«Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο δυναμικές γυναίκες και αυτό πόσα διαφορετικά πράγματα σημαίνει εν τέλει; Σε μία άκρως πατριαρχική κοινωνία παραμένει στ’ αλήθεια βασικό θέμα το κατά πόσο οι γυναίκες είναι πραγματικά ελεύθερες και κατά πόσο είναι ευτυχισμένες ή αισθάνονται πλήρεις». Πόσες αλήθειες υπάρχουν σε αυτές τις προτάσεις της Νεκταρίας Γιαννουδάκη, σκηνοθέτριας της μουσικο-θεατρικής παράστασης «Dalida. Τραγουδώντας μέχρι το τέλος», με πρωταγωνίστρια τη μοναδική γυναίκα που θα μπορούσε να ενσαρκώσει τη θρυλική Δαλιδά στην Ελλάδα και όχι μόνο. Και αυτή δεν είναι άλλη από την Εύα Κοτανίδη.
Η Εύα όχι μόνο κατέχει τα γαλλικά ως μητρική της γλώσσα, όχι μόνο φέρει δομικά πάνω της τον αέρα της Δαλιδά, αλλά και τη σωματική της διάπλαση, όχι μόνο τραγουδάει και ερμηνεύει στο θέατρο ως ηθοποιός και η ίδια όπως κι εκείνη, αλλά έχει και κάτι που δεν μπορεί να είναι επίκτητο: μπορεί να νιώσει τους πόνους αυτής της γυναίκας, όχι γιατί φέρει ακριβώς τα ίδια βιώματα -αυτό θα ήταν η εύκολη οδός- αλλά γιατί είναι αυτός ο άνθρωπος. Και ή είσαι ή δεν είσαι. Η Εύα είναι.
Η παράσταση παίχτηκε πέρυσι με μεγάλη επιτυχία και γι’ αυτό συνεχίζει και φέτος: πρόκειται για μία συναρπαστική αφήγηση της ζωής της Δαλιδά, η οποία υπήρξε η μεγαλύτερη σταρ (πραγματική σταρ) της εποχής της, μια μυθική ντίβα (πραγματική ντίβα), μία καλλιτέχνις που καινοτόμησε τόσο ερμηνευτικά όσο και μουσικά, μετατοπίζοντας τις νότες και αναδιαμορφώνοντας τη μορφή της ανάλογα με το νέο που ένιωθε ότι έρχεται και πάντα ήταν ένα βήμα μπροστά. Την ίδια στιγμή ήταν και ένας ακόμη άνθρωπος: ήταν η Γιολάντα Τζιλιότι. Μια γυναίκα τραυματισμένη, πονεμένη, με ασύλληπτα ποσά και ποιότητες αγάπης για τους συντρόφους της, για τους δικούς της ανθρώπους, για το κοινό της, για κάθε άνθρωπο πονεμένο και μοναχικό όπως η ίδια.
Μία γυναίκα που δεν μπόρεσε να γίνει μητέρα, ενώ ήθελε πάρα πολύ, που η καριέρα της ήταν πάντα στην απέναντι πλευρά της προσωπικής της ζωής, που σχεδόν όλοι οι σύντροφοί της αυτοκτόνησαν ή πέθαναν και η ίδια ήταν αναγκασμένη να ζει μέσα στις τραγικές αντιφάσεις της, παρά την απίστευτη, διεθνή της επιτυχία. Οι διττές πτυχές της προσωπικότητάς της, που συνυπάρχουν στο ίδιο κορμί, ξεδιπλώνονται στη σκηνή, και συνδιαλέγονται με το κοινό μέσα από τα τραγούδια της, τις εξομολογήσεις και τον απολογισμό της ζωής και της καριέρας της, όλα από την Εύα Κοτανίδη, σε κείμενα δικά της και με τη συμβολή της Ευσταθίας Ματζούφα, σκηνοθεσία της Νεκταρίας Γιαννουδάκη και με τη συνοδεία του Παντελή Μπενετάτου στο πιάνο.
«Η Dalida ήταν μια γυναίκα η οποία ήταν πάρα πολύ δυναμική, είχε πάρα πολλά όνειρα, ήταν πολύ φιλόδοξη, δούλευε σκληρά και πειθαρχημένα, ήταν πρωτοπόρος στη δουλειά της για την εποχή της, τόλμησε - πρότεινε πάρα πολλά διαφορετικά πράγματα, εισήγαγε την έννοια της περφόρμανς» μας λέει η Εύα. «Μέχρι τότε οι περισσότερες τραγουδίστριες στέκονταν μπροστά σε ένα μικρόφωνο για να τραγουδήσουν και ξαφνικά ήρθε η ίδια και τα άλλαξε όλα! Ανταμείφθηκε για την τόλμη της, βραβεύτηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις και παρότι ήταν τόσο τολμηρή στο επαγγελματικό κομμάτι, βρισκόταν για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα της ζωής της εγκλωβισμένη μέσα σε σχέσεις δυσλειτουργικές, μη διεκδικώντας αυτά που πραγματικά ήθελε και τελικά έφτασε στα 54 της, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, με μία προσωπική ζωή στο μηδέν - έτσι έλεγε η ίδια. “Εφυγε”, δηλαδή, νιώθοντας μία τεράστια μοναξιά». «Είναι ένας δύσκολος στόχος η ευτυχία. Η Δαλιδά είχε μια άκρως επιτυχημένη πορεία, μια αδιανόητη καριέρα, τραγούδησε σε όλο τον κόσμο, τραγούδησε σε τόσες γλώσσες και, παρ’ όλα αυτά, σε συντροφικό επίπεδο βίωνε πάντα ένα τεράστιο αγκάθι, ένα κενό» συνεχίζει η Νεκταρία Γιαννουδάκη. «Νομίζω ότι αυτό ακριβώς πραγματεύεται η παράστασή μας: το κατά πόσο μία επιτυχημένη και δυναμική γυναίκα χρειάζεται ν’ απαρνηθεί κάποια κομμάτια της ζωής της και να πληρώσει κάποιο τίμημα. Παράλληλα, θεωρώ ότι αυτό που προτείνει η παράσταση είναι ότι μπορεί μια γυναίκα να τη βρει την ισορροπία αρκεί να μην απαρνείται τον εαυτό της, τις πολλές διαφορετικές πτυχές της γυναικείας της υπόστασης» λέει η Εύα για να συμπληρώσει η Νεκταρία: «Και επιπλέον να μη φέρει καμία ενοχή γι’ αυτές τις διαφορετικές πτυχές της, όπως επίσης να μη θυσιάζει τον εαυτό της για την ανάγκη της να έχει συντροφικότητα στη ζωή της, να μην αναγκάζει τον εαυτό της να παραμένει σε λανθασμένες και κακοποιητικές σχέσεις».
Πόσο σύγχρονη είναι αυτή η συζήτηση των δύο καλλιτέχνιδων; Πόσο αναγκαία είναι μία τέτοια συζήτηση σήμερα, που αν δεν γίνει ανάμεσα σε δύο γυναίκες καλλιτέχνιδες, από ποιον θα γίνει; Τριάντα πέντε χρόνια μετά τον θάνατο της Δαλιδά, τα ζητήματα που καθόρισαν τη ζωή της, που την οδήγησαν στο θάνατο μέσα στην απόλυτη δόξα, είναι όχι μόνο επίκαιρα αλλά μόλις ξεκίνησε η ουσιαστική συζήτηση γύρω από την αναγκαιότητα να βγουν στο φως - ούτε καν να επέλθει μία οριστική λύση.
«Ως γυναίκες στο σήμερα, όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν μια πρόκληση για ν’ ασχοληθούμε με την πολυτάραχη ζωή αυτής της τόσο δυνατής και συνάμα ευάλωτης γυναίκας, που άφησε ιστορία ως καλλιτέχνις και αγαπήθηκε τόσο από το κοινό. Θέλαμε να πούμε την ιστορία της. Την ιστορία των αντιφάσεών της που οδήγησαν σε αυτό το εκρηκτικό αποτέλεσμα επί σκηνής αλλά και αυτό το τραγικό τέλος», καταλήγει η Νεκταρία. Ενώ ταυτόχρονα, μαζί με την Εύα, μας προσφέρουν την ομορφιά επί σκηνής, αλλά και ένα υπαρξιακό όσο και πολιτικό σχόλιο για την καθημερινότητά μας.
♦ Πληροφορίες: Εως την ερχόμενη Πέμπτη 19/10, στις 21.00, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Διδασκαλίας Μουσικής Βιβλιοθήκης, Σύλλογος «Οι Φίλοι της Μουσικής»). Εισιτήρια στο ticketservices.gr, και τηλεφωνικά στο 2107234567
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας