«Να ονοματίσουμε τους οργανωτές και εμπνευστές των φασιστικών σχεδίων και να τους απομονώσουμε. Οι Αρχές να φτάσουν όχι μόνο στα στρατιωτάκια…»
Σχεδόν μία εβδομάδα από την άγρια επίθεση που δέχτηκε, ο Γ. Μπουτάρης, με δήλωσή του στο ΑΠΕ, μιλά για την απειλή που επικρέμαται πάνω από την κοινωνία.
«Η λαϊκή δυσαρέσκεια γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης […] από οργανώσεις που εκτρέφουν αυταρχικές και βίαιες συμπεριφορές στο όνομα, υποτίθεται, της αγανάκτησης του κόσμου […] Το σχέδιό τους αυτό το προάγουν με βάση ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό, επιχειρησιακό και επικοινωνιακό μοντέλο. Αυτό του φασισμού. Και ο φασισμός ξέρουμε πού οδηγεί. Είναι υποχρέωσή μας το γεγονός αυτό να το αναδείξουμε. […] Η επίθεση εναντίον μου ήταν επίθεση εναντίον του καθενός από σας. Η ωμή βία απειλεί όλους όσοι μάχονται για να υπερασπιστούν την ελευθερία του λόγου […] Εντέλει όλοι έχουμε συλλογική και ατομική ευθύνη για να μην καταντήσουμε ζούγκλα. Σας ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας στον αγώνα αυτό που είναι δύσκολος και καθημερινός. Την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου προσπάθησα με σθένος να την υπηρετήσω. Γι’ αυτό άλλωστε στοχοποιήθηκα. Με τη δική σας υποστήριξη θα συνεχίσω να την υπηρετώ, με ακόμη μεγαλύτερο σθένος και συνέπεια».
Η πρώτη δικαστική απόφαση για τους τρεις υπαίτιους που έχουν εντοπιστεί το λέει καθαρά: υπήρξε οργανωμένο σχέδιο.
Ο ακριβής αριθμός των ηθικών αυτουργών, των παραγγελιοδόχων, των συντονιστών και των δραστών αναμένεται να μεγαλώσει τις επόμενες μέρες.
Ηδη γίνεται λόγος για δέκα άτομα που έχουν αναγνωριστεί· πηγές αναφέρουν ότι μπορεί να φτάσουμε και στους είκοσι.
Τα φωτογραφικά στοιχεία που προσκόμισε η νομική υποστήριξη του δημάρχου (Νίκος Χατζηνικολάου) δείχνουν ευδιάκριτα τη συμμετοχή των δραστών και σε άλλες ρατσιστικές και εθνικιστικές εκδηλώσεις γνωστών οργανώσεων.
Μετερχόμενη τη δικηγορική της ιδιότητα, η πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, Καλυψώ Γούλα, η γυναίκα που έβαλε πλάτη για να προστατεύσει τον δήμαρχο, απαντά στις ερωτήσεις της «Εφ.Συν.».
● Δεν αφήσατε στιγμή ασυνόδευτο τον δήμαρχο. Ησασταν η «πλάτη» του. Ηταν μια λογική ή μηχανική απόφαση;
Νομίζω πως λειτούργησαν και τα δύο ταυτόχρονα. Δεν το έχω εκλογικεύσει ακόμη. Το αδιαπραγμάτευτο πάντως για μένα εκείνη τη στιγμή ήταν η απόφαση -και η θέληση- ότι δεν επρόκειτο να τον αφήσω μόνο του.
● Εχετε αναλογιστεί αν η γυναικεία παρουσία λειτούργησε ανασταλτικά στις διαθέσεις των επιτιθέμενων, διαφορετικά τα γεγονότα μπορεί να είχαν δυσάρεστη εξέλιξη;
Σε καμία περίπτωση δεν λειτούργησε αυτό που λέτε. Κι απόδειξη είναι ότι τελικά πέτυχαν αυτό που ήθελαν.
Και η επιβεβαίωση είναι η επίθεση που δέχτηκα κι εγώ η ίδια. Δεν χρειάζεται καν να πω κάτι περισσότερο εγώ.
Αν ανατρέξετε στα βίντεο, τη στιγμή που κρατάω την πόρτα στο αυτοκίνητο για να φύγει ο δήμαρχος, δέχομαι κι εγώ χτυπήματα.
● Πώς εξελίχθηκε και πώς βιώσατε το κρίσιμο σημείο, το μεταίχμιο της μετάβασης από τις ύβρεις στη σωματική βία;
Να σας πω την αλήθεια, δεν έχω ιδιαίτερη αντίληψη της συγκεκριμένης στιγμής, της μετάβασης από το στάδιο της λεκτικής βίας, των φωνασκιών και των ύβρεων στο επόμενο, αυτό της σωματικής βίας και της επίθεσης.
Ολα συνέβησαν πολύ ξαφνικά και γρήγορα, ουσιαστικά δεν μου δόθηκε χρόνος να συνειδητοποιήσω κάτι διαφορετικό, την κλιμάκωση της κατάστασης.
● Τι σκέφτεστε και τι θα λέγατε στους αυτοδιοικητικούς και άλλους πολιτικούς που εμφανίστηκαν να επιχαίρουν, να δικαιολογούν, να εξυμνούν την επίθεση που δεχθήκατε;
Αυτό που συνέβη δεν αφήνει περιθώρια για ερμηνείες. Δεν υπάρχει «ναι μεν αλλά…». Αυτό θέλω να πω μόνο αυτή τη στιγμή.
Ενα πράγμα γνωρίζω και θαρρώ ότι είναι πρόταγμα των δημοκρατικών κοινωνιών και πολιτευμάτων: κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μια «πρόκληση» με δηλώσεις ή διατύπωση απόψεων μπορεί να δικαιολογεί ως απάντηση τη βία και τις σωματικές επιθέσεις.
