Στο εξαιρετικό ένθετο «Νησίδες» που συνοδεύει την «Εφ.Συν.» του Σαββατοκύριακου, δημοσιεύτηκε ενδιαφέρον άρθρο του Θωμά Τσαλαπάτη, με τίτλο «Για ένα φιλειρηνικό κίνημα». Ας μου επιτραπεί σύντομη ιστορική αναδρομή.
Ως συνιστώσα του λαϊκού κινήματος, το κίνημα ειρήνης ταυτίστηκε, ιδιαίτερα κατά τον 20ό αιώνα, με το κίνημα της Αριστεράς, προϋπήρξε, όμως, και του εργατικού κινήματος. Οι πρώτες οργανώσεις ειρήνης, ήδη από το 1815, ήταν χριστιανικής έμπνευσης, με πρώτη την Εταιρεία Ειρήνης της Νέας Υόρκης.
Ηγετική μορφή του κινήματος ειρήνης, τον 19ο αιώνα, ήταν ο Βίκτορ Ουγκό, που το 1849 προήδρευσε διεθνούς συνεδρίου ειρήνης στο Παρίσι. Ο ίδιος από το βήμα συνεδρίου ειρήνης, το 1851, εισηγήθηκε τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.
Λίγα χρόνια μετά, το 1864, η ίδρυση της Διεθνούς Ενωσης των Εργατών με πρωτοβουλία του Καρλ Μαρξ έφερε στο τότε προσκήνιο την ιδέα της ειρήνης με κοινωνική δικαιοσύνη.
Το Διεθνές Γραφείο Ειρήνης, που μέλος του από την Ελλάδα είναι σήμερα το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης (ΠΑΔΟΠ), ιδρύθηκε το 1896 και τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης το 1910, πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η συσχέτιση της ειρήνης με την κοινωνική δικαιοσύνη άρχισε να αποτυπώνεται και στους κόλπους του χριστιανικού κινήματος, αφού το 1925 οργανώθηκε η πρώτη Παγκόσμια Χριστιανική Διάσκεψη για τη Ζωή και την Εργασία.
Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, το πρώτο στη νεότερη ιστορία της διεθνές συνέδριο ειρήνης έγινε στην Αθήνα, 6-10 Οκτωβρίου 1929, με πρωτοβουλία του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, με κεντρικό θέμα τη βαλκανική συνεργασία. Ζητείται εξήγηση γιατί το συνέδριο αυτό απουσιάζει από τη σχετική ιστοριογραφία, όπου θα έπρεπε να κατέχει περίοπτη θέση.
Στην Ευρώπη, το αντιπολεμικό κίνημα είχε ήδη εκδηλωθεί πριν από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Παράδειγμα, το 1932, οργανώθηκε στο Αμστερνταμ Παγκόσμιο Συνέδριο Κατά του Πολέμου, με τη συμμετοχή 2.196 αντιπροσώπων από 27 χώρες, στη διάρκεια του οποίου ιδρύθηκε και η Αμερικανική Ενωση κατά του Πολέμου και του Φασισμού. Αντίστοιχο συνέδριο έγινε και στην Αθήνα, 3-4 Ιουνίου 1934, με τη στήριξη του ΚΚΕ, συνδικαλιστικών οργανώσεων και κορυφαίων διανοητών.
Αντιπυρηνική κυρίως ήταν η διάσταση του κινήματος μετά το 1945, που το κατέστησε το πρώτο παγκοσμιοποιημένο κίνημα, με την πυρηνική απειλή ορατή σε όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, απειλή για την ίδια τη ζωή στη Γη, με παρόμοια σήμερα την κλιματική κρίση.
Τέλος, συχνά τα αιτήματα των κινημάτων ειρήνης χαρακτηρίζονται ευχολόγιο, κάτι που δεν ισχύει, διότι έχουμε και μεγάλα επιτεύγματα, ακόμα και μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, με συνέπεια την -έστω προσωρινή- μονοκρατορία των ΗΠΑ.
* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας