«Προσευχή του μάγκα» στα… γερμανικά

Δώστε βάση στην περίπτωση του Κρίστιαν Ρόνιγκ γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον: είναι ένας μουσικός από τη Γερμανία, που ήρθε σε επαφή με την ελληνική μουσική όταν ένας Ελληνας φίλος του τον προσκάλεσε ένα βράδυ να παίξει με το συγκρότημά του λαϊκά και ρεμπέτικα, σε μαγαζί Ελλήνων μεταναστών.

Εκεί κόλλησε στο μυαλό του Κρίστιαν να παρουσιάσει μεταφρασμένα αυτά τα τραγούδια στα γερμανικά και τα αγγλικά ώστε να μπορούν να τα καταλάβουν πολύ περισσότεροι.

Και τι τραγούδια, έτσι; «Μινόρε της αυγής», «Είμαι πρεζάκιας (πρέζα όταν πιεις)», «Προσευχή του μάγκα (Θεέ μου μεγαλοδύναμε)», «Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ», «Ξημερώνει», «Γκαρσόνα», «Σερσέ λα φαμ» κ.ά.

Ολα αυτά βγήκαν σε ένα cd που λέγεται «Greece is mine» και θα το παρουσιάσει ο ίδιος live αύριο Παρασκευή στον Σταυρό του Νότου. Να ακούσουμε το «Πρέζα όταν πιεις» στα γερμανικά, να δούμε τι θα νιώσουμε.

Μας τα λέει γλαφυρά ο Κρίστιαν Ρόνιγκ…

• Βρήκα έναν νέο κόσμο ρυθμών και μελωδιών που αγνοούσα την ύπαρξή τους και βρήκα τρόπους να εκφράσω συναισθήματα που δεν πίστευα ποτέ ότι υπήρχαν. Η ελληνική μουσική είναι πλούσια, ειδικά η παραδοσιακή. Η Ηπειρος έχει μια εντελώς διαφορετική παράδοση από την Κρήτη ή τη Θράκη.
• Αρχικά, μετέφρασα και άλλαξα τις ενορχηστρώσεις για τους μη Ελληνες φίλους μου που δεν κατάφεραν να εκτιμήσουν τις πρώτες εκτελέσεις. Απογοητεύτηκα που δεν είδαν τα πράγματα που είδα εγώ στα τραγούδια. Τους έμοιαζαν πολύ εξωτικά, οι ρυθμοί, οι μελωδίες, η ενορχήστρωση και η γλώσσα. Αν είχαν αγαπήσει τα πρωτότυπα όσο εγώ, δεν θα αναγκαζόμουν να κάνω αυτό που έκανα. Αλλά τελικά απευθύνονται σε όλους τους ακροατές, δεν έχει σημασία αν είναι Ελληνες ή ξένοι. Μια και τα συναισθήματα όπως η αγάπη, ο πόνος, η λαχτάρα είναι ανθρώπινα και παγκόσμια, το άλμπουμ είναι, τελικά, για όλους.
• Μου άρεσε ο τρόπος με τον οποίο άλλαξαν τα πρόσωπα των Γερμανών όταν άκουσαν για πρώτη φορά τα κομμάτια στη γλώσσα τους. Μαλάκωσαν, εξαφανίστηκε και ο κυνισμός. Ωστόσο, στη Γερμανία αντιμετώπισα μια αντίδραση σχετικά με την καταθλιπτική φύση των τραγουδιών. Προσωπικά, νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι μπερδεύουν τη μελαγχολία με την κατάθλιψη. Τα τραγούδια γιορτάζουν και οι Ελληνες αγκαλιάζουν τη μελαγχολία για να μη γίνουν καταθλιπτικοί.
• Αρχικά, φοβόμουν ότι οι Ελληνες μπορεί να τα έβρισκαν αιρετικά, ειδικά αφού πήρα κάποια εμβληματικά τραγούδια με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές έχοντας ισχυρές αναμνήσεις. Για παράδειγμα, μια γυναίκα μού έγραψε ότι δεν μπορούσε να ακούσει «Το μινόρε της αυγής» μετά τον θάνατο της αγαπημένης γιαγιάς της, επειδή πάντα το τραγουδούσε μαζί της όταν περνούσε από το σπίτι της. Με το «Morning in minor» σοκαρίστηκε αρχικά, αλλά γρήγορα ένιωσε ευτυχισμένη που μπορούσε να το ακούσει ξανά. Πιστεύω ότι το πιο κρίσιμο ρόλο σε όλο αυτό ώστε να μη γίνει αιρετικό το έργο ήταν η παραγωγή του Σπύρου Μπάλιου, όπως και το γεγονός ότι έπαιξαν Ελληνες μουσικοί. Ξέρουν τι σημαίνουν τα πρωτότυπα και επομένως μπορούν να τα πάνε κάπου αλλού χωρίς να χαθεί η ψυχή τους.
• Στην αρχή μού φάνηκαν πολύ δύσκολα για να τα παίξω, ειδικά τα ζεϊμπέκικα. Πού να βρω τον ρυθμό τους και να μετρήσω τα 9/8, κατέληγα σε μια κόλαση. Μετά αφέθηκα και ακολούθησα τη μελωδία. Αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμες οι διακοπές στην Ελλάδα και η ρακή. Τα πανηγύρια, οι ταβέρνες και τα ρεμπετάδικα. Πρέπει να νιώσεις τον τόπο και τον πολιτισμό του για να μπορέσεις να παίξεις τη μουσική του.

INFO: Σταυρός του Νότου club, Φραντζή & Θαρύπου 37, Νέος Κόσμος. Εναρξη: 22.00. Είσοδος με ποτό 15 ευρώ και 25 ευρώ σε τραπέζι.