Κάποτε μιλούσαμε για το παγκόσμιο Matrix: ότι ζούμε μέσα σε δυνητικά δυστοπικά σενάρια (που άρχισαν να συμβαίνουν ήδη) σταθμίζοντας και το βιοπολιτικό και πανοπτικό σκηνικό προσομοίωσης παραδοχών και αναπαραστάσεων. Να όμως που το Matrix έδωσε τη θέση του σε πλατφόρμες α λα… Netflix, με ολίγο σκηνικό από κονσόλα Play Station!
Τι εννοώ; Ο θεαματικός εναέριος κόσμος του πολέμου στη Μέση Ανατολή μοιάζει με ένα πολύχρωμο cloud των περίφημων «θόλων», όπου συμβαίνει κάτι σαν κανονικό data management (από Αμερικανούς, Ισραηλινούς, Ιρανούς) με σινιάλα και προειδοποιήσεις πριν πέσουν οι πύραυλοι και οι βόμβες στα εδάφη! Απόδειξη; Ο Τραμπ ευχαριστεί σήμερα τους Ιρανούς (!) που ενημέρωσαν πριν χτυπήσουν στόχους στο Κατάρ…!
Το σκηνικό είναι εντελώς σουρεαλιστικό. Μοιάζει με θεατρικό σενάριο -όπως ξαναγράψαμε- αλλά μάλλον ταιριάζει σε παρωδία, σε επιθεώρηση κανονική. Ο τρόμος των πυρηνικών εξαφανίζεται από το προσκήνιο με επίσημες αναρτήσεις ηγετών και στρατηγών σε social media και ανακοινώσεις σε τηλεοράσεις. Το παίγνιο δεν έχει τελεσίγραφα αλλά κάτι σαν προσυμφωνημένες παρτίδες («μία σου και μία μου, κάνε ό,τι κάνω, σειρά σου και σειρά μου»).
Αυτή η εναλλαγή, αυτό το γκροτέσκο σκηνικό αναμονής επιχειρησιακής απάντησης του αντίπαλου στρατού είναι κάτι σαν «κοινός τόπος» όλων των εμπλεκόμενων πλευρών. Αυτό το gamification (παιγνιοποίηση) του θανάτου, από πυραύλους και βόμβες σε αποστάσεις χιλιάδων χιλιομέτρων, εκλογικεύει στις παγκόσμιες ψηφιακές μάζες τον πόλεμο.
Αυτό το θεατρικό συνεχές των χτυπημάτων μετά απαντήσεων, αυτή η ανταποδοτική κούρσα βομβαρδισμών καναλιζάρει τον τρόμο για πυρηνικό όλεθρο και κανονικοποιεί τα χτυπήματα εκατέρωθεν. Μια επέμβαση των ΗΠΑ, μια απάντηση του Ιράν (ή πριν από λίγο καιρό του Ισραήλ και της Χαμάς) και το συνεχές επί τρία χρόνια θεατρικό έργο Ρωσίας - Ουκρανίας μοιάζουν τελικά σαν να συμβάλλουν ώστε εμείς από τα smartphones να προεξοφλούμε -ως υποκείμενα δικαίου- την επέμβαση του ισχυρού ως «μόνιμη».
Και ως οικονομικά υποκείμενα, ως Δυτικοί πολίτες της κατανάλωσης και της ευμάρειας, να προεξοφλούμε και να αποδεχόμαστε την ακρίβεια σε ενέργεια, τρόφιμα, εμπορεύματα, υπηρεσίες ως απολύτως φυσιολογική…
Ο νέος μιλιταρισμός του τεχνολογικού καπιταλιστικού ασυνείδητου συγχωνεύει φόβο και συναλλαγές, τρόμο του μέλλοντος με αναβολή του παρόντος. Και ειδικά στην ακριβή πληθωριστική Δύση, της οποίας το εκκαθαριστικό νόμισμα-οφειλέτης πέφτει σκόπιμα και συνεχώς (δολάριο), η ζωή συνεχίζεται κανονικά.
Οι αγορές μοιάζουν «προσαρμοσμένες» στην εμβέλεια των βαλλιστικών πυραύλων και στο κλείσιμο γεωοικονομικών αρτηριών (στενά Ορμούζ). Οι οικονομίες πλήττονται αλλά μεταθέτουν τα πλήγματα, όπως μετατίθενται οι πιθανότητες του ολέθρου. Η συνωμοσία του τέλους «κολλάει» πάνω στη σιωπηρή συνεννόηση των στρατιωτικών δυνάμεων. Ας το παραδεχτούμε: ο καπιταλισμός καταφέρνει να επιστρατεύσει ξανά τον θάνατο χωρίς να κόβει εξιτήριο.
Η διάρκεια των χτυπημάτων και των επεμβάσεων μετράει. Τα όπλα πρέπει να καταναλωθούν ως εμπορεύματα και η χωροχρονική αμερικανική ηγεμονία (με τον ισραηλίτικο πολεμικό της βραχίονα) πρέπει να πλήξει «τόσο - όσο» τον αραβο-ισλαμικό εξτρεμισμό.
Αυτό όλο το έργο δεν έχει «όνομα», δεν είναι συμβάν, είναι μάλλον το σωρευτικό σύμπτωμα σχιζοφρενικών στιγμών της Ιστορίας. Αλλά ποιας ακριβώς «Ιστορίας» είναι το μείζον ερώτημα...
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας