Κλίμα έντονης πόλωσης με αντικείμενο τη βία έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες 48 ώρες, με την κυβέρνηση να διεξάγει έναν «πόλεμο» ανακοινώσεων με τη Ν.Δ., ενώ το δικό τους μερίδιο στη συζήτηση διεκδικούν οι πολιτικές δυνάμεις του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς.
Η ομολογουμένως υψηλών τόνων τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στο υπουργικό συμβούλιο της Δευτέρας, όπου, με αφορμή την επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη, έκανε λόγο «για ένα συμπαγές, σκοτεινό, και ακραίο τμήμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με έκφραση στα κορυφαία όργανά της», προκάλεσε την αντίδραση της Ν.Δ.
Το κόμμα της Πειραιώς επανέκαμψε και θέλησε να πάρει τη ρεβάνς με μπροστάρη τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος αναφέρθηκε στον «Ρουβίκωνα» και την έφοδό του στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στη σχετική δήλωσή του, ο αρχηγός της Ν.Δ., που στο παρελθόν έχει δηλώσει πως «η βία στην Ελλάδα προέρχεται αποκλειστικά από την Αριστερά», σημείωσε ότι «κάθε μορφή βίας είναι απαράδεκτη απ’ όπου και αν προέρχεται και εν τέλει υπονομεύει τη Δημοκρατία μας» και κάλεσε τον πρωθυπουργό «να διασφαλίσει, όπως οφείλει, τον νόμο, την τάξη, την ασφάλεια, τη συνοχή της κοινωνίας και την ομαλή λειτουργία των θεσμών».
Είναι προφανές πως η κυβέρνηση επενδύει πολιτικά στην επίθεση που έγινε το απόγευμα του Σαββάτου και θα το τραβήξει ώς εκεί που δεν παίρνει, συνδέοντας κάθε φορά τη Ν.Δ. με την ακροδεξιά πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι πως έχει τα επιχειρήματα να το κάνει, όπως έκανε και χθες εξάλλου, απαντώντας στον πρόεδρο της Ν.Δ. ότι: «Ο κ. Μητσοτάκης καταδικάζει τη βία από όπου και αν προέρχεται, αρκεί να μην προέρχεται από την Ακροδεξιά… Με Σαμαρά, Γεωργιάδη και Βορίδη καταλαβαίνουμε τη δύσκολη θέση του κ. Μητσοτάκη».
Ωστόσο, μέσα σε αυτή την προσπάθεια της κυβέρνησης, κάποια στελέχη φαίνεται πως έχουν χάσει το μέτρο με τις δηλώσεις που κάνουν, παρομοιάζοντας δύο διαφορετικά περιστατικά που έγιναν υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες: τη δολοφονία Λαμπράκη με το περιστατικό του Σαββάτου.
Ο Λένιν έγραφε πως «κάθε αλήθεια, αν την κάνεις υπέρμετρη, αν την επεκτείνεις πέρα από τα όρια της πραγματικής εφαρμογής της, η αλήθεια αυτή μετατρέπεται αναγκαστικά σε παραλογισμό». Και δεν είχε άδικο.
Από την πλευρά της η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται ομολογουμένως σε δύσκολη θέση, ειδικά αν σκεφτεί κανείς πόσα τοπικά ή περιφερειακά στελέχη της επιδοκίμασαν την επίθεση εις βάρος του δημάρχου Θεσσαλονίκης.
Το γεγονός ότι έχουν περάσει τέσσερις μέρες από το περιστατικό και δεν υπάρχει επίσημη θέση για την ανάρτηση του δημάρχου Αργους και στελέχους της, Δημήτρη Καμπόσου, προδίδει μια απίστευτη αμηχανία και αναδεικνύει τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη περί καταδίκης κενές περιεχομένου.
Ισως γι’ αυτό ο πρόεδρος της Ν.Δ. επικαλέστηκε χθες και πάλι –με αφορμή τον «Ρουβίκωνα»– το αφήγημα περί τάξης και ασφάλειας που παίζει συχνά πυκνά, έχοντας άξιο συμπαραστάτη, βέβαια, σε αυτό το Κίνημα Αλλαγής.
Στην Κεντροαριστερά, λοιπόν, φαίνεται πως ώς έναν βαθμό συντάσσονται με το αφήγημα της Ν.Δ. περί θεωρίας δύο άκρων και καταδίκης της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Τόσο ο Παύλος Χρηστίδης, εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος Αλλαγής, όσο και ο Σταύρος Θεοδωράκης, επικεφαλής του Ποταμιού, επιτέθηκαν χθες στην κυβέρνηση, μιλώντας για «δύο μέτρα και δύο σταθμά» ο πρώτος και για «διχαστικό λόγο» του Αλέξη Τσίπρα ο δεύτερος.
«Οταν χρησιμοποιείς δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα ίδια γεγονότα, προφανώς ανέχεσαι τη βία» είπε ο κ. Χρηστίδης, την ώρα που ο Σταύρος Θεοδωράκης έλεγε πως ο Αλέξης Τσίπρας «δεν είναι αθώος του αίματος», καθώς «το 2013-2014 εξέπεμπε μήνυμα διχαστικό απέναντι στην κοινωνία, επιθετικά μηνύματα για ένα τμήμα της κοινωνίας λέγοντας “Ή εμείς ή αυτοί”, “Ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν”, οπότε ο ίδιος πρέπει να αναλογιστεί τη δική του ευθύνη».
Τουλάχιστον ο κ. Θεοδωράκης κάλεσε τη Νέα Δημοκρατία να πράξει παραδειγματικά και να καταδικάσει πολιτικά στελέχη, δημάρχους και όλους όσοι προέρχονται από το κόμμα και πανηγύριζαν για την επίθεση στον Γιάννη Μπουτάρη.
Τέλος, χθες, και ο Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, μίλησε για τα φαινόμενα βίας, χαρακτηρίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ ως «πολιτική μήτρα» τέτοιων περιστατικών, τα οποία «νομιμοποιήθηκαν» όταν η σημερινή κυβέρνηση ήταν αντιπολίτευση.
Είναι περίεργο βέβαια να τα λέει αυτά ένας πολιτικός, ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2013 είχε χαρακτηρίσει τη Χρυσή Αυγή «ακτιβιστές» και τους νεοναζί «το πρώτο αυθεντικό κίνημα της αντιπολίτευσης», με τις ιδέες του οποίου βέβαια δεν συμφωνούσε. Αρκούσε βέβαια που τους ξέπλενε.
