Δεν ξέρω αν η θρυλούμενη... γκαντεμιά των Μητσοτάκηδων ήταν αυτή που του έδωσε τη χαριστική βολή, αλλά το σίγουρο είναι πως πριν καλά-καλά συμπληρωθούν δύο εβδομάδες από την επίσκεψη του Ζελένσκι στον γενναιόδωρο ένοικο του Μαξίμου, ο «ληγμένος» από τον περασμένο Μάιο Ουκρανός ηγέτης βρίσκεται κατά γενική ομολογία κυριολεκτικά μια ανάσα από την κατάρρευση. Ο ίδιος ο Τραμπ φαίνεται πως τον πιέζει αφόρητα πλέον να συνθηκολογήσει, καθώς φέρεται να έχει πειστεί ότι μόνο έτσι θα προλάβει μια νέα ιστορική ξεφτίλα τύπου Σαϊγκόν ή Καμπούλ, που μπορεί να αποτελειώσει την ήδη καταστροφική για όλους προεδρία του. Και αυτό δεν το λένε πλέον τα δήθεν... «πουτινάκια», όπως επιχειρούν να απαξιώσουν όλες τις ανεξάρτητες (και κυρίως... χαμηλόμισθες) φωνές σαν και του λόγου μου οι επαγγελματίες «μπατριώτες»-υποστηρικτές του αδελφοκτόνου και αυτοκτονικού για την Ελλάδα και την Ευρώπη ρωσο-ουκρανικού πολέμου, αλλά ακόμη και οι πιο φανατικοί σπόνσορες του Κιέβου.
Οπως, ας πούμε, η βρετανική Daily Telegraph, η εφημερίδα όπου συχνά αρθρογραφεί υπέρ της Ουκρανίας ο αυθεντικός νεκροθάφτης της Ουκρανίας Μπόρις Τζόνσον, που σε προχτεσινό της άρθρο παραδέχεται ότι ο Ζελένσκι και το «καθεστώς του Κιέβου» (ναι, τώρα ο... ψεματοφύλακας της δημοκρατίας έγινε «καθεστώς») δέχεται τρία τρομερά χτυπήματα ταυτόχρονα, που ίσως τερματίσουν άδοξα την πολιτική του καριέρα. Ποια είναι αυτά; Οι τρομερές απώλειες στο μέτωπο, το μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς στον αμυντικό και ενεργειακό τομέα, που ξέσπασε στην αυλή του, και φυσικά το αμερικανικό «ειρηνευτικό» σχέδιο, που όπως λέει «πολλοί στην Ουκρανία βλέπουν σαν σχέδιο συνθηκολόγησης» προς τη Ρωσία! Ή το αμερικανικό CNN, που σε χτεσινή ανάλυσή του υποστηρίζει πως ο Ουκρανός πρόεδρος είναι πλέον αντιμέτωπος με το εξής δίλημμα: a bad deal or no deal - μια κακή συμφωνία, που θα τον «τελειώσει» πολιτικά, ή... καθόλου συμφωνία, που θα οδηγήσει νομοτελειακά στη συντριπτική ήττα της χώρας του και, πιθανότατα, σε μια συνθηκολόγηση άνευ όρων.
«[Ο Ζελένσκι] πρέπει να ζυγίσει την αξία των μελλοντικών εγγυήσεων ασφαλείας, που θα επισφραγιστούν από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, απέναντι στην πραγματική και αναπόφευκτη ζημιά που θα προκαλούσε η παραχώρηση του Ντόνετσκ στην Ουκρανία, τόσο στην πολιτική όσο και στη στρατιωτική της θέση» γράφει ο Νικ Γουόλς στο μεγάλο αμερικανικό μέσο. «Το κοντινό μέλλον όμως δεν πρόκειται να φέρει καλύτερα νέα. Η κυβέρνησή του είναι περικυκλωμένη από χίλιες κρίσεις, με χαρακτηριστικότερη την έρευνα στο σπίτι του προσωπάρχη και βασικού διαμεσολαβητή του, του Γέρμακ, για το μεγάλο σκάνδαλο διαφθοράς. Παράλληλα ο στρατός της Ουκρανίας αντιμετωπίζει κρίση προσωπικού, την ώρα που η χρηματοδότηση του Κιέβου από τους Ευρωπαίους είναι μετέωρη, παρά τις διαβεβαιώσεις. Και στο μέτωπο, ξετυλίγονται τρεις παράλληλες ξεχωριστές κρίσεις στη Ζαπορόζιε, το Ποκρόφσκ και την Κουπιάνσκ. Η Ουκρανία δεν μπορεί να σβήσει τόσες πολλές φωτιές με τόσο λίγους στρατιώτες»!
Αλλά και η φανατικά αντιρωσική Guardian γράφει ότι «η χώρα ετοιμάζεται για τον σκληρότερο χειμώνα ολόκληρου του πολέμου, με το σύστημα ηλεκτροδότησης υπό διάλυση, τους διαθέσιμους πόρους της να εξαντλούνται και με διακοπές ακόμη και στο σύστημα ύδρευσης σε αρκετές επαρχίες, λόγω της κυβερνητικής διαφθοράς στον τομέα των δημόσιων υπηρεσιών... Οι Ουκρανοί πολίτες αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο μια συνθήκη όπου οι αρχές αδυνατούν να βελτιώσουν την κατάσταση όχι μόνο στα μέτωπα, αλλά και στα μετόπισθεν – μια βαθιά κρίση, για την οποία δεν υπάρχει σχέδιο εξόδου»...
Κακά τα ψέματα· ακόμη κι αν όλα τα παραπάνω προβλήματα μπαλώνονταν με κάποιο μαγικό τρόπο, η Ουκρανία δεν υφίσταται πλέον σαν λειτουργικό κράτος, ούτε βέβαια μπορεί να συνεχίσει για πολύ ακόμη τον πόλεμο φθοράς απέναντι στη Ρωσία. Η οικονομία της έχει καταστραφεί, παρά τις συνεχείς ενέσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, και η δημογραφική κατάρρευσή της είναι η χειρότερη σε ολόκληρο τον κόσμο, με τον πραγματικό πληθυσμό της να έχει πέσει από τα 52 εκατομμύρια το 1991 σε κάτω από 25 εκατομμύρια σήμερα, ως αποτέλεσμα όχι μόνο των γεωγραφικών απωλειών, αλλά και της μαζικής προσφυγικής φυγής εκατομμυρίων ανθρώπων προς τη Ρωσία και την Ευρώπη. Βασικά, μετά το μπλόκο της αμερικανικής χρηματοδότησης, η χώρα μπορεί να υπάρξει από εδώ και πέρα μόνο σαν μια «μαύρη τρύπα» που θα ρουφάει χρήματα από την Ευρωπαϊκή Ενωση – χρήματα που ωστόσο η Ε.Ε. στην πραγματικότητα τάζει, αλλά δεν έχει να δώσει!
Εκεί είναι και το κλειδί των όσων παράδοξων παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες, μετά την επανεκλογή Τραμπ: οι διπρόσωποι και άφρονες Ευρωπαίοι πολέμαρχοι, οι... Μητσοτάκηδες του «Συνασπισμού των Πρόθυμων», έχουν φορτωθεί... εντελώς απρόθυμα το οικονομικό βάρος της συνέχισης του πολέμου, αλλά αντί να πιέζουν για ειρήνη, κάνουν ό,τι μπορούν για να τορπιλίσουν κάθε πιθανότητα συνεννόησης. Οχι γιατί νοιάζονται πραγματικά για την Ουκρανία, το αναλώσιμο πιόνι τους, αλλά γιατί ο μόνος τρόπος να βρούνε τα χρήματα που χρειάζονται είναι, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, να πειστεί η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη όχι μόνο για την ανάγκη συνέχισης του πολέμου μέχρις εσχάτων, αλλά και για την (απολύτως φανταστική σε αυτή τη φάση) απειλή μιας ρωσικής εισβολής στην ίδια την Ευρώπη, ώστε να δικαιολογηθεί ο μαζικός επανεξοπλισμός της σε βάρος της πραγματικής οικονομίας!
Ετσι, από «πλυντήριο» χρήματος για το αμερικανικό πολιτικό σύστημα και το στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, στο οποίο εξελίχθηκε η άμοιρη Ουκρανία στα χρόνια του Τζο και του... Χάντερ Μπάιντεν, τώρα μετατρέπεται σε πλυντήριο χρήματος για τα μιλιταριστικά σχέδια της ευρωπαϊκής ελίτ – εξ ου και η αγωνία της κυρίας Φον ντερ Λάιεν να αρπάξει τα παγωμένα ρωσικά κεφάλαια, που ευτυχώς για την ώρα προσκρούει στο κατηγορηματικό «όχι» της βελγικής κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, στο φλέγον θέμα της κλοπής των παγωμένων ρωσικών assets αλλά και του γενικότερου σχεδίου επανεξοπλισμού Rearm Europe και δεν συμμαζεύεται, παρακολουθούμε ένα απίστευτο ματς... Βρυξέλλες (Ε.Ε.-ΝΑΤΟ) εναντίον Βρυξελλών (Βέλγιο), με τις πολεμικές βιομηχανίες της Γαλλίας, της Αγγλίας και της Γερμανίας να έχουν ήδη μοιράσει μεταξύ τους το τομάρι της αρκούδας, χωρίς φυσικά να είναι σε θέση να τη σκοτώσουν, όπως πολύ θα ήθελαν. Δείτε, για παράδειγμα, το εξωφρενικό ντιλ του Ζελένσκι με τον... Ναπολέοντα Μακρόν για αγορά...100 μαχητικών Rafale: ποιος θα τα πληρώσει; Μα προφανώς οι ίδιοι οι Ρώσοι!
Ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, πάντως, το αφήγημα αυτό καταρρέει. Τα ξημερώματα η «ανεξάρτητη», αλλά στην πραγματικότητα ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ ουκρανική αρχή κατά της διαφθοράς, η NABU, εισέβαλε στο σπίτι και το γραφείο του Γέρμακ, του πανίσχυρου (ακρο-)δεξιού χεριού του Ζελένσκι, που όλως τυχαίως ήταν και ο άνθρωπος-κλειδί στις επεισοδιακές διαπραγματεύσεις της περασμένης Κυριακής με τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους πάνω στο σχέδιο των 28 σημείων που έμειναν... 19 ή 22, ανάλογα με την πηγή. Αλλά και ο βασικός πρωταγωνιστής (μαζί με τον κολλητό φίλο και «ταμία» του Ζελένσκι, Μίντιτς, αλλά και τον πρώην υπουργό Αμυνας Ουμέροφ) στο τεράστιο σκάνδαλο της Ukrenergo με το συνθηματικό «Αλή Μπαμπάς»! Αν και οι κλέφτες είναι, βέβαια, πολύ περισσότεροι από σαράντα...
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας