Χωρίς τη συμμετοχή ιατρικών οργανώσεων που είχαν επωμιστεί το κύριο έργο της ιατροφαρμακευτικής φροντίδας στις προσφυγικές δομές ξεκίνησε στην αρμόδια επιτροπή η συζήτηση με τους φορείς σχετικά με το νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής για τις διαδικασίες υποδοχής, ασύλου και ένταξης.
Στη συζήτηση έχει κληθεί να συμμετάσχει το ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο προγραμματίζεται να αναλάβει την ιατροφαρμακευτική φροντίδα στις δομές.
Ωστόσο, η απουσία έμπειρων μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και οι Γιατροί του Κόσμου, δεν συμβάλλει στην πληρότητα της διαδικασίας, με δεδομένο μάλιστα ότι στο μεγαλύτερο μέρος του το νομοσχέδιο δεν τέθηκε σε ανοιχτή διαβούλευση με κοινωνικούς φορείς.
Ηδη διατυπώνονται σοβαρές ενστάσεις για διατάξεις που ρυθμίζουν ιατρικά ζητήματα.
Το άρθρο 23 ορίζει ότι η πιστοποίηση των θυμάτων βασανιστηρίων και βιασμού γίνεται με ιατρική γνωμάτευση από δημόσιο νοσοκομείο, κάτι που δεν προβλέπεται στην αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία.
Η πιστοποίηση θυμάτων βασανιστηρίων είναι πολύ απαιτητική, εξειδικευμένη και χρονοβόρα διαδικασία. Θεωρείται εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα μπορεί να ανταποκριθεί το άκρως επιβαρυμένο δημόσιο νοσοκομείο.
Προβληματικό θεωρείται επίσης το άρθρο 12, που υποχρεώνει τους παράτυπα εισερχομένους σε ιατρικές εξετάσεις για να διερευνηθεί αν πάσχουν από ασθένεια που εγκυμονεί κίνδυνο επιδημίας ή μεταδίδεται αερογενώς ή με συγχρωτισμό.
Πηγές του ΚΕΕΛΠΝΟ επισημαίνουν ότι σ’ αυτές τις κατηγορίες δεν περιλαμβάνονται τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
Ωστόσο, η διατύπωση της διάταξης αφήνει περιθώρια αυθαίρετης εφαρμογής της με τρόπο που μπορεί να παραβιάζει την ιατρική δεοντολογία και τα δικαιώματα των ασθενών.
