Με την ολοκλήρωση της 2ης αγωνιστικής στον Β’ όμιλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχει προκύψει μια λίαν ενδιαφέρουσα κατάσταση. Στην πρώτη θέση ισοβαθμούν η Ισπανία και η Πορτογαλία με 4 βαθμούς.
Εχουν φέρει τα ίδια αποτελέσματα: το μεταξύ τους 3-3 και από μία νίκη με 1-0 (οι Ισπανοί επί του Ιράν και οι Πορτογάλοι επί του Μαρόκου).
Οπότε υπάρχει η απόλυτη ισορροπία στα πάντα: βαθμοί, διαφορά τερμάτων, επίθεση, άμυνα.
Τι θα γίνει λοιπόν αν μετά την τελευταία αγωνιστική συνεχιστεί η εν λόγω ισορροπία; Η Ισπανία αντιμετωπίζει το ήδη αποκλεισμένο Μαρόκο και η Πορτογαλία το Ιράν που προκρίνεται με νίκη.
Αν στους δύο αγώνες επιτευχθούν, όπως προχθές, τα ίδια σκορ, τότε οι δύο χώρες της Ιβηρικής θα χρειαστεί να «ξεκολλήσουν» βάσει του πειθαρχικού ελέγχου.
Υπάρχει η βαθμολογία Fair Play και ισχύει ο εξής πίνακας αφαίρεσης βαθμών:
• Κίτρινη κάρτα: -1
• Κόκκινη κάρτα (με δύο κίτρινες): -3
• Κόκκινη κάρτα απευθείας: -4
• Κίτρινη κάρτα & κόκκινη απευθείας: -5
Μέχρι στιγμής, λοιπόν, η Ισπανία προηγείται της Πορτογαλίας βάσει του συγκεκριμένου πίνακα, καθώς έχει δεχθεί κίτρινη κάρτα (-1 βαθμός) μόνο ο Σέρχιο Μπουσκέτς. Οι Λουζιτανοί έχουν -2, με «κιτρινισμένους» τους Μπρούνο Φερνάντες και Αντριέν Σίλβα.
Αν στην τελευταία αγωνιστική υπάρξουν ίδια αποτελέσματα, αλλά προκύψει συνολική ισορροπία και στις κάρτες, δηλαδή για παράδειγμα δεχθεί η Ισπανία μία περισσότερη κίτρινη από την Πορτογαλία, τότε η FIFA θα καταφύγει στην ύστατη λύση: κλήρωση!
Ανάλογο προηγούμενο σε διοργάνωση της FIFA έζησε το 2013 η Εθνική Ελλάδας κάτω των 20 ετών στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων στην Τουρκία.
Είχε απόλυτη ισοβαθμία με την Παραγουάη σε όλα τα κριτήρια. Ετσι μετά το 1-1 των δύο ομάδων στην Τραπεζούντα για την τελευταία αγωνιστική των ομίλων, έγινε κλήρωση για την τελική κατάταξη.
Κέρδισε η Ελλάδα του Κώστα Τσάνα και κατετάγη πρώτη, με τους Λατινοαμερικανούς στη δεύτερη θέση.
