Γκορτζή θα είναι οι: Τάσος Σακελλαρόπουλος, ιστορικός, υπεύθυνος Αρχείων Μουσείου Μπενάκη, Αγγελος Πνευματικός, επίτιμος αντιστράτηγος ε.α., πρώην βουλευτής, και Νίκος Παπαναστάσης, αντισυνταγματάρχης ε.α.

Ο κ. Γκορτζής –μάχιμος δημοκράτης και ενεργός πολίτης μέχρι σήμερα– δεν κρύβει την ενόχλησή του και διαμαρτύρεται γιατί «μεταπολιτευτικά καλλιεργήθηκε συστηματικά η απόδοση της αποκλειστικής ευθύνης για τη δικτατορία στις Ενοπλες Δυνάμεις και με σκόπιμη παράβλεψη ότι το χουντικό καθεστώς περιείχε ενεργές και όλες τις κρατικές και κοινωνικές μη στρατιωτικές λειτουργίες. Πρακτική κατάφωρα άδικη προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων του τότε και του σήμερα, που περιθωριοποιούνται έτσι από τον υπόλοιπο λαό».

Ο κ. Γκορτζής θα αναφερθεί εκτενώς φυσικά στο Κίνημα του Ναυτικού (έχει γράψει το βιβλίο «Το Βέλος στην καρδιά της Δικτατορίας») και θα απαντήσει στο ερώτημα που του θέσαμε κι εμείς, «γιατί ειδικά στο Ναυτικό αναπτύχθηκε το Κίνημα κατά της δικτατορίας;»

Τονίζοντας ότι το Πολεμικό Ναυτικό ουδέποτε ομοιογενοποιήθηκε με τη χούντα, διευκρινίζει πως «ο κόσμος της θάλασσας έχει αρχαίους κανόνες –είναι ένας πολιτισμός–, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται πάντα και από όλους, διαφορετικά καπετάνιος και πλήρωμα πάνε στον πάτο της θάλασσας. Εμείς, στο Ναυτικό, δεν “λαμβάνουμε την τιμή ν’ αναφέρουμε” αλλά “ευπειθώς αναφέρουμε”. Αποδεχόμαστε έτσι ότι το ολοκληρωτικό υπερεγώ και το ατομικό συμφέρον που καταδυναστεύουν και αποσυνθέτουν την κοινωνία δεν έχουν θέση στο πλοίο. Για κανέναν».

Μιλά με θερμά λόγια για τον κυβερνήτη τού «Βέλος» Νίκο Παππά και πώς τους ενέπνευσε την πράξη τους για την οποία «η χουντική προπαγάνδα χύνει ακόμα και σήμερα τη χολή της για να απαξιώσει το Κίνημα του Ναυτικού και την ανταρσία του “Βέλος”. Ο Παττακός καμάρωνε δημόσια για την αναπηρία του αείμνηστου Σπύρου Μουστακλή από τα βασανιστήρια, κατηγορούσε τον αείμνηστο Νίκο Παππά ως προδότη που παρέδωσε το πλοίο στον… ιστορικό εχθρό (την Ιταλία;), γεγονός απολύτως ανακριβές, αφού το σκάφος επέστρεψε στην Ελλάδα».

Και γιατί πιστεύει ότι τα γεγονότα αυτά δεν προβάλλονται όσο πρέπει και στις διαστάσεις τους; «Γιατί το Κίνημα του Ναυτικού και η ανταρσία του “Βέλους” δεν ήταν εκμεταλλεύσιμα κομματικά από κανέναν πολιτικό χώρο κατ’ αποκλειστικότητα. Οχι μόνο δεν προβάλλονται, αλλά και σκοπίμως απαξιώνονται. Οι λεγόμενοι “δεξιοί εθνικόφρονες” μας λένε προδότες, οι της άλλης μπάντας, βασιλικούς, ΝΑΤΟϊκούς και άλλα χαριτωμένα. Ομως η επόμενη γενιά ιστορικών, μελετώντας τα αντικειμενικά δεδομένα, θα πει το σωστό και το λάθος».