Αφέθηκα. Μετά από εξαιρετική ξενάγηση σε υπέροχο χώρο: Ακαδημία Πλάτωνος. Από τις στιγμές που σου μένουν· να έχεις να θυμάσαι ότι κάποτε, κάποιες στιγμές, υπήρξες, ήσουν κι εσύ εκεί. Για Πλάτωνα και πλατωνικά δεν έχω να πω πολλά, μόνο ότι τα έχω μέσα μου ζωηρά ελπίζοντας να τα έχω για καιρό.
Δεν γίνεται κανείς πλατωνικός στην ηλικία μου. Αλλά αφού ακόμα μπορώ και καταλαβαίνω και, όσο μπορώ, βαθαίνω στο θέμα, να λέω και πάλι καλά και να είμαι ευχαριστημένος. Ευχαριστημένοι από καρδιάς ήταν και οι φίλοι, ο Κώστας και ο Μαρίνος, από την ξενάγηση και την εν γένει παρουσία του ξεναγού, του αρχιτέκτονα, ομότιμου καθηγητή, Γιάννη Πατρώνη· άνετος, ακομπλεξάριστος, άρα οικείος. Χαρακτηριστικός τύπος αντιβεντέτας. «Εσείς τι λέτε;» ρωτούσε τον Κώστα και τον Μαρίνο για να τους φέρει πιο κοντά στο θέμα!
Εν τω μεταξύ ο Κώστας –χρόνια τον ξέρω– είναι επιμελέστατος· δεν πάει πουθενά εάν δεν είναι διαβασμένος και κάνει διακριτικές παρεμβάσεις· το αντίθετο του ξερόλα και αυτός. Ομοίως και ο Μαρίνος, φιλομαθέστατος. Μετά ο Γιάννης μάς εξομολογήθηκε: «Ρε σεις, έγινα κουρούμπελο!», στο τρίτο τσίπουρο. Οπότε και οι τρεις, σαν συνεννοημένοι, είπαμε αστειευόμενοι: «Από τώρα, Γιάννη; Ακόμα δεν αρχίσαμε. Είμαστε στα προκαταρκτικά!».
Φίνο μαγαζί. Εκλεκτοί μεζέδες, μαγειρευτά, όλα σπιτικά, απίθανες ντομάτες από μανάβικο γειτονιάς. Στο ένα πεζοδρόμιο εμείς, στο απέναντι ο Πλάτωνας με τον δάσκαλο, κάποιον Σωκράτη (που μόλις ξεκινούσε το δικό του Συμπόσιο), τους μαθητές του, το Γυμνάσιο, το ψηφιακό Μουσείο… ανοιχτό Δημοτικό Αρχαιολογικό Πάρκο ατελείωτο, 150 στρέμματα, στο κέντρο της Αθήνας! Και το όνομα του καταστήματος; Αυτονόητο: Πλάτων. Κάθεσαι πλατωνικός και σηκώνεσαι επικούρειος… Σοβαρά, εκεί σχεδιάζουν Mall; Στο άδυτο της Φιλοσοφίας;
