Μαραθωνοδρόμος της ειρήνης από το 1963, ο Ανδρέας Θεοφίλου βρέθηκε τα τελευταία χρόνια σε αναπηρικό καροτσάκι. Την περασμένη Κυριακή 5 Οκτωβρίου πήρε άλλο μονοπάτι, αφού δοκιμάστηκαν οι αντοχές της σπουδαίας συντρόφου και ομοϊδεάτισσάς του Ντίνας.
Στα 85 χρόνια του έφυγε ο σύντροφος Ανδρέας που σε όλη του τη ζωή ακολούθησε τα λόγια του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη «αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, δεν θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για την ειρήνη και το δίκιο».
Γεννημένος στην Πάφο μέσα σε οικογένεια βιοπαλαιστών, επέλεξε τον δρόμο του αγώνα από μαθητής, για την Κύπρο πρώτα. Ερχόμενος στην Αθήνα για σπουδές στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών συναντήθηκε με Ελλαδίτες αριστερούς και εντάχθηκε στη νεολαία της ΕΔΑ, συνδικαλιζόμενος ταυτόχρονα στη σχολή του.
Το κίνημα ειρήνης ήταν η φυσιολογική εξέλιξη της αγωνιστικής του πορείας, καθώς με έναν τρόπο αποτελούσε συνέχεια των μεγάλων διαδηλώσεων για το Κυπριακό. Γι’ αυτό ο Ανδρέας Θεοφίλου το 1963 υπήρξε εκ των ιδρυτών μαζί με τους Μιχάλη Περιστεράκη και Νίκο Κιάο, της Νομικής και Φυσικομαθηματικής αντίστοιχα, του Συνδέσμου Νέων «Μπέρτραντ Ράσελ» για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό, κίνηση που γρήγορα μαζικοποιήθηκε έχοντας την πρωτοβουλία για την οργάνωση της Πρώτης Μαραθώνιας Πορείας, 21.4.1963, με τον Γρηγόρη Λαμπράκη απόλυτο πρωταγωνιστή.
Ως υπεύθυνος διεθνών σχέσεων του συνδέσμου ο Ανδρέας είχε την ευθύνη υποδοχής των ξένων αντιπροσωπειών, τους οποίους όμως δεν μπόρεσε να συνοδεύσει στον Μαραθώνα, διότι η πορεία είχε απαγορευτεί από την κυβέρνηση Καραμανλή και χαράματα της ημέρας πραγματοποίησής της συνελήφθησαν και απελάθηκαν όλοι οι φιλοξενούμενοι του Συνδέσμου Ράσελ.
Η δολοφονία Λαμπράκη, με τον οποίο ο Ανδρέας έτυχε να συναντηθεί την παραμονή του ταξιδιού του θαρραλέου αγωνιστή στη Θεσσαλονίκη, πυροδότησε μεγάλο λαϊκό κίνημα, κυρίως μέσα στη νέα γενιά, από την οποία ξεπήδησε η Νεολαία Λαμπράκη, της οποίας ο Ανδρέας έγινε μέλος.
Στη διάρκεια της χούντας βρέθηκε στο εξωτερικό, αποφεύγοντας την σύλληψη ίσως διότι ήταν Κύπριος και δεν είχε φάκελο στην Ασφάλεια. Εκεί αναζήτησε δουλειά διδάσκοντας σε Πανεπιστήμια σε Αγγλία, Ολλανδία και Βέλγιο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1976 επέστρεψε και στον «Δημόκριτο» αναλαμβάνοντας σπουδαίες ερευνητικές δραστηριότητες, υπηρετώντας ταυτόχρονα λόγω της ειδίκευσής του το μεταδικτατορικό κίνημα ειρήνης. Περιζήτητος ως ομιλητής για τα πυρηνικά, έκανε ομιλίες σε όλη την Ελλάδα όντας μέχρι το 1991 μέλος του ΚΚΕ, από το οποίο αποχώρησε ακολουθώντας το ανανεωτικό εγχείρημα του ΣΥΝ και στη συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου υπήρξε μέλος ώς το τέλος, όπως και του ΑΚΕΛ.
Πάντοτε ανιδιοτελής και χαμηλών τόνων, θα παραμείνει αξέχαστος και πηγή έμπνευσης για όλους μας.
*Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας