Στις 16 και 17 Οκτώβριου, δικαζόταν1 η Χριστίνα, πρώην μέλος της συλλογικότητας «Μεικτό Γυναικών» («Femmes Mixité») της Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας CGT στο Παρίσι. Η Χριστίνα κατηγορήθηκε για δυσφήμιση επειδή ανέφερε σε συνέδριο της Τοπικής Ενωσης της Συνομοσπονδίας (CGT 75) τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν μέσα στη συγκεκριμένη οργάνωση κατά περιστατικών παρενόχλησης και σεξιστικών επιθέσεων που αποδίδονται σε μέλη της ίδιας της οργάνωσής τους.
Ο R. V., τότε γενικός γραμματέας του συνδικάτου των απορριμμάτων και καθαριότητας της CGT, κατέθεσε μήνυση εναντίον της και εναντίον του Philippe Martinez (γενικού γραμματέα της Συνομοσπονδίας εκείνη την περίοδο). Επρόκειτο για μια προσφυγή που στρεφόταν ενάντια στον λόγο των συνδικαλιστριών που σπάνε τη σιωπή τους και καταγγέλλουν τις σεξιστικές και σεξουαλικές παρενοχλήσεις στο εσωτερικό των συνδικάτων τους.
Σε πολλά συνδικάτα, ακτιβίστριες έχουν καταγγείλει σεξουαλική βία χωρίς να έχουν ληφθεί ουσιαστικά μέτρα. Το πρόβλημα εντοπίζεται εν μέρει στην εσωτερική κουλτούρα των οργανώσεων, όπου οι μηχανισμοί άμυνας και συγκάλυψης είναι πολύ ισχυροί. Οταν μια ακτιβίστρια προσπαθεί να αγωνιστεί ενάντια στην ατιμωρησία ή να φέρει στην επιφάνεια τις καταγγελίες της, αντιμετωπίζει εκφοβισμό, απομόνωση, ακόμη και κυρώσεις, σε ένα περιβάλλον όπου οι επιθέσεις μπορεί να στηρίζονται σε κάποιο βαθμό ανοχής ή και υποστήριξης ορισμένων μελών.
Στη Γαλλία δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία συνδικαλιστριών της CGT τον χειμώνα 2020-2021 μια διασυνδικαλιστική φεμινιστική συλλογικότητα (Resyfem)2 σε εθνικό επίπεδο από τη συνάντηση με συνδικαλίστριες άλλων οργανώσεων που είχαν υποστεί καταστολή στο εσωτερικό του συνδικάτου λόγω του αγώνα τους ενάντια στη σεξιστική και σεξουαλική βία. Από αυτή τη συνάντηση προέκυψε η διαπίστωση σημαντικών ομοιοτήτων μεταξύ των καταστάσεων που βιώνουν αυτές οι γυναίκες, καθώς και παρόμοιων μηχανισμών τόσο στον τρόπο που ενεργούν και αμύνονται οι επιτιθέμενοι όσο και στον τρόπο που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν καταφέρνουν να αντιδράσουν.
Οπως διηγείται εκπρόσωπος της Resyfem σε συνέντευξη στο περιοδικό Contretemps: «Θεωρήσαμε ότι χρειάζεται ένας ειδικός χώρος οργάνωσης. οι οργανώσεις μας δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι είναι δυνάμεις κοινωνικής αλλαγής σχετικά με αυτά τα ζητήματα χωρίς να είναι παραδείγματα στο εσωτερικό τους. Στη διασυνδικαλιστική συλλογικότητα “αυτοοργανώθηκαν” μέλη της CGT, της FO, της SUD, της FSU, του συνδικάτου δικαστικών και των δικηγόρων της Γαλλίας. Η συνεργασία μεταξύ τους βασίζεται στο ότι οι γυναίκες σε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις αντιμετωπίζουν ένα συστημικό πρόβλημα.
Αυτό βοηθά να ξεπεραστούν κατηγορίες που συχνά απευθύνονται στις γυναίκες συνδικαλίστριες ότι συκοφαντούν και θέτουν σε κίνδυνο το συνδικάτο τους (σαν ο κίνδυνος να προέρχεται από τους αγώνες ενάντια στη βία και όχι την ίδια η βία). Η διασυνδικαλιστική οργάνωση ενάντια στη βία βοηθάει να ασκηθεί πίεση στις συνδικαλιστικές οργανώσεις ώστε να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στα μέλη τους και τους συνδικαλιστές τους.
Επιπλέον, αποτελεί χώρο υποστήριξης γυναικών που συχνά είναι απομονωμένες μέσα στους οργανισμούς τους απέναντι σε επιθετικούς ή εχθρικούς μηχανισμούς. Ενώ ο επιτιθέμενος, από την άλλη, δεν είναι ποτέ μόνος, έχει υποστηρικτές, συχνά έχει ιεραρχική θέση, παρουσιάζεται ως απαραίτητος στη σωστή λειτουργία του συνδικάτου, μερικές φορές αντιπροσωπεύει την αντίθετη πολιτική άποψη, πράγμα που του δίνει τη δυνατότητα να φωνάζει ότι πρόκειται για πολιτική συνωμοσία εναντίον του, αν τεθεί υπό αμφισβήτηση για βίαιες συμπεριφορές».
Η προσφυγή σε δίκη εις βάρος της Χριστίνας δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εχει προηγηθεί η δίκη εις βάρος συνδικαλιστριών της Federation Ouvrière (F.O.) στην Μπρεστ, θύματα του γενικού γραμματέα της F.O. που δικαιώθηκαν από το δικαστήριο3. Είναι ενδεικτικό της δυσμένειας που αντιμετωπίζουν οι συνδικαλίστριες σε αυτό τον αγώνα ότι, παρόλο που η Χριστίνα είναι και ενεργεί ως συνδικαλίστρια της 2ης μεγαλύτερης εργατικής συνομοσπονδίας (CGT) στη Γαλλία, τα έξοδά της για δικηγόρο δεν καλύπτονται από την οργάνωσή της, ούτε οι αποζημιώσεις για τη βλάβη που υπέστη.
Οι περισσότερες συνδικαλίστριες, συμπεριλαμβανομένης της Χριστίνας που πάλεψαν εσωτερικά, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το συνδικάτο, με ψυχικό κόστος. Επιπλέον, αυτή η πάλη επηρέασε την υγεία τους και έχουν έξοδα που παραμένουν δικά τους. Η Resyfem καλεί τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα μέλη τους και τις γυναίκες να δράσουν για να αποτρέψουν ένα καταστροφικό «ντόμινο» δικαστικών αποφάσεων για το μέλλον του αγώνα ενάντια στη σεξιστική και σεξουαλική βία στα συνδικάτα και ευρύτερα στις πολιτικές οργανώσεις.
*Ομότιμη καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Παντείου Πανεπιστημίου
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας