Φωνάζει για να ακουστεί ο ΣΕΒ που βλέπει τις προσπάθειές του για κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων να πέφτουν στο κενό! Μαζί, στον χορό του Ζαλόγγου που έχουν στήσει οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές παρασύροντας την ελληνική πραγματική οικονομία στον γκρεμό, και οι υπόλοιπες εργοδοτικές οργανώσεις (ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ) που όλες μαζί προσπαθούν να δρομολογήσουν την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία χρησιμοποιώντας την πίεση των δανειστών!
Μάλιστα έφτασαν στο έσχατο σημείο ανυποληψίας να στείλουν (όλοι μαζί) επιστολή στο υπουργείο Εργασίας μόλις τη Δευτέρα αλλά να αναγράψουν ημερομηνία 26.04.2018!
Μα γιατί είναι τόσο σημαντική η Διαιτησία, θα αναρωτηθεί κάποιος. Πρόκειται για τη βάση στην οποία στηρίζονται οι διαπραγματεύσεις που αφορούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας καθώς χωρίς το δικαίωμα προσφυγής στον υποχρεωτικό θεσμό της Διαιτησίας θα μπορούν απλώς οι εργοδοτικές οργανώσεις να «στυλώνουν τα πόδια» έναντι των διεκδικήσεων των εργαζομένων και απλώς αυτές οι διεκδικήσεις δεν θα μπορούν να περάσουν…
Η τελευταία ελπίδα των εργοδοτικών οργανώσεων ήταν βέβαια η πίεση των δανειστών, οι οποίοι είχαν συμφωνήσει να συζητήσουν το θέμα της Διαιτησίας επί τη βάσει νομικής μελέτης που θα συντασσόταν…
Η μελέτη ετοιμάστηκε και δόθηκε στις εργοδοτικές οργανώσεις την περασμένη Παρασκευή! Ωστόσο, σύμφωνα με απολύτως εξακριβωμένες πληροφορίες, η μελέτη κατέδειξε το προφανές! Οτι η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία είναι αντισυνταγματική. Ωστόσο σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες κατέδειξε και άλλα πράγματα:
♦ Οτι πριν από το 2011 είχαμε πολύ μικρό αριθμό προσφυγών στον Οργανισμό Μεσολάβησης Διαιτησίας (ΟΜΕΔ), αφού οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των συλλογικών οργάνων εργοδοτικών και εργαζομένων κατέληγαν σε συμφωνία.
♦ Οτι η συντριπτική πλειονότητα εξ αυτών των λίγων προσφυγών στον ΟΜΕΔ συμφωνούνταν στο στάδιο της Μεσολάβησης που προϋποθέτει συναίνεση.
♦ Οτι οι υποχρεωτικές διαιτητικές αποφάσεις ήταν ελάχιστες σε σχέση με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) κάθε μορφής, με το ποσοστό από τη δεκαετία του 2000 να κυμαίνεται στις περισσότερες των περιπτώσεων πάνω από 85%.
Προφανώς οι ηγεσίες των εργοδοτικών οργανώσεων (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ΓΣΕΒΕΕ) ζαλίστηκαν από τη νομική μελέτη και παίζουν το τελευταίο τους χαρτί ενόψει των διαπραγματεύσεων με τους εκπροσώπους των δανειστών που θα έρθουν την επόμενη εβδομάδα. Στην επιστολή λοιπόν που φέρει ημερομηνία 26-4-2018, αλλά κατατέθηκε προχθές στην υπουργό Εργασίας, οι 4 εργοδοτικές οργανώσεις (ΣΕΒ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ΓΣΕΒΕΕ) κάνουν σαν να μην έχουν πληροφορηθεί τη νομική μελέτη και εγείρουν τα εξής:
♦ Ο υποχρεωτικός χαρακτήρας του συστήματος Διαιτησίας δεν συμβαδίζει με την πρακτική που ακολουθείται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
♦ Η «Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων» του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, έχει απευθύνει στο παρελθόν δύο απευθείας αιτήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση σχετικά με την υποχρεωτική διαιτησία (το 1999 και το 2000) και έχει ζητήσει από την Πολιτεία να λάβει μέτρα για να θέσει τη νομοθεσία της σε συμφωνία με τις διεθνείς συμβάσεις.
♦ Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι, αν και το Σύνταγμα «επιβάλλει στον νομοθέτη να θεσπίσει σύστημα διαιτησίας», η διαιτησία είναι μία «επικουρική διαδικασία επίλυσης των συλλογικών διαφορών εργασίας σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων».
Ξεχνάνε όμως να εντάξουν στην επιστολή τους το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει κρίνει αντισυνταγματική την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία του ΟΜΕΔ, αν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων δεν καταλήξουν σε συμφωνία!
Ειδικότερα έχει κριθεί ότι η κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία (νόμοι 1876/1990 και 3899/2010) για την επίλυση εργασιακών θεμάτων είναι αντίθετη στο άρθρο 22, παράγραφος 2 του Συντάγματος.
Για να θυμηθούμε τι έπρατταν στο παρελθόν οι μνημονιακοί υπουργοί θα πρέπει να αναφέρουμε ότι με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου 6/2012 της κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου που στήριζαν ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. ορίστηκε το εξής: «Από 14.2.2012 η προσφυγή στη διαιτησία γίνεται αποκλειστικά με κοινή συμφωνία των μερών».
Επιπλέον, προβλέπεται ότι οι «προσφυγές που έχουν κατατεθεί στον ΟΜΕΔ μέχρι 28.2.2012 και δεν έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση, αν μεν έχουν κατατεθεί μονομερώς δεν συζητούνται και τίθενται στο αρχείο, ενώ αν έχουν κατατεθεί με κοινή συμφωνία των μερών κρίνονται».
Αυτή ακριβώς τη διάταξη κατήργησε το ΣτΕ με την απόφασή του περί αντισυνταγματικότητας. Ωστόσο οι εργοδοτικές οργανώσεις επιμένουν να ζητούν την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία, ελπίζοντας ότι οι νεοφιλελεύθερης κοπής εκπρόσωποι των δανειστών μας θα τους κάνουν το χατίρι και θα πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση!
Ούτε να ακούσουν
Αλλωστε το τελευταίο διάστημα τα στελέχη του ΣΕΒ σε κάθε συνάντηση με την υπουργό Εργασίας Ε. Αχτσιόγλου «στυλώνουν τα πόδια» σε κάθε συζήτηση για προστασία των μισθωτών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατη συνάντηση όπου έγινε ανάλυση του πώς μέσω της ΕΡΓΑΝΗΣ θα μπορεί να γίνει επέκταση μιας συλλογικής σύμβασης εργασίας σε όλους τους μισθωτούς του ίδιου κλάδου, οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ δεν δέχτηκαν να ακούσουν, λέγοντας εμείς είμαστε κατά της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας!
