Η σημερινή εποχή χρειάζεται επειγόντως νέα εργαλεία και, μάλλον, νέες λέξεις για την ερμηνεία της. Πρέπει ταυτόχρονα να θυμηθούμε πολύ παλιότερες εκδοχές της πραγματικότητας, για να μπορέσουμε να αρχίσουμε να υποψιαζόμαστε τι συμβαίνει. Μιλάμε συχνά, λ.χ., τις τελευταίες δεκαετίες για ανισότητες, που είναι προφανώς υπαρκτές και όλο και μεγαλύτερες, ωστόσο ούτε αυτή η λέξη, που αποτελεί χαρακτηριστικό της εποχής, αρκεί για να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις.
Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για πολλά παράδοξα και αντιστροφές της πραγματικότητας έτσι όπως την ξέραμε παλιά. Μπορεί, ας πούμε, κάποιος να έχει δουλειά αλλά να είναι πάμφτωχος. Μπορεί να έχει χαρτιά και να είναι παντελώς αμόρφωτος, ακόμα και αδαής ως προς το αντικείμενο που σπούδασε. Να έχει, λ.χ., τελειώσει το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών και να μην ξέρει ποιος ήταν ο Κάρολος Κουν ή να έχει τελειώσει το Μαθηματικό και να δυσκολεύεται στις αριθμητικές πράξεις (μιλάμε για υπαρκτά παραδείγματα). Εχουμε κρεμασμένα στα περίπτερα πολλά έγχρωμα έντυπα που ονομάζουν τον εαυτό τους εφημερίδα, αλλά που καταστρατηγούν κάθε κανόνα της έντυπης δημοσιογραφίας. Μια είδηση που κανονικά δεν είναι ούτε μονόστηλο στην προτελευταία σελίδα (λ.χ. «γιος γνωστού τραγουδιστή κουτούλησε αστυνομικό») μπορεί να γίνει πρώτο θέμα και ο πόλεμος στην Ουκρανία μονόστηλο. Στην τηλεόραση, με εξαίρεση δύο-τρία πολιτικά θέματα της εσωτερικής, κυρίως, επικαιρότητας που μπαίνουν μπροστά στα δελτία, ακολουθείται η ίδια περίπου συνταγή. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ακόμα και έγκυρα μέσα ενημέρωσης δυσκολεύονται να εμβαθύνουν και να επιμείνουν στα σημαντικά θέματα. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η κοινωνία τρέφεται με κουτσομπολιά και εφήμερες εντυπώσεις.
Χίλια χρόνια μετά την άνθηση των φέουδων και των κάστρων (από το έτος 1000 στο έτος 2000, δηλαδή), έχουμε νέες μορφές παρόμοιων δομών. Οχι μόνο «γκέτο» πλούσιων ανθρώπων, αλλά και δημιουργία τεράστιων ξενοδοχειακών μονάδων, οιονεί κάστρων, που όπως τότε, έτσι και τώρα, ελέγχουν περίπου απόλυτα την περίμετρό τους, όπως και τον πληθυσμό που είτε είναι ήδη τριγύρω είτε καταφθάνει για να μπει στη δούλεψή τους. Βέβαια εδώ ο μαντρότοιχος παίζει μόνο τον ένα από τους δύο ρόλους που είχε τότε, είναι δηλαδή σύμβολο ισχύος, και όχι οχυρωματικός, αφού οι σύγχρονες επιδρομές είναι τουριστών και όχι βαρβάρων, και αυτές τις θέλουμε.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι εκείνα τα σκοτεινά χρόνια, τους ξένους που κατέφθαναν δεν τους πολυρωτούσαν από πού κρατούσε η σκούφια τους, αρκούσε που έμπαιναν στην επιρροή και τη δούλεψη του ευγενούς. Τώρα μπορεί να δουλεύουν και πάλι δεκατριάωρα, όπως και τότε, ωστόσο μόλις περάσουν την πύλη το βράδυ, για να κοιμηθούν κάπου έξω, δεν τους θέλει κανείς.
Δεν πρόκειται για χαοτική κατάσταση, αυτή έχει και κάποια εσωτερική τάξη. Πρόκειται για πλήρη ανισορροπία συστήματος, ίσως αυτή να είναι μια πιο κατάλληλη έκφραση, που κάνει και την κοινωνία όλο και πιο ανισόρροπη, ψυχικά και διανοητικά. Γιατί πια δεν μπορεί να εμπιστεύεται τις λέξεις.
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας