Επιμένοντας στην ποιότητα, όχι στον θόρυβο

Το πρώτο τρίμηνο του 2026 το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών δεν επιχειρεί εντυπωσιασμούς. Αντίθετα, χτίζει ένα πρόγραμμα με καθαρή στόχευση: μεγάλες ερμηνείες, δοκιμασμένα σύνολα, αλλά και επιλογές που δείχνουν επιμέλεια- και όχι απλώς βιτρίνα. Από τον βιεννέζικο ήχο της Πρωτοχρονιάς έως τις κορυφαίες ευρωπαϊκές ορχήστρες του Μαρτίου, το Μέγαρο επανατοποθετείται ως χώρος ουσίας, όχι απλώς φιλοξενίας. Και αυτό φαίνεται από αρχής: η εναρκτήρια συναυλία του έτους στις 4 Ιανουαρίου δεν είναι τυπική. Η Καμεράτα – Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής προσεγγίζει το βιεννέζικο ρεπερτόριο χωρίς φολκλόρ υπερβολές. Το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι το βαλς ως «πρωτοχρονιάτικο soundtrack», αλλά η πειθαρχία του ήχου και η καθαρότητα της φραστικής. Είναι από τις στιγμές που καταλαβαίνεις αν μια ορχήστρα έχει πραγματική σχέση με το ύφος ή απλώς το αναπαράγει.

Το περίφημο Κουαρτέτο Μποροντίν εμφανίζεται στις 19 Ιανουαρίου, με Σοστακόβιτς: από το αισιόδοξο Πρώτο κουαρτέτο (1938), στο συνταρακτικό Ογδοο (1960), αφιερωμένο στα θύματα του φασισμού και του πολέμου, και στο σκοτεινό Δέκατο Πέμπτο (1974), οι τέσσερις σολίστες αναδεικνύουν την εξέλιξη του Σοστακόβιτς, διατηρώντας χαμηλές δυναμικές εκεί όπου άλλοι ανεβάζουν ένταση για εντύπωση. Αυτός ο αυτοέλεγχος είναι που κάνει τη συναυλία γεγονός για απαιτητικούς ακροατές. Αμέσως μετά (24-25/1) οι Piano Days έρχονται με χαρακτήρα θεσμού πλέον. Αυτό που αξίζει φέτος είναι η αντιπαράθεση ερμηνευτικών σχολών στο ίδιο διήμερο: από Σοπέν, Σούμπερτ, Προκόφιεφ και Λιστ έως δράσεις για παιδιά και μεγάλους (όπως κουίζ και δοκιμασίες για το πιάνο και την ιστορία του χωρίς να απαιτούνται μουσικές γνώσεις, προβολή ταινίας animation για παιδιά με ζωντανή μουσική του Σοπέν κ.ά.) και για φινάλε το Piandaemonium: 6 πιάνα – 12 πιανίστες, σε έργα διαφορετικών εποχών και στιλ.

Το ερχόμενο Σάββατο 31/1 η Καμεράτα θα παρουσιάσει σε πανελλήνια πρώτη την οπερέτα «Candide» του Λέοναρντ Μπερνστάιν σε δραματοποιημένη συναυλιακή εκδοχή με ελληνικούς στίχους. Το έργο είναι οπερέτα σε δύο πράξεις, εμπνευσμένη από την ομώνυμη νουβέλα του Βολτέρου (1759), αποτελεί μια καυστική σάτιρα απέναντι στον δογματισμό και την πολιτική χειραγώγηση και η επιλογή του έργου δεν είναι διόλου εύκολη, καθώς εδώ η Καμεράτα αναλαμβάνει έναν ρόλο πιο αφηγηματικό, σχεδόν θεατρικό. Την ορχήστρα θα την ξαναδούμε στα μέσα Μαρτίου (14/3) υπό τη διεύθυνση του Μάρκελλου Χρυσικόπουλου, στο έργο «Το τραύμα του πολέμου και το θαύμα της αναγέννησης» με τη συμμετοχή της υψιφώνου Μυρτώς Παπαθανασίου και του βαθύφωνου Sreten Manojlovic σε δύο ύστερα έργα ενάντια στη βία και την αυθαίρετη εξουσία: τις Μεταμορφώσεις του Ρίχαρντ Στράους και τη Συμφωνία αρ. 14 του Σοστακόβιτς.

Το Φεστιβάλ της Ανοιξης ανοίγει πανηγυρικά στις 7/3 με τη London Philharmonic Orchestra, υπό τη μουσική διεύθυνση του κορυφαίου μαέστρου Πάαβο Γιάρβι) σε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει το Δεύτερο Κοντσέρτο για πιάνο του Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι, με σολίστ τον διεθνώς διακεκριμένο Αλεξάντρ Καντορό, καθώς και τη Δεύτερη Συμφωνία του Σιμπέλιους, ένα εμβληματικό έργο ελπίδας και ελευθερίας. Ωστόσο, θα έχει προηγηθεί στο ίδιο πλαίσιο στις 28/1, η ορχήστρα δωματίου Festival Strings Lucerne η οποία συμπράττει με τον σολίστ Ογκουστίν Χάντελιχ στο περίφημο βιολί «Leduc/Szeryng» Guarneri del Gesù (1744), παρουσιάζοντας το Κοντσέρτο για βιολί του Μέντελσον, τη Σερενάτα του Ελγκαρ και τη 41η Συμφωνία του Μότσαρτ. Επιστρέφοντας στο Φεστιβάλ και στον Μάρτιο, θα γίνει μία ιδιαίτερη παράσταση χορού: το «Ihsane» του Σίντι Λάρμπι Τσερκάουι, σε ερμηνεία των Μπαλέτων του Μεγάλου Θεάτρου της Γενεύης και της ομάδας Eastman. Αλλά και το Dream Requiem του Ρούφους Γουέινραϊτ (22/3), μια σύγχρονη μουσική δημιουργία με έντονο ανθρωπιστικό αποτύπωμα, σε ερμηνεία της Συμφωνικής Ορχήστρας και Χορωδίας της ΕΡΤ, με υψίφωνο την Κέιτλιν Γκότιμερ και αφηγήτρια την Κιάρα Μαστρογιάνι. Και περιμένουμε την Chamber Orchestra of Europe (18, 19/3), που δεν έρχεται συχνά στην Αθήνα, και αυτό από μόνο του κάνει τη συναυλία σημαντική. Θα έρθει, παρουσιάζοντας τα πέντε Κοντσέρτα για πιάνο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, με τον διαπρεπή πιανίστα Κίριλ Γκέρσταϊν. Μικρή αλλά αποκαλυπτική λεπτομέρεια: ο τρόπος που «αναπνέουν» τα έγχορδα δείχνει σύνολο που δουλεύει χρόνια μαζί και δεν υπάρχει μόνο ως ευκαιριακή σύμπραξη.

Υπάρχει ακόμα το αφιέρωμα στον Ραχμάνινοφ, που κορυφώνεται με την παρουσίαση όλων των έργων του για πιάνο και ορχήστρα σε δύο συναυλίες (31/3 και 1/4), με σολίστ τον κορυφαίο πιανίστα Ντένις Κοζούχιν, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και μαέστρο τον Κορνήλιο Μιχαηλίδη. Στον Κύκλο «Με κέντρο τον Ραχμάνινοφ» θα έχουμε δύο σπουδαίες γυναίκες στο πιάνο: η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου να ερμηνεύει τις Σπουδές-Εικόνες του Ραχμάνινοφ (11/02), σε αντιπαραβολή με τα Φανταστικά Κομμάτια και τις Συμφωνικές Σπουδές του Ρόμπερτ Σούμαν και την Αλεξία Μουζά να παρουσιάζει ένα υψηλών απαιτήσεων πρόγραμμα με τρεις Σονάτες για πιάνο από τρεις μεγάλους Ρώσους συνθέτες: Ραχμάνινοφ, Σκριάμπιν και Προκόφιεφ.

Ταυτόχρονα θα παρουσιαστούν θεατρικοί μονόλογοι όπως το «Η Ερημη Χώρα του T.S. Eliot – Το Εργοστάσιο των Ποιημάτων» (9-10/2) σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Ακύλλα Καραζήση, ενώ ο πρόγραμμα Γέφυρες θα παρουσιάσει: τη μουσική κολεκτίβα Climate Change με το Vanishing Point, ένα έργο που συνδυάζει τζαζ, σύγχρονη κλασική και world music, δημιουργώντας μια μουσική γέφυρα μεταξύ διαφορετικών κόσμων (29/01) και την ομάδα Quilombo που θα μας οδηγήσει στη Βραζιλία και τους ρυθμούς της, μαζί με χορευτές και μουσικούς (13/02) στο «Samba στο Μέγαρο με τους Quilombo». Το 2026 θα προβληθούν και τα τρία ντοκιμαντέρ της Μαρίας Ηλιού, με σπάνιο αρχειακό υλικό για την Αθήνα: «Η Αθήνα από την Ανατολή στη Δύση 1821-1896» (27/2), «Η Αθήνα και η μεγάλη ιδέα 1896-1922» (28/2), «Η Αθήνα του Μεσοπολέμου 1922-1940» (1/3). Τέλος, θα συνεχιστούν τα προγράμματα για παιδιά καθώς και δράσεις προσβασιμότητας.

● Αναλυτικά το πρόγραμμα και η προπώληση (που έχει ξεκινήσει) στο megaron.gr