Ο Ραχόι έφυγε, οι πληγές μένουν

«Eίναι το καλύτερο για μένα, για το Λαϊκό Κόμμα και για την Ισπανία». Με αυτά τα λόγια, ο Μαριάνο Ραχόι ανακοίνωνε χθες την παραίτησή του από την ηγεσία του κόμματος που μέχρι πριν από λίγες μέρες κυβερνούσε την Ισπανία, κλείνοντας έτσι έναν ολόκληρο πολιτικό κύκλο.

Τέσσερις μόλις μέρες μετά την πρόταση μομφής που τον εκθρόνισε από το πρωθυπουργικό αξίωμα κι ενώ ο σοσιαλιστής Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωνε τη σύνθεση της κυβέρνησής του, έκλεινε με την παραίτησή του έναν ολόκληρο πολιτικό κύκλο τόσο για τον ίδιο όσο και για τη χώρα.

Xωρίς «δαχτυλίδι» στον/στη διάδοχό του και αν μη τι άλλο, με πιο δημοκρατικές διαδικασίες από εκείνες με τις οποίες βρέθηκε ο ίδιος στην ηγεσία του κόμματος το 2004.

Ο μέχρι τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος διορίστηκε κυριολεκτικά αρχηγός του δεξιού Λαϊκού Κόμματος (ΡΡ) από τον πρώην πρωθυπουργό Χοσέ Μαρία Αθνάρ.

Μια απόφαση που μάλλον προκάλεσε έκπληξη, καθώς όλοι περίμεναν ότι ο διάδοχος θα ήταν ο υπουργός Οικονομικών (και μετέπειτα επικεφαλής του ΔΝΤ) Ροδρίγο Ράτο. «Ως καλύτερα ελεγχόμενος», άφηνε να εννοηθεί τότε το πολιτικό ρεπορτάζ.

Η πρώτη κάθοδος του Μαριάνο Ραχόι στην κάλπη τον Μάρτιο του 2004, ελάχιστες μέρες μετά τις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις στον προαστιακό της Μαδρίτης, συνοδεύτηκε με ήττα.

Νικητής, κόντρα σε όλες τις δημοσκοπήσεις, αναδείχθηκε ο σοσιαλιστής Χοσέ Λουίς Ροδρίγκεθ Θαπατέρο. Ακολούθησε μια δεύτερη ήττα το 2008, αλλά τον Νοέμβριο του 2011, ο Ραχόι θα έπαιρνε τη ρεβάνς κερδίζοντας τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές με απόλυτη πλειοψηφία.

Στη συνέχεια, θα «έλαμπε» σε όλο του το μεγαλείο, υλοποιώντας τα πιο τολμηρά όνειρα της πιο αντιδραστικής δεξιάς.

Επέβαλε στην Ισπανία ένα σκληρότατο μνημόνιο, μόνο που δεν το έλεγαν έτσι. Δραστικότατες περικοπές στο σύνολο του δημοσίου τομέα που τσάκισαν τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, μια μεταρρύθμιση που έκανε τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο, ποινικοποίηση της διαμαρτυρίας με τον διαβόητο «νόμο-φίμωτρο» και «μπουρλότο» στις σχέσεις με την Καταλονία.

Την ίδια στιγμή, η σκληρή ισπανική Δεξιά ήταν βουτηγμένη μέχρι τον λαιμό στα οικονομικά σκάνδαλα, τα οποία πριν από λίγες μέρες οδήγησαν στην πτώση της.

Η άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική σε συνδυασμό με τον αυταρχισμό της κυβέρνησης Ραχόι τής στοίχισαν την απόλυτη πλειοψηφία.

Στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 και του 2016 το ΡΡ, αν και πρώτο, συγκέντρωσε τα χαμηλότερα ποσοστά της τελευταίας 20ετίας και ο Ραχόι ηγήθηκε δύο κυβερνήσεων μειοψηφίας.

Αλλά, το σύστημα που δεν ξεμένει ποτέ από δεκανίκια, είχε βρει στο μεταξύ τους ανταγωνιστές Ciudadanos (Πολίτες), οι οποίοι συγκέντρωσαν πολλούς δυσαρεστημένους της Δεξιάς (ορισμένα γκάλοπ τους φέρνουν πρώτους) και το 2016 έδωσαν το φιλί της ζωής στον Μαριάνο Ραχόι που δεν θα γινόταν ξανά πρωθυπουργός χωρίς τη στήριξή τους.

Το σχόλιο του Ιγκλέσιας

«Ο Ραχόι δεν έφυγε, τον έδιωξε ο κόσμος που δεν έχασε την ελπίδα και που δεν έπαψε να ζητά πρόταση μομφής κατά της διαφθοράς. Παρόλα αυτά, αποσύρεται ένας ευγενής και έξυπνος πολιτικός που ήξερε να ακούει. Ηταν τιμή μου να είμαι αντίπαλός του και να τον αντιμάχομαι πολιτικά. Κέρδισε τον σεβασμό μου», έγραψε στο τουίτερ ο αρχηγός του Podemos Πάμπλο Ιγκλέσιας εκπλήσσοντας τους πάντες καθώς ο τέως πρωθυπουργός της Ισπανίας δεν άξιζε επ’ ουδενί ένα τέτοιο εγκώμιο και μάλιστα από έναν πολιτικό που τοποθετεί εαυτόν στην Αριστερά.

Εξ ου και οι αντιδράσεις των χρηστών του τουίτερ μόνο εγκωμιαστικές δεν ήταν απέναντι στο μήνυμα του Ιγκλέσιας.

Πολύ πιο επικριτικό και πολιτικό ήταν το μήνυμα του Ινιγο Ερεχόν, του υπ’ αριθμόν 2 του Podemos και αντιπάλου του Ιγκλέσιας για την ηγεσία, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων ότι ο Ραχόι «πρωτοστάτησε στις μεγαλύτερες περικοπές στην ιστορία της δημοκρατικής Ισπανίας» και τον αποχαιρέτησε λέγοντας «τώρα είναι η σειρά μας να χτίσουμε ξανά μια Ισπανία που δεν θα αφήνει κανέναν εκτός».

Σε παρόμοιο ύφος και ο επικεφαλής της Ενωμένης Αριστεράς (IU) που κατέβηκε στις εκλογές με το κόμμα του Ιγκλέσιας υπό το σχήμα Unidos Podemos:

«Ο Ραχόι θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί προ πολλού και να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες του για τη διαφθορά, τον αυταρχισμό και τις περικοπές. Με αυτό που κάνει τώρα επιβεβαιώνει ότι εκδιώχθηκε από τις κινητοποιήσεις, τις δικαστικές αποφάσεις και την αριθμητική στα έδρανα».

Οσο για τον Αλμπερτ Ριβέρα των Ciudadanos ευχήθηκε στον Ραχόι «τα καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο», σχολίασε ωστόσο ότι «θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί έγκαιρα ώστε να μην προκύψει η αδύναμη κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ».

«Ο «μαριανισμός» τελειώνει, όμως ο Ραχόι φεύγει χωρίς να ζητήσει συγγνώμη για τα πολυάριθμα σκάνδαλα διαφθοράς του κόμματός του, υπερασπιζόμενος με ζέση την πολιτική του κληρονομιά», σχολίασε η αριστερή ιστοσελίδα Rublico για τον τέως πρωθυπουργό και αρχηγό του ΡΡ που αποχώρησε χωρίς το παραμικρό ίχνος κριτικής ή αυτοκριτικής.

Οντως, ο Μαριάνο Ραχόι αποχώρησε με αισιόδοξα μηνύματα για το κόμμα του, το μεγαλύτερο στη Βουλή και με απόλυτη πλειοψηφία στη Γερουσία, όπως υπενθύμισε στους δικούς του.

Χάρη σε αυτήν ακριβώς την πλειοψηφία, όπως προβλέπουν αρκετοί αναλυτές, θα μπορεί να κάνει δύσκολη τη ζωή στην κυβέρνηση μειοψηφίας του Σάντσεθ.