«Κανείς δικτάτορας δεν κέρδισε ποτέ τον πόλεμο να φιμώσει τους δίκαιους. Θα κερδίσουμε!», έγραψε ο διακεκριμένος ερευνητής δημοσιογράφος Αχμέτ Σικ στο twitter, αργά το βράδυ της Τετάρτης, αμέσως μετά την καταδίκη του μαζί με άλλους 13 συναδέλφους του και έναν λογιστή στην αντιπολιτευόμενη -ιστορική και μοναδική μεγάλη εναπομείνασα τους είδους της στην Τουρκία- εφημερίδα «Τζουμχουριέτ». Ελληνιστί, «Δημοκρατία»…
Ολοι τους -ανάμεσά τους ο διευθυντής της Μουράτ Σαμπουντζού, ο αρθρογράφος Καντρί Γκιουρσέλ, ο σκιτσογράφος Μούσα Καρτ και ο Ακίν Αταλάι, πρόεδρος του Δ.Σ. του ιδρύματος στο οποίο ανήκει η εφημερίδα και έχει συγκροτηθεί κυρίως από δημοσιογράφους- κρίθηκαν από δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης ένοχοι για σχέσεις με «τρομοκρατικές οργανώσεις»: από το PKK έως το κίνημα Γκιουλέν.
Καταδίκες
Καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν μεταξύ 2,5 και 7,5 ετών. Δεδομένου ότι είχαν ήδη περάσει μήνες υπό κράτηση και εν αναμονή της εκδίκασης των εφέσεών τους, αφέθηκαν ελεύθεροι με εγγύηση και περιοριστικούς όρους: ρητή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και υποχρέωση να παρουσιάζονται τακτικά στις δικαστικές αρχές.
Από τους συνολικά 19 κατηγορούμενους εργαζομένους στην «Τζουμχουριέτ», μόνον τρεις κρίθηκαν αθώοι.
Οι υποθέσεις δύο κατηγορούμενων, μεταξύ αυτών του πρώην διευθυντή της εφημερίδας, Τζαν Ντουντάρ, αποφασίστηκε να εκδικαστούν ξεχωριστά και προφανώς ερήμην – μια και ο ίδιος ζει αυτοεξόριστος στη Γερμανία, ων «κόκκινο πανί» για την Αγκυρα μετά τις αποκαλύψεις του για το σκάνδαλο μεταφοράς όπλων, μέσω των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, σε Σύρους αντικαθεστωτικούς.
Τέλος, ένας εκ των καταδικασθέντων δεν ανήκει καν στο προσωπικό της «Τζουμχουριέτ», παρά οδηγήθηκε στο εδώλιο για αντικυβερνητικές αναρτήσεις του στο twitter.
Τελικά καταδικάστηκε για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση» και εισέπραξε τη βαρύτερη, με 10ετή κάθειρξη, ποινή.
Οι εισαγγελείς επεδίωκαν να επιβάλουν ποινές έως και 43 χρόνια κάθειρξης στο προσωπικό της ιστορικής εφημερίδας, κατηγορώντας τους για «ασύμμετρες πολεμικές μεθόδους» με στόχο τον πρόεδρο Ερντογάν.
«Θα ντρέπεστε ενώπιον της Ιστορίας», σχολίασε στην ηλεκτρονικής σελίδας της η «Τζουμχουριέτ», που καταγγέλλει ότι η δίκη είναι πολιτική και έχει αποκλειστικό στόχο να φιμώσει τα τελευταία ανεξάρτητα στη χώρα ΜΜΕ.
Οχι τυχαία, η Τουρκία κατέχει τη θλιβερή 157η θέση από τις 180 στην παγκόσμια κατάταξη για την ελευθερία του Τύπου.
Κι αυτή δεν είναι παρά μία μόνον παράμετρος στο «παγερό κλίμα φόβου που εξαπλώνεται στην τουρκική κοινωνία», όπως καταγράφει η Διεθνής Αμνηστία στην έκθεσή της που δημοσιοποιήθηκε χθες.
«Η κυβέρνηση», τονίζει, «συνεχίζει να χρησιμοποιεί την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να μειώσει τον χώρο που αναλογεί στις αντίθετες ή τις εναλλακτικές απόψεις».
Εκλογές και συμμαχίες
Μέσα σε αυτό το κλίμα, λοιπόν, η χώρα οδεύει ολοταχώς προς τις πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου.
Χθες η Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή όρισε ότι τα κόμματα θα πρέπει το αργότερο μέχρι τις 5 Μαΐου να καταθέσουν τα ονόματα των προεδρικών υποψηφίων τους και μέχρι τις 6 του μήνα τα «πρωτόκολλα συμμαχιών».
Οι διαβουλεύσεις ωστόσο των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου κόντρα στον Ταγίπ Ερντογάν και στην προεκλογική συμμαχία AKP-MHP δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει.
Τα σχέδια για μία κοινά υποστηριζόμενη υποψηφιότητα του πρώην προέδρου Αμντουλάχ Γκιουλ (συνιδρυτή του AKP και πρώην στενού συνεργάτη του Ερντογάν), δείχνουν να σκοντάφτουν πάνω στις πολιτικές φιλοδοξίες της εθνικίστριας Μεράλ Ακσενέρ.
«Θα χαιρόμουν πολύ εάν ο Γκιουλ θα μπορούσε να είναι υποψήφιος και θα του έδινα συγχαρητήρια», δήλωσε χθες η γνωστή και ως «Λύκαινα». «Μου είναι όμως αδύνατο να αποσύρω την προεδρική υποψηφιότητά μου».
Στο μεσοδιάστημα, το αριστερό-φιλοκουρδικό HDP διαμηνύει ότι -αν και θα στήριζε τυχόν υποψηφιότητα του Γκιουλ- εξετάζει πια να κατεβάσει ως προεδρικό υποψήφιο τον χαρισματικό πρώην συμπρόεδρό του, νυν φυλακισμένο στην Αδριανούπολη και υπόδικο για «τρομοκρατία», Σελαχατίν Ντεμιρτάς.
