«Μορατόριουμ» ενός ακόμη μήνα έδωσε χτες η Ουάσιγκτον στον πολυσυζητημένο «εμπορικό πόλεμο» με την Ευρωπαϊκή Ενωση, τον Καναδά και το Μεξικό. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση Τραμπ αποφάσισε να παρατείνει μέχρι την 1η Ιουνίου την προσωρινή εξαίρεση από τους νέους δασμούς (25% στον εισαγόμενο χάλυβα και 10% στο εισαγόμενο αλουμίνιο), ώστε να δώσει χρόνο για νέες διαπραγματεύσεις.
Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ επιμένουν στο όπλο του προστατευτισμού (μείωση των εισαγωγών προς όφελος της αμερικανικής βιομηχανίας), με πρόσχημα την προστασία «της εθνικής τους ασφάλειας», παζαρεύοντας όμως με τους πιο «προνομιακούς» εταίρους τους για… εθελοντική συμμόρφωση σε διάφορα θέματα: για παράδειγμα, στην περίπτωση του Καναδά και του Μεξικού ο Τραμπ ζητά ως αντάλλαγμα για την οριστική εξαίρεση από τους δασμούς στο αλουμίνιο και τον χάλυβα, την ακύρωση ολόκληρης της συμφωνίας ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών (NAFTA).
Και γενικότερα εκβιάζει για να πετύχει «λεόντειες» διμερείς συμφωνίες: χτες, για παράδειγμα, οριστικοποιήθηκε η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τη Νότια Κορέα, με τη Σεούλ να αποδέχεται εθελοντική ετήσια μείωση των εξαγωγών της προς τις ΗΠΑ κατά 30%, ενώ αντίστοιχες συμφωνίες «μαγειρεύονται» και με την Αργεντινή, την Αυστραλία και τη Βραζιλία.
Η Ε.Ε., φυσικά, με πρώτη τη Γερμανία, ζητά οριστική εξαίρεση χωρίς όρους, με την Κομισιόν να δηλώνει ότι «δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε υπό καθεστώς απειλής», και το Βερολίνο να προειδοποιεί –διά στόματος της ίδιας της Μέρκελ– πως «ούτε η Ε.Ε. ούτε οι ΗΠΑ έχουν συμφέρον από μια κλιμάκωση» του εμπορικού πολέμου.
Προφανώς, το συγκεκριμένο παζάρι θα κριθεί στα πέναλτι…
