Επανεκλογή με… απόλυτη εξουσία. Στο κομμάτι των υπερεξουσιών που θα έχει στο εξής ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και στο νέο, άγνωστο κεφάλαιο που ανοίγει αυτό για τη χώρα εστίαζαν τα περισσότερα διεθνή ΜΜΕ και αναλυτές, την επαύριο των τουρκικών εκλογών.
Το γεγονός μάλιστα ότι ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, και ο Ούγγρος πρωθυπουργός, Βίκτορ Ορμπαν, ήταν από τους πρώτους που συνεχάρησαν τον Ερντογάν είναι, σύμφωνα με αρκετές εκτιμήσεις, άλλο ένα στοιχείο που κατατάσσει τον Τούρκο πρόεδρο «με τη βούλα» στο κλαμπ των «αυταρχικών ηγετών». Η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz», μάλιστα, στο κύριο άρθρο της έκανε λόγο για «καθοδική πορεία προς μία εκλεγμένη δικτατορία».
«Η επανεκλογή του δεν είναι το αποτέλεσμα που ήλπιζαν οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε.», σχολίαζε η βρετανική «Guardian». «Ωστόσο», συνέχιζε, «η Ευρώπη χρειάζεται τη βοήθεια της Τουρκίας για το προσφυγικό και το ζήτημα της τρομοκρατίας», οπότε, «θα συνεχίσει να κάνει τα στραβά μάτια».
«Οι σχέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και την Ευρώπη θα παραμείνουν δύσκολες», εκτιμούσε η ανταποκρίτρια της γαλλικής εφημερίδας «Le Monde» στη χώρα, Μαρί Ζεγκό. Eνας προβληματισμός που εκφράζεται όχι και τόσο διακριτικά από πλευράς Ε.Ε. Ο Ερντογάν είναι τώρα «πανίσχυρος» και είναι στο χέρι του η βελτίωση των σχέσεων με την Ε.Ε., σχολίαζε, το βράδυ της Κυριακής, ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Ασελμπορν.
«Ελπίζουμε ότι, υπό την ηγεσία του Προέδρου Ερντογάν, η Τουρκία θα παραμείνει πιστός εταίρος της Ε.Ε. σε μείζονα θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια, η περιφερειακή σταθερότητα και η μάχη κατά της τρομοκρατίας», δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργαρίτης Σχοινάς. Ο δε ΥΠΕΞ της Γερμανίας, Χάικο Μάας, κάλεσε την Τουρκία να άρει το συντομότερο δυνατόν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τονίζοντας ότι ένα τέτοιο βήμα θα βελτίωνε τις σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Στη Γερμανία, όπου κατοικούν πολλοί πολίτες τουρκικής καταγωγής και οι οποίοι -όσοι διατηρούν τουρκική ή διπλή υπηκοότητα- στήριξαν κατά τα δύο τρίτα τον Ρετζέπ Ερντογάν, τα ΜΜΕ αφιέρωσαν, όπως ήταν επόμενο, πολύ χώρο στο αποτέλεσμα των τουρκικών εκλογών.
«Επί διακυβέρνησης ΑΚΡ, εκδηλώθηκε φανερά μία λανθάνουσα ιστορική τάση από την εποχή της Οθωμανκής Αυτοκρατορίας: η υπεροχή του κράτους η οποία οδηγεί στην υποταγή του πολίτη», έγραφε σε άρθρο γνώμης με τίτλο «Η νίκη της ιδεολογίας» η ιστοσελίδα της εφημερίδας «Die Zeit». «Οσο για τη διαφθορά», συνέχιζε η γερμανική εφημερίδα, «αποτελεί συστατικό στοιχείο της νεότερης τουρκικής πολιτικής. Και άλλα κόμματα και πολιτικοί υπήρξαν διεφθαρμένοι, δεν έφεραν ωστόσο ευημερία στον ευρύτερο πληθυσμό».
«Ο Ερντογάν πέτυχε κάτι πολύ σημαντικό. Ανέβασε εκατομμύρια φτωχών Τούρκων στη μεσαία τάξη και τους έδωσε μια θέση στα μεσαία στρώματα της κοινωνίας, ειδικά τις γυναίκες που φορούν μαντίλα», εκτιμούσε η οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt».
Το περιοδικό «Der Spiegel» τόνιζε ότι «παρ’ όλη την κριτική προς τον Ερντογάν, η Ε.Ε. τον ανέδειξε σε ύψιστης σημασίας πολιτικό εταίρο, από τη στιγμή που υπέγραψε με την Τουρκία τη συμφωνία για τους πρόσφυγες το 2016».
Προέβλεπε μάλιστα ότι, με τη σκληρή στάση χωρών όπως η Ιταλία και η Ουγγαρία απέναντι στο προσφυγικό, «θα μεγαλώσει περαιτέρω η ούτως ή άλλως προβληματική εξάρτηση από τον Ερντογάν».
