Τα πρόσφατα γεγονότα στη Γάζα, τα οποία ήδη έγιναν παρελθόν, πρόσθεσαν ακόμη μία σελίδα στη ματωμένη ιστορία της Παλαιστίνης.
«Πού είναι η διεθνής κοινότητα;» «Γιατί σιωπούν όλοι;»: ήταν τίτλοι από τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων για πολύ λίγες μέρες. Ενώ κάποιοι πρόσθεσαν: «Πού είναι η φωνή των διανοουμένων;» Και άλλοι, πιο συγκεκριμένα: «Πού είναι η φωνή των Εβραίων διανοουμένων και καλλιτεχνών της διασποράς;» Οι οποίοι, ως γνωστόν, εντυπωσιάζουν με το πλήθος και το κύρος των έργων τους, σε Ευρώπη και Αμερική.
Αναφέρθηκαν και πάλι η διαχρονικά αιχμηρή, καταγγελτική στάση του Εβραίου Νόαμ Τσόμσκι και η παλαιότερη της Εβραίας Χάνα Αρεντ. Ενώ ο διακεκριμένος Ισραηλινός συγγραφέας Αβραάμ Γεοσούα, που συμπτωματικά βρέθηκε στην Αθήνα τις μέρες της σφαγής, όταν ρωτήθηκε, με τρόπο, μοίρασε τις ευθύνες εξ ίσου. Στους μεν (με τους εξήντα νεκρούς) και στους δε (με κανένα νεκρό). Πάλι καλά.
Περιορίζοντας, ωστόσο, την απορία στα καθ’ ημάς, αναρωτηθήκαμε πού είναι η φωνή των Ελλήνων Εβραίων διανοουμένων. Ανθρώπων με σημαντική παρουσία στην πνευματική, καλλιτεχνική και επιστημονική ζωή του τόπου. Την ακαδημαϊκή ιδιαίτερα.
Μάταια αναζητήσαμε την καταγγελία κάποιων από τους αρκετούς που με αφορμή το Ολοκαύτωμα, μήνες τώρα, είναι παρόντες μιλώντας για τη ναζιστική βαρβαρότητα και τον αντισημιτισμό. Αρθρογραφούν, δίνουν συνεντεύξεις, παίρνουν μέρος σε πάνελ, εφημερίδες, συνέδρια.
Μάταια αναζητήσαμε και τη δημόσια φωνή κάποιων από τους πολύ προοδευτικούς Ελληνες Εβραίους με διακριτή παρουσία σε κινηματικές δράσεις. Οι οποίοι υπερασπίζονται τα δίκαια εκείνων που τυραννιούνται και διώκονται στον κόσμο όλο.
Τι έγιναν όλοι αυτοί; Βουβάθηκαν; Δεν αντιλήφθηκαν ούτε αυτή τη φορά ότι κάτι συνέβη στο γκέτο της Γάζας; Δεν είδαν, έστω στη βραδινή τηλεόραση, τα δολοφονημένα παιδιά με τη σφεντόνα ακόμη στα χέρια και τα κομμένα πόδια; Μήπως είπαν κάτι και δεν το πήραμε χαμπάρι; Μακάρι.
Με τις απορίες μας αναπάντητες και τη σιωπή για την επόμενη μέρα στη Γάζα αποπνικτική, πήραμε ωστόσο ανάσα μέσα από τη μακρινή φωνή του σπουδαίου καλλιτέχνη Μόνι Οβάντα. Ο οποίος είναι Ιταλός Εβραίος, και από την εφημερίδα La Repubblica μας είπε: «Θεωρώ ξεδιάντροπο να χαρακτηρίζουν αντισημίτες όσους τολμούν να κατακρίνουν τις πολιτικές του Ισραήλ.
»Οπως, επίσης, βρίσκω αφόρητη και ανήθικη την προπαγανδιστική χρήση του Ολοκαυτώματος. Είμαι Εβραίος και αντιφασίστας, ξέρω τι σήμανε για εμάς το Ολοκαύτωμα και την ίδια στιγμή καταλαβαίνω τι συμβαίνει, όταν το Ισραήλ χτυπάει τους Παλαιστίνιους και η διεθνής κοινότητα αδιαφορεί».
