Στην Ιστορία ποτέ δεν έλειψαν οι αναθεωρητές: την Ιστορία κατά πώς λένε τη γράφουν οι νικητές, αλλά εδώ ζούμε ένα μεγάλο παράδοξο: την επιχείρηση ξαναγραψίματος της Ιστορίας την αναλαμβάνουν πλέον οι ηττημένοι: φασίστες, ναζιστές και ακροδεξιοί.
Στο βιβλίο του Ιταλού ιστορικού, καθηγητή Ρωμαϊκής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Paris IV), Giusto Traina (Τζούστο Τρένα) –Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου σε μετάφραση του Αχιλλέα Καλαμάρα– επιχειρείται να ερμηνευθεί αυτό το παράδοξο.
Το 1935 ο Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ, «πληρεξούσιος του Φύρερ για την εκπαίδευση και την πνευματική και φιλοσοφική καθοδήγηση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, στο ετήσιο συνέδριο της Nordische Gesellschaft (Βόρειας εταιρείας), υποστήριξε ότι οι Ελληνες ήταν ένας νορδικός (βόρειος) λαός που είχε αποικίσει τη νότια Μεσόγειο. Αυτή ήταν η ναζιστική μυθολογία, η οποία βόλευε τους απανταχού φασίστες, επειδή διεκδικούσε τις δάφνες του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού».
Αλλωστε και ο Χάιντεγκερ, γνωστό μέλος του ναζιστικού κόμματος, που μέχρι τα γεράματά του πλήρωνε κανονικά τη συνδρομή του, «αφού στοχάστηκε πάνω στους Ελληνες σε όλη τη διάρκεια της φιλοσοφικής διαδρομής του πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, συμμετέχοντας σε δύο κρουαζιέρες στο Αιγαίο, οι οποίες δεν επηρέασαν ιδιαίτερα τη σκέψη του […] Ο γηραιός φιλόσοφος δεν σταμάτησε ποτέ να θεωρεί πως “αυτό που ενδιαφέρει δεν είμαστε μόνο εμείς και τα βιώματά μας σχετικά με την Ελλάδα, αλλά η ίδια η χώρα των Ελλήνων”, προδιαγράφοντας έτσι την κατάκτησή της».
Βέβαια ποτέ ναζιστές δεν μπόρεσαν να αποφύγουν τις ρατσιστικές θεωρίες: παράδειγμα, τον αυτοκράτορα Καρακάλλα τον κατηγορούσαν ότι ξεκίνησε τη διαδικασία παρακμής της αυτοκρατορίας και ο ιδεολόγος Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ που αναφέραμε πιο πάνω τον χαρακτήρισε «έναν αποκρουστικό μπάσταρδο που καμαρώνει στον θρόνο των Καισάρων». Ποια κρίματα αποδίδονται στον Καρακάλλα; Πρώτα απ’ όλα ο κοσμοπολιτισμός. Πράγματι, γεννήθηκε στη Λιόν, στο κέντρο της Γαλατίας, από πατέρα Αφρικανό (τον αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο) και μητέρα Σύρα (την ευγενή Ιουλία Δόμνα).
Η πράξη που ποτέ δεν συγχώρησαν οι φασίστες στον Καρακάλλα ήταν ένα διάταγμα, γνωστό ως Constitutio Antoniniana, ένας πάπυρος που σήμερα φυλάσσεται στη Γερμανία, το οποίο προέβλεπε την παραχώρηση της ρωμαϊκής υπηκοότητας «σε όλους του ξένους που βρίσκονταν στην αυτοκρατορία». Αλλά ας έρθουμε στην εποχή μας: για τους ναζιστές διανοούμενους ο Καρακάλλας είχε δημιουργήσει μια «κατάσταση φυλετικού χάους» και «αποβορειοποίησης». Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Γκίσεν τον κατηγόρησε ότι «για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία καθιέρωσε μια ενιαία υπηκοότητα σε μια περιοχή που εκτεινόταν σε τρεις ηπείρους και περιελάμβανε εκατομμύρια ανθρώπους διαφορετικής πολιτισμικής προέλευσης».
Ομως και ο Αδωνις Γεωργιάδης, του οποίου το πρόσφατο βιβλίο είχε τίτλο «Ρώμη: από την Ανοδο στην Πτώση, απλά μαθήματα Ιστορίας», με εκδότη την «Ελληνική Αγωγή», μένει να μας διευκρινίσει εάν ασπάζεται τη μυθολογία των ναζιστών περί βόρειου λαού που είχε αποικίσει τη νότια Μεσόγειο ή εάν θεωρεί ότι οι Ελληνες ήταν αυτοί που «έδωσαν τα φώτα στον δυτικό πολιτισμό».
Αρα τι μπορεί να μας σώσει από τη βαρβαρότητα; Οπως διδάσκει ο Εντγκάρ Μορέν, η ουμανιστική κουλτούρα και οι κλασικές σπουδές μαζί με τη συμπεριληπτικότητα είναι το τρίπτυχο για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία.
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας