Η ενίσχυση του ηγετικού ρόλου των ΗΠΑ στην Ευρώπη είναι μέχρι στιγμής αδιαμφισβήτητη.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έγινε σε μια στιγμή κατά την οποία η Ε.Ε. δεν ήθελε, αλλά και δεν μπορούσε να κάνει βήματα στρατηγικής χειραφέτησης από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Όμως η σταθερότητα στη Διατλαντική Σχέση δε διασφαλίζεται μόνο με τη στοίχιση της Γηραιάς Ηπείρου με τις ΗΠΑ, καθώς χρειάζονται η βούληση και η δυνατότητα της Ουάσινγκτον να ηγείται της Δύσης.
Ήδη το σκηνικό της πολιτικής κρίσης στις ΗΠΑ είναι η επιτομή της αβεβαιότητας, με τη μάχη Μπάιντεν-Τραμπ να προβάλλει ως ένα σύνθετο πολιτικό, αστυνομικό και δικαστικό θρίλερ άγνωστης διάρκειας.
Ένα θρίλερ που θέτει ερωτήματα για την ικανότητα των ΗΠΑ να ανταποκριθούν στον ηγετικό τους ρόλο στη Δύση.
Έτσι, η Ε.Ε. των 27 μπορεί έστω και παρά τη θέλησή της, να αναγκαστεί από τις εξελίξεις να αναζητήσει στρατηγική χειραφέτηση.
Μια στρατηγική χειραφέτηση για την οποία δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, κυρίως η βούληση για περαιτέρω εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης συνολικά.
Η τελευταία φορά που συγκρούστηκαν μετωπικά οι ΗΠΑ με την Ε.Ε. ήταν την άνοιξη του 2003, όταν ο γαλλογερμανικός άξονας αντιτάχθηκε στην απόφαση του Μπους να εισβάλει στο Ιράκ.
Τότε, Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο κινήθηκαν προς τη δημιουργία ξεχωριστής ευρωπαϊκής αμυντικής δομής, ενώ οι Σρέντερ και Σιράκ εγκαινίασαν τριμερείς συναντήσεις με τον Πούτιν σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Αν ο σκληρός πυρήνας της Ε.Ε. των 15 ήταν έτοιμος πριν από 20 χρόνια για στρατηγική χειραφέτηση, είναι γιατί τότε υπήρχε το πολιτικό προαπαιτούμενο που δεν υπάρχει σήμερα, δηλαδή η γαλλογερμανική συναντίληψη για το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Τα τελευταία 15 χρόνια συνεχώς διαψεύδεται η άποψη ότι οι κρίσεις οδηγούν αυτόματα στην επιτάχυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Τα παραδείγματα είναι πολλά - από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, την κρίση στην ευρωζώνη μετά το 2010, την πανδημία μετά το 2020 και τέλος την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις αρχές του 2022.
Χειρότερο δυνατό σενάριο για την Ευρώπη δε θα μπορούσε να υπάρξει.
Οι ΗΠΑ εσωστρεφείς και αναδιπλωμένες στην εσωτερική πολιτική κρίση και απέναντί τους μια Ε.Ε. όπου η Μελόνι σήμερα και η Λεπέν αύριο, αλλά και η Εναλλακτική για τη Γερμανία και το Vox, θα είναι συνιστώσες μιας νέας ευρωπαϊκής κανονικότητας, η οποία δεν μπορεί να χωρέσει περαιτέρω εμβάθυνση της ολοκλήρωσης.
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας