«Δεν το κάναμε αυτό επειδή ο πρόεδρος Τραμπ μας το ζήτησε. Το κάναμε γιατί πιστεύουμε ότι ήταν το σωστό και δεν είμαστε οι μόνοι»…
Με νύχια και με δόντια προσπάθησε χθες η Τερέζα Μέι να πείσει τους εξοργισμένους βουλευτές της αντιπολίτευσης και λιγοστούς «αντάρτες» των κυβερνώντων Συντηρητικών στη Βουλή των Κοινοτήτων πως τα βρετανικά πυραυλικά χτυπήματα στη Συρία τα οποία αποφασίστηκαν ερήμην του κοινοβουλίου, από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία δεν έγιναν επειδή το Λονδίνο σύρθηκε στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης έπειτα από πιέσεις της Ουάσινγκτον.
«Η πρωθυπουργός είναι υπόλογη σε αυτό το κοινοβούλιο, όχι στα καπρίτσια του Αμερικανού προέδρου», την εγκαλούσε νωρίτερα ο ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, αποκαλώντας ξανά «νομικά αμφισβητήσιμους» τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του περασμένου Σαββάτου.
«Δεδομένου πως ούτε ο ΟΗΕ ούτε ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Οπλων έχουν διερευνήσει την επίθεση στην Ντούμα, είναι ξεκάθαρο πως τα διπλωματικά και μη στρατιωτικά μέσα δεν είχαν πλήρως εξαντληθεί. Ενώ η υποψία πέφτει -σωστά- στην κυβέρνηση Ασαντ, χημικά όπλα έχουν χρησιμοποιηθεί και από άλλες οργανώσεις στη [συριακή] σύρραξη», τόνισε ο Κόρμπιν.
Η απόφαση της κυβέρνησης (μειοψηφίας) ήταν και νόμιμη και ηθική, ανταπάντησε η Μέι, επιμένοντας πως η στρατιωτική επιχείρηση είχε… ανθρωπιστικό πρόσημο και έγινε προς όφελος των βρετανικών εθνικών συμφερόντων.
«Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε μια κατάσταση όπου η χρήση χημικών όπλων γίνεται κανονικότητα», σημείωσε η Βρετανίδα πρωθυπουργός, επανερχόμενη στις αιτιάσεις του Λονδίνου πως η Μόσχα ευθύνεται για τη δηλητηρίαση με νευροτοξικό παράγοντα του Ρώσου πρώην διπλού πράκτορα, Σεργκέι Σκριπάλ, και της κόρης του σε βρετανικό έδαφος.
Η αναμονή για εξουσιοδότηση από τον ΟΗΕ «θα σήμαινε ρωσικό βέτο στην εξωτερική πολιτική μας», υποστήριξε η Μέι, αποφεύγοντας να δεσμευτεί πως θα ζητήσει κοινοβουλευτική έγκριση σε περίπτωση μελλοντικών αεροπορικών επιδρομών στη Συρία.
Οι Εργατικοί ζητούν μάταια τη θέσπιση νόμου που θα εμποδίζει την κυβέρνηση να προχωρά σε ανάληψη στρατιωτικής δράσης χωρίς το «πράσινο φως» της Βουλής.
Μετά την ολέθρια εισβολή στο Ιράκ το 2003, με πρόσχημα τα ανύπαρκτα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν, οι βρετανικές κυβερνήσεις ζητούσαν (παρότι δεν υποχρεούνται νομικά) κοινοβουλευτική έγκριση για την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, με τον προκάτοχο της Μέι, Ντέιβιντ Κάμερον, να χάνει αιφνιδιαστικά την κρίσιμη ψηφοφορία το 2013.
Η «πλήρης εικόνα»
Δυσφορία προκάλεσε και η εξωφρενική δήλωση της υφυπουργού Διεθνούς Ανάπτυξης, Πένι Μόρντοντ, πως οι πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών για χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς Ασαντ είναι πολύ «ευαίσθητες» για να παρουσιαστούν στο σύνολο των βουλευτών, οπότε θα ήταν λάθος να ψηφίσουν χωρίς έχουν «πλήρη εικόνα» για το ζήτημα!
Απηχώντας τα συνθήματα αντιπολεμικών διαδηλωτών έξω από τη Βουλή, ο Κόρμπιν αντέκρουσε τους ισχυρισμούς περί «ανθρωπιστικού» χαρακτήρα των βομβαρδισμών, αντιτείνοντας πως η Βρετανία θα μπορούσε να απαλύνει τα δεινά των Σύρων, αποδεχόμενη περισσότερα προσφυγόπουλα.
Δημοσκόπηση για την εφημερίδα Independent δείχνει πως μόνο το 28% των ερωτηθέντων Βρετανών πείστηκε για την αναγκαιότητα των πυραυλικών χτυπημάτων.
Το 36% τάχθηκε εναντίον τους, 26% ούτε τα υποστήριξε ούτε τα καταδίκασε, ενώ 11% δεν είχε άποψη.
