Ενας υπερσυντηρητικός ευαγγελικός ιεροκήρυκας, μισαλλόδοξος, σεξιστής, ομοφοβικός και υπέρμαχος της «σκληρής πυγμής» έναντι όσων θεωρεί αντιπάλους του επικράτησε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών της Κόστα Ρίκα.
Ο «προασπιστής των χριστιανικών αξιών» Φαμπρίσιο Αλβαράδο του κόμματος Εθνικής Αποκατάστασης (RN) κατέκτησε το 25% και θα αντιμετωπίσει στον δεύτερο γύρο της 1ης Απριλίου τον Κάρλος Αλβαράδο (απλή ατυχής συνωνυμία) του κυβερνώντος κόμματος Δράσης των Πολιτών (PAC), που πήρε 22%.
Μακράν πίσω στις δημοσκοπήσεις έως τον Δεκέμβριο, ο Φαμπρίσιο Αλβαράδο εκτοξεύτηκε στις προτιμήσεις ψήφου μετά τις 10 Ιανουαρίου, όταν εκδόθηκε ιστορική απόφαση του Διαμερικανικού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπέρ της αναγνώρισης των γάμων ομοφυλοφίλων, έπειτα από ερώτημα της απερχόμενης κεντροαριστερής κυβέρνησης του προέδρου Λουίς Γκιγέρμο Σολίς.
Αμέσως, το ζήτημα μονοπώλησε την προεκλογική ατζέντα, με τον Φαμπρίσιο Αλβαράδο να ξεσπαθώνει εναντίον των «αντίχριστων» που στρέφονται κατά της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, να ορκίζεται ότι θα καταργήσει την «καταστροφική» ιδεολογία των φύλων και κάθε δείγμα διαστροφής και να σαγηνεύει πλήθη απογοητευμένα από την πολιτική σκηνή.
Με τη βοήθεια και της συζύγου του, η οποία σε βίντεο που έσπασε ρεκόρ επισκεψιμότητας στο διαδίκτυο εμφανίστηκε σε κατάσταση καταληψίας -από μια ανώτερη δύναμη, όπως είπαν οι ευαγγελικοί- και μίλησε για το πώς πρόσφατα ο Θεός την… κατέστησε έγκυο (sic) με το χάρισμα να θεραπεύει αρρώστους, υποσχόμενη κι άλλα πολλά θαύματα για τη χώρα!
Και με τους εκπροσώπους της λοιπής Δεξιάς να πλειοδοτούν ώστε να προσελκύσουν κι αυτοί τη θρησκευτική ψήφο μετατρέποντας την προεκλογική εκστρατεία σε «διαγωνισμό τού ποιος είναι πιο συντηρητικός και πιο αδιάλλακτος», όπως κατάγγειλε ο αντίπαλός του Κάρλος Αλβαράδο. Μάλιστα παραμονές των εκλογών, ο ευαγγελικός σταθμός Enlace οργάνωσε και μετέδωσε ζωντανά προσευχή μιας ώρας, όπου συμμετείχαν 6 από τους 13 προεδρικούς υποψηφίους.
Η Κόστα Ρίκα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη οικονομική μεγέθυνση και κοινωνική ανάπτυξη στη Λατινική Αμερική, έχει ισχυρή παράδοση στην αστική δημοκρατία και σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεν έχει γνωρίσει την τεράστια βία και τις φονικές ναρκοσυμμορίες άλλων χωρών της περιοχής.
Αλλά σήμερα, στη χώρα «ριζοσπαστικοποιείται η ρητορική της Δεξιάς, αρχίζουν και διεισδύουν τα κεφάλαια των ναρκεμπόρων, σημειώνεται μια ιδεολογική επίθεση των ακροδεξιών ομάδων που συσπειρωμένες γύρω από το Opus Dei και τους νεο-πεντηκοστιανούς αναδεικνύονται σε ισχυρούς πολιτικούς παίκτες, ενώ η διαφθορά απλώνει τα πλοκάμια της στους θεσμούς και πολλαπλασιάζεται το αίτημα για έναν «ισχυρό άνδρα» που να βάλει τα πράγματα στη θέση τους», γράφει η Ροσίο Αλφάρο του MAIZ (Εναλλακτικού Κινήματος της Αριστεράς) της Κόστα Ρίκα.
Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν καταδεικνύουν απλά την εξάπλωση της ακραίας θρησκευτικής Δεξιάς που έχει μετατοπίσει τον πολιτικό λόγο από τα κοινωνικά προβλήματα στις δογματικές πεποιθήσεις, αλλά και την απώλεια εμπιστοσύνης προς τα μεγάλα κόμματα. Κυρίως τους φιλελεύθερους (PLN) και τους χριστιανοκοινωνιστές (PUSC) που αναλάμβαναν διαδοχικά την εξουσία επί 65 χρόνια, επί 36 χρόνια μοιράζονταν όλες τις κοινοβουλευτικές έδρες και τελικά απαξιώθηκαν από το βάρος των σκανδάλων διαφθοράς και της έξαρσης των κοινωνικών προβλημάτων (περισσότεροι από ένα εκατομμύριο Κοσταρικανοί, ή το 20% του πληθυσμού, ζουν στη φτώχεια).
Το τέλος του δικομματισμού ξεκίνησε το 2014, όταν για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο του 1948, τις προεδρικές κέρδισε υποψήφιος τρίτου κόμματος, ο Λουίς Γκιγέρμο Σολίς του κεντροαριστερού PAC, ενώ τρίτο σε δύναμη αναδείχθηκε το αριστερό Πλατύ Μέτωπο.
Το PAC, ένα μετριοπαθές κόμμα σοσιαλδημοκρατικής κοπής που τάσσεται «υπέρ της ελεύθερης αγοράς αλλά με μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη», έκανε τομές αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες για να ενισχύσει υπηρεσίες και κοινωνικά προγράμματα, θέσπισε την κοινωνική ασφάλιση για τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων και θωράκισε τα εργατικά δικαιώματα διευρύνοντας και το δικαίωμα της απεργίας, όπως ζητούσε το Πλατύ Μέτωπο, κοινοβουλευτικός του σύμμαχος.
Κινήσεις όλες -μαζί με τις καταγγελίες για διαφθορά- που οι αγορές, οι επιχειρηματίες και οι δεξιοί σοσιαλδημοκράτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης ερμήνευσαν σκανδαλισμένοι ως άλωση των θεσμών αλλά και «προοίμιο χρεοκοπίας με το δημόσιο χρέος να φτάνει στο 6% του ΑΕΠ και απόδειξη ότι η χώρα βαδίζει προς τα αριστερά».
Ασκώντας παράλληλα έντονες πιέσεις για υιοθέτηση προγραμμάτων λιτότητας και περικοπών και για μείωση του κράτους την ίδια ώρα που δαιμονοποιούνται τα κινήματα της Αριστεράς, της οικολογίας και υπέρ της σεξουαλικής διαφορετικότητας από ομάδες φανατικών που μιμούνται τον «μη πολιτικά ορθό» λόγο του Τραμπ για να προσελκύσουν με την απαξίωση, την προσβολή και τη χυδαιότητα τους πιο απολιτικούς αγανακτισμένους.
Σε αυτό το κλίμα διεξήχθη ο πρώτος γύρος που άφησε κοινοβουλευτικά αποδυναμωμένη την Κεντροαριστερά (μείωσε τους βουλευτές της από 13 σε 10) και καταποντισμένη την Αριστερά που εξέλεξε μόλις 1 βουλευτή από 9 που είχε. Και σε ακόμη πιο πολωτικό κλίμα θα διεξαχθεί ο δεύτερος γύρος, ο οποίος θα δείξει αν η συντηρητική στροφή θα επικρατήσει και στην αποκαλούμενη «Ελβετία» της Κεντρικής Αμερικής.
