Αναβιώνουν με απόφαση του υφυπουργού Ναυτιλίας Νεκτάριου Σαντορινιού, μετά από 9 χρόνια, οι εκδηλώσεις με την επωνυμία «Ημέρες Μνήμης και Δημοκρατίας», οι οποίες γίνονταν κάθε χρόνο σ’ ένα από τα μαρτυρικά νησιά του Αιγαίου-τόπους εξορίας και οι οποίες είχαν διακοπεί το 2009.
Φέτος θα πραγματοποιηθούν το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου στη Λέρο και το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει επισκέψεις και ξεναγήσεις στο Λακκί και στο Παρθένι Λέρου -τόποι φυλάκισης και βασανισμού των αγωνιστών-, τη διοργάνωση φόρουμ με θεματικούς ομιλητές και τη διεξαγωγή πλούσιων πολιτιστικών δρώμενων.
Σκοπός των διοργανωτών θα είναι να αποτελέσει το νησί της Λέρου, για ένα τριήμερο, το κέντρο της εγχώριας αναθύμησης των όσων έγιναν στα χρόνια της Χούντας στις φυλακές και εξορίες που είχαν στήσει οι πραξικοπηματίες για να σπάσουν το φρόνημα των αγωνιστών και για να φιμώσουν την δημοκρατία και την ελευθερία.
Προκειμένου να συζητηθούν τα θέματα της διοργάνωσης έγινε στο υπουργείο Ναυτιλίας σύσκεψη εργασίας υπό τον υφυπουργό Ναυτιλίας και με τη συμμετοχή του προέδρου του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) (1967-1974) Κώστα Μανταίου, του υπευθύνου δημοσίων σχέσεων του ΣΦΕΑ Γιάννη Ξαρχουλάκου, του γενικού γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννη Γιαννέλη, του Δημάρχου Λέρου Mιχάλη Κόλια κ.ά.
«Νιώθω και εγώ τη μεγάλη ευθύνη που έχουμε ώστε να διατηρήσουμε ζωντανή στη μνήμη των νέων τα όσα συνέβησαν τη σκληρή εκείνη 7ετία, έτσι ώστε ποτέ ξανά να μην σηκώσει κεφάλι ο φασισμός σε αυτή τη χώρα», δήλωσε ο Ν. Σαντορινιός και πρόσθεσε:
Τα βασανιστήρια, οι εξορίες και οι διωγμοί είναι μέρος του αιματηρού δρόμου που χρειάστηκε να διανύσει ο λαός μας για να εγκαθιδρυθεί εκ νέου η δημοκρατία και ιερός σκοπός όλων μας, σε όποια θέση και αν βρισκόμαστε, είναι η καθημερινή πάλη για την ισχυροποίηση των θεσμών της. Η αναβίωση των Ημερών Μνήμης, μετά από χρόνια παύσης τους, και η φετινή συνδιοργάνωση της γενικής γραμματείας Αιγαίου με τον ΣΦΕΑ και το Δήμο Λέρου αποτελεί για μας μια μεγάλη τιμή. Πραγματικός στόχος των εκδηλώσεων είναι να αποτελέσει η αναβίωση ένα μόνιμο θεσμό που θα εμπνέει τις επόμενες γενιές.
