Επειδή η οικονομική λεηλασία και οι δυνατότητες της οικονομικής ενίσχυσης της Αυτοκρατορίας βασίζονταν στη δύναμη του στόλου της, έγινε κάθε προσπάθεια ώστε να αποτραπεί η ανάδυση των επίγειων οικονομικών δυνάμεων, και κυρίως της Ευρασίας. Δημιουργήθηκε μια ρομαντική μυθολογία, που απεικόνιζε την Ενδοξη Βρετανία σαν το γενναίο νησιώτικο βασίλειο που υπεράσπιζε τον πολιτισμό. Ηδη από τη βασιλεία της Ελισάβετ το θέμα της Αγγλίας σαν η νέα θαλάσσια δύναμη/εξουσία είχε αρχίσει να καταγράφεται σε διάφορα μυθιστορηματικά έργα, όπως στη «Νέα Ατλαντίδα» του Francis Βacon και στην «Oceana»1 του James Harrington, που είχαν αναπτύξει αυτό το θέμα με διαφορετικούς τρόπους. Η «Oceana» θεωρούσε ότι η πολιτική εξουσία πηγάζει από την οικονομική ισχύ.
Αρκετά αργότερα, στην Αγγλία της βασίλισσας Βικτώριας, ο εκνευριστικός Walter Bagehot2 τόνιζε το πλεονέκτημα που διέθετε το Λονδίνο (σχετικά με το Αμστερνταμ) σαν έδρα της Αυτοκρατορίας. Η Βρετανία και η Γαλλία ήταν αντίπαλες, ανάμεσα στο 1689 και το 1763, σε τέσσερις πολέμους μέσα σε 29 χρόνια. Οι πόλεμοι αυτοί είχαν παγκόσμιο χαρακτήρα. Με το τέλος του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής το 1713, η Βρετανία κατέκτησε το asentio, δηλαδή ένα μονοπώλιο στην εισαγωγή Αφρικανών σκλάβων στις Ιμπερο-Αμερικανικές αποικίες της Ισπανίας. Αυτό το μονοπώλιο του εμπορίου Αφρικανών σκλάβων κράτησε σχεδόν όλο τον 18ο αιώνα. Ο Επταετής Πόλεμος μεταξύ των Αγγλων και των Γάλλων έλαβε τέλος με τη συντριπτική ήττα της Γαλλίας, τη συντριβή του γαλλικού ναυτικού, τη χρεοκοπία της γαλλικής πολιτείας και την απώλεια των γαλλικών αποικιών στην Ινδία και τη Β. Αμερική.
Τα σχέδια για την προώθηση της Αυτοκρατορίας είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί. Η νέα Αυτοκρατορία με έδρα το Λονδίνο φαινόταν να θριαμβεύει, έχοντας μεγαλύτερη ισχύ από όλους τους άλλους. Ωστόσο, αυτό που δημιουργήθηκε από το 1688 μέχρι το 1763 ήταν ένας νέος τύπος Αυτοκρατορίας, εντελώς διαφορετικός από όλους τους προηγούμενους. Δεν δημιουργήθηκε μια Αυτοκρατορία για την Αγγλία, έχοντας για ηγέτη έναν μονάρχη. Ηταν μια Αυτοκρατορία που κυβερνιόταν από μια ιδιωτική οικονομική ολιγαρχία, μη έχοντας την οποιαδήποτε σχέση με τους όποιους κρατικούς θεσμούς. Το 1688-1763 εκπροσωπούσε την ωρίμανση μιας διαδικασίας που ξεκίνησε από τη Βενετία, έφτασε ώς το Αμστερνταμ, και από κει μετακόμισε στο Λονδίνο. Ουσιαστικά, ήταν μια Αγγλο-Ολλανδική Αυτοκρατορία.
1. «Η κοινοπολιτεία της Oceana», βιβλίο που δημοσιεύτηκε το 1656. Είναι ένα έργο πολιτικής φιλοσοφίας, γραμμένο από τον Αγγλο πολιτικό και δοκιμιογράφο James Harrington (1611-1677)
2. Walter Bagehot, Αγγλος δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και επιχειρηματίας, με πολλά έργα που αφορούν την κυβέρνηση, την οικονομία, τη λογοτεχνία και τις φυλετικές θεωρίες
*Ομότιμος καθηγητής Τμήματος ΕΜΜΕ Πανεπιστημίου Αθηνών
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας