«Χρέος μας είναι η ανάσταση σε αυτή τη ζωή»

mpokoros.jpg

«Φωτισμένα κουρελάκια πολύχρωμα», 2013 «Φωτισμένα κουρελάκια πολύχρωμα», 2013

Οι μικρές φλογίτσες στα μακρόστενα τελάρα και τα καντήλια με το γαλήνιο φως, τα καλοφτιαγμένα πρόσφορα στη μνήμη εκείνων που έφυγαν, τα πορτρέτα των αγαπημένων οικείων, οι καρποί και τα δέντρα της ελιάς, τα κυπαρίσσια, οι φλόγες των κεριών και η σελήνη σε όλες τις φάσεις της από «νυχάκι» μέχρι ολοστρόγγυλο φεγγάρι...

Εργα του Χρήστου Μποκόρου από όλες τις περιόδους της δουλειάς του, ακόμα και πριν ή κατά τη διάρκεια της μαθητείας του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, παρουσιάζονται στην αναδρομική έκθεση «Οψεις Αδήλων» στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς.

Χρήστος Μποκόρος
Η έκθεση στις δύο αίθουσες του δευτέρου ορόφου του Μπενάκη περιλαμβάνει 111 έργα παραστατικής ζωγραφικής, τα οποία προέρχονται από συλλογές μουσείων, ιδιωτών και την προσωπική του καλλιτέχνη.

Εργα καθαρής και εξαιρετικής ζωγραφικής, από αυτά που καταλαβαίνουν οι πάντες και διατηρούν σε όλο το μεγαλείο την υπέρβαση της τέχνης, την ακρίβεια και τη δεξιοτεχνία στην αναπαράσταση, ό,τι αναγνωρίζεται δηλαδή σαν ζωγραφικό ιδίωμα του Χρήστου Μποκόρου, έχουν πάρει τις θέσεις τους. Προς τέρψη του βλέμματος αλλά και ως βατήρας για σκέψη, περισυλλογή και αναστοχασμό. Με ξεχωριστή σημασία για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη, το έργο του χαρακτηρίζεται από την ποιότητα της ζωγραφικής, τα συναισθήματα και την υπαρξιακή κατάθεση.

Η πρώτη αίθουσα περιλαμβάνει έργα από τα χρόνια της μαθητείας στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (1983-1989) και λίγο νωρίτερα, καθώς φιλοξενεί το πορτρέτο της αδελφής του όπως το απέδωσε το 1983.

Ωστόσο η έκθεση ξεκινάει από τα δύο πορτρέτα των γιων του, του Θωμά και του Στάμου, τα οποία -αν και άψογα- είναι ανολοκλήρωτα για τον ζωγράφο. «Ξεπέρασα την αγωνία μου να δείξω ότι ζωγραφίζω καλά», λέει ο ίδιος.

Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζονται έργα απ' όλη τη διαδρομή του. Αναφερόμενος στην ελιά είπε: «Είναι το σύμβολο της πατρίδας μας που με γοήτευε πάντα. Το ύστατο προϊόν της ελιάς είναι το φως στο καντηλάκι». Στην ενότητα με τα πρόσφορα για την εκκλησία, ενθυμούμενος τις προσωπικές μνήμες από το σπίτι στη γενέτειρά του στο Αγρίνιο, ανέφερε πως «η μητέρα μου τα τύλιγε στις καλύτερες πετσέτες με τα κεντήματα».

Ανάμεσα στα έργα βρίσκεται το πορτρέτο του πατέρα του, Θωμά, φόρος τιμής στη μνήμη του, καθώς «με οδήγησε σε βαθιά ξέφωτα της Ιστορίας, προσπαθώντας να αναστήσει ένα βαθύτερο νόημα στην αγάπη για τη ζωή και τον τόπο μας». Μιλώντας για την ενότητα «Υπέρ ελευθερίας πεσόντων», θυμήθηκε πως «από παιδί ένιωθα τον αέρα να ραπίζει το πρόσωπό μου και το ανέμισμα μια άυλης σημαίας που άφησαν πίσω τους αυτοί που χάθηκαν για την ελευθερία λαχταρώντας μια καλύτερη ζωή. Μια χαρμολύπη με έσπρωχνε μπροστά».

«Εθνική μνήμη ΙΙ», 2011 «Εθνική μνήμη ΙΙ», 2011 |

Πρόσθεσε δε, «χρέος μας είναι η ανάσταση όχι σε μια άλλη ζωή. Αλλά να υψώσουμε το ανάστημά μας σε αυτή τη ζωή, να προσεγγίσουμε κάτι υψηλό. Αυτή είναι μια πρόκληση που δεν τελειώνει ποτέ».

Παράλληλα με την αναδρομική έκθεση, το Μουσείο Μπενάκη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ετος 2016: Ελλάδα στη Ρωσία και Ρωσία στην Ελλάδα», παρουσιάζει (12/12 - 29 Ιανουαρίου 2017) στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Μόσχας την έκθεση «Τα Στοιχειώδη» του Χρήστου Μποκόρου.

Στα έργα αυτά, ζωγραφίζει και αναδεικνύει όχι τα περιττά αλλά τα αναγκαία και, όπως ο ίδιος είχε πει, «στοχάζομαι μια λιτή ευημερία, τα απολύτως αναγκαία στη ζωή μας. Πώς θα ορθώσουμε το ανάστημά μας, απαλλαγμένοι από τα περιττά».

Ηταν η τελευταία ατομική του που είχαμε δει το 2013 στους ίδιους χώρους του Μουσείου Μπενάκη, στην Πειραιώς. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Χρήστος Μποκόρος αναγορεύτηκε από τη Ρωσική Ακαδημία των Τεχνών επίτιμο μέλος της, μια σπουδαία τιμή τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τη χώρα μας.

Παράλληλα κυκλοφορεί η έκδοση «e μερολόγιο» από τις εκδόσεις «Αγρα». Οπως σημειώνει ο ζωγράφος, «πάει καιρός που μ' έσπρωχναν φίλοι και γνωστοί ν' ανοίξω μια σελίδα στο fb για να ενημερώνονται όσοι θέλανε να μάθουν για τα έργα και τις εκθέσεις μου μιας και δεν πολυκυκλοφορώ... Ετσι άρχισα να δημοσιεύω αραιά και πού αυτά που έκανα και να που κατάληξε ημερολόγιο...

Απ' το πρόσχημα της δυνητικής επικοινωνίας απέμεινε η καταγραφή ημερών, έργων και εικόνων. Τυπωμένα τώρα σε βιβλίο, σαρκωμένα σε ύλη, εκδόθηκαν επ' ευκαιρία της αναδρομικής έκθεσης, αφιερωμένα μ' ευγνωμοσύνη στους διαδικτυακούς φίλους που με συντρόφευαν στη φωτισμένη οθόνη του ηλεκτρονικού κενού» (376 σελίδες, 19 ευρώ). Η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) θα διαρκέσει έως το τέλος του Φεβρουαρίου 2017.