Λησμονημένη προσφορά: Το 1990/93 η Γερμανική Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση δώρισε στη χώρα μας την κατασκευή του μεγάλου εκκλησιαστικού οργάνου για το υπό ολοκλήρωση Μέγαρο Μουσικής. Για το μεγάλο, σπάνιο δώρο δίκαια καμάρωνε ο Χρήστος Λαμπράκης!
Στις 12/12/2025, στο κρατικό πλέον Μέγαρο, η ΚΟΑ έδωσε μια πολυαναμενόμενη συναυλία στην οποία οι φίλοι του εκκλησιαστικού οργάνου (με τους φόρους των οποίων συντηρείται το ΜΜΑ και μισθοδοτείται η ΚΟΑ) θα είχαν τη μοναδική ευκαιρία να απολαύσουν τον Βενσάν Ντιμπουά, οργανίστα της παριζιάνικης Notre-Dame, σε ένα κοντσέρτο του Χέντελ αλλά, κυρίως, στην περίφημη, μεγαλοπρεπή «Συμφωνία κοντσερτάντε για εκκλησιαστικό όργανο και ορχήστρα» (1926/27) του Βέλγου οργανίστα και συνθέτη Ζοζέφ Ζονγκέν (1873-1953). Αντ’ αυτού, αφού -τονίζω το αφού!- το ακροατήριο είχε μπει στη μεγάλη αίθουσα και είχε πάρει θέσεις περιμένοντας την έναρξη της συναυλίας, ξεπρόβαλε από το άκρο της σκηνής ένας κύριος με ένα χαρτί στο χέρι και ανήγγειλε ότι «για τεχνικούς λόγους» το πρόγραμμα θα άλλαζε και αντί για το έργο του Ζονγκέν θα ακούγαμε τη «Συμφωνία αρ. 5» του Μπετόβεν.
Βέβαια, στην Ελλάδα ζούμε και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε… Διότι, όσο κι αν έχουμε καταντήσει να τα ανεχόμαστε όλα αδιαμαρτύρητα, τα στόματα -υπό τον αδυσώπητο αλλά κατανοητό όρο της φυγεύθυνης ανωνυμίας- κελαηδούν και μάλιστα ακατάσχετα! Και με λεπτομέρειες. Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που το εν λόγω όργανο, μοναδικό τέτοιου μεγέθους και ποιότητας σε αίθουσα συναυλιών στην Ελλάδα, βγαίνει εκτός λειτουργίας σε προγραμματισμένη συναυλία της ΚΟΑ. Στις 2/12/2016, μεσούσης της εκτέλεσης της «Συμφωνίας αρ. 3» του Σεν-Σανς, το όργανο χρειάστηκε να αντικατασταθεί από δύο (ηρωικούς) πιανίστες που έπαιξαν πιάνο-τέσσερα-χέρια στριμωγμένοι σε ένα σκαμνί… Να πιστέψουμε ότι στις 12/12/ μεσολάβησε απρόσμενα, τελευταία στιγμή, σαμποτάζ; Γελοία πράγματα!
Προφανώς, ύστερα από δεκαετίες χρήσης, το πανάκριβο δώρο χρειάζεται σωστή συντήρηση. Πόσο κοστίζει αυτή; Να υποθέσω λιγότερο από τη μετάκληση της Ασμίκ Γκριγκοριάν; Και ποιος οφείλει να φροντίζει ΕΓΚΑΙΡΩΣ και να πληρώνει τη συντήρηση; Μήπως η διεύθυνση του (από το 2016) κρατικού ΜΜΑ; Γιατί δεν το έκανε; Ας απαντήσουν οι υπεύθυνοι ή ας αναλάβει δράση το ΥΠΠΟ. Πάντως δεν συνιστούν αμελητέα συμβάντα ούτε το επανειλημμένο ρεζίλεμα της ΚΟΑ, ούτε η απερίφραστη εξαπάτηση ενός ακροατηρίου περίπου 2.000 φορολογούμενων φιλόμουσων που πλήρωσαν εισιτήριο για να ακούσουν κάτι πολύ συγκεκριμένο, αλλά αντ’ αυτού τους προσφέρθηκε μια μετριότατα προετοιμασμένη «5η» του Μπετόβεν… Για να δούμε τι θα μας πουν!
Και μιας και, όπως αναγράφεται στον ιστότοπο του ΜΜΑ, το όργανο υπήρξε δώρο της γερμανικής κυβέρνησης, έκδηλη προβάλλει η ειρωνεία ότι η ίδια συναυλία ξεκίνησε με τις «Λησμονημένες προσφορές»! Βέβαια ο μακαρίτης Μεσιάν άλλα εννοούσε. Ωστόσο, στην προκείμενη βαλκανική περίπτωση, η ζωή έπαιξε ανελέητο παιχνίδι με τα συμφραζόμενα, φορτίζοντας -ετεροχρονισμένα αλλά ασυγχώρητα- με διαφορετικό νόημα την ακρόαση…
Κατά τα άλλα αυτή ήταν μια μέτρια, καίρια υπονομευμένη συναυλία για την οποία πολύ λίγα θα μπορούσαμε να πούμε. Ξεκίνησε με το νεανικό τρίπτυχο «Οι λησμονημένες προσφορές» (1931), προσωπικό μουσικό στοχασμό του τότε 22χρονου, έντονα θρησκευόμενου καθολικού Ολιβιέ Μεσιάν, επάνω στη σωτηριολογική θυσία του Χριστού. O ταχύτατα ανερχόμενος, 42χρονος Γάλλος αρχιμουσικός Αντριάν Περισόν (Andrien Perruchon) διέπλασε μια κάπως βιασμένη, εκφραστικά αβαθή απόδοση, διατρέχοντας τη βαθιά συναισθηματική δραματουργία της μουσικής δίχως ιδιαίτερες εμφάσεις και εκλεπτύνσεις σε δυναμικές και φραστική. Ακολούθησε το «Κοντσέρτο για εκκλησιαστικό όργανο», έργο 7, αρ. 4 (1738) του Χέντελ.
Ο αστέρας της βραδιάς, οργανίστας της παριζιάνικης Notre-Dame, Βενσάν Ντιμπουά, το ερμήνευσε όχι στο μεγάλο όργανο της μεγάλης αίθουσας αλλά στο γνωστό φορητό όργανο του ΜΜΑ. Αποδοσμένο στο φορητό όργανο και με ταιριαστά περιορισμένο κλιμάκιο μουσικών, το κοντσέρτο ήχησε ισορροπημένα, αν και σαφώς διαφορετικά απ’ ό,τι θα ηχούσε με το μεγάλο όργανο της αίθουσας. Η ερμηνεία ήχησε ελεύθερη λαθών, αλλά αμήχανη, επίπεδη, δίχως αιχμές. Η βραδιά ολοκληρώθηκε με μια βιαστική, θορυβώδη, διαπλασμένη εκ του ασφαλούς με συνοπτικές διαδικασίες εκτέλεση της «Συμφωνίας αρ. 5» του Μπετόβεν. Κρίμα για όλα και πάλι κρίμα…
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας