Για χρόνια πιστεύαμε ότι η Ελλάδα ήταν η χώρα της ανοδικής κινητικότητας, όπου ο γιος του βοσκού γινόταν γιατρός σε ένα πέπλο φιλελεύθερου (;) μύθου με κρατικιστικό υπόβαθρο. Κάπως έτσι απάντησε ο πρωθυπουργός στον επίδοξο μελλοντικό πρωθυπουργό.
Οταν οι ευσεβείς πόθοι των αριστερόστροφων αναμετρήθηκαν με την αρχή της πραγματικότητας, δηλαδή απλώς μετρήθηκαν τα κόστη και τα οφέλη του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, είδαμε ότι οι πολλ-οί, -ές πλήρωναν για την εκπαίδευση των λίγων, δηλαδή (συνήθως) όσων μπορούσαν (όφειλαν;) να πληρώνουν για την εκπαίδευση όσων δεν είχαν και δεν μπορούσαν.
Αν αποδεχτούμε ότι οι νέοι από το Περιστέρι προγραμματίζονται κοινωνικά να γίνουν ψυκτικοί, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα παγιωμένο πολιτισμικό μοντέλο, δηλαδή σε ένα στερεότυπο. Τα στερεότυπα συνδέονται άμεσα με (ανα)παραστάσεις και (συνήθως) εκπορεύονται από τις κυρίαρχες ομάδες, ειδικά όταν ενέχουν αρνητικές συνδηλώσεις. Ο πρωθυπουργός ενδιαφέρεται για «τους πολλούς», καταφεύγει στη συμπαθητική θυματοποίηση, παράγοντας θριαμβευτικά και απαλλαγμένος από οποιαδήποτε σχετική ευθύνη τα κλισέ της ταξικής υπαγωγής.
Ο επίδοξος αυριανός πρωθυπουργός, χωρίς επαφή ούτε με το Περιστέρι, ούτε με τους ψυκτικούς, παράγει στερεότυπα με εμφανή άγνοια της πραγματικότητας. Η αρχή της πραγματικότητας όμως συγκροτεί απαραίτητη αναφορά για όποιον ζητάει την ψήφο μας. Στον φιλελεύθερο κόσμο, από τον οποίο (προσδοκά να μας πείσει ότι) αντλεί ο κ. Μητσοτάκης, το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι απαραβίαστο και αναπόδραστη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του (πολυθρύλητου) ανθρώπινου κεφαλαίου. Ως τέτοιο, εμπεδώνει τη σημασία της εκπαίδευσης στην κοινωνική κινητικότητα.
Οταν αποδεχόμαστε ότι το σημείο εκκίνησης, δηλαδή η διαμονή στο Περιστέρι, επικαθορίζει τις επαγγελματικές πρακτικές των κατοίκων, βρισκόμαστε σε κενό πολιτικής ή σε μια πολιτική που όχι μόνο παράγει τις κοινωνικές ανισότητες, αλλά αγνοεί τις απαραίτητες συνιστώσες στην υλοποίηση του (υποτιθέμενου) πολιτικού προγράμματος του φιλελευθερισμού.
Ο πρωθυπουργός, με αριστερό προσωπείο, αγκαλιάζει τα στερεότυπα, αλλά δεν δεσμεύεται συγκεκριμένα για την άρση των επιπτώσεών τους. Προφανώς δεν μπορεί ούτε αυτός να πείσει γιατί αγνοεί επίσης την αρχή της πραγματικότητας. Ο νόμος Γαβρόγλου, με την απαξίωση της τεχνικής εκπαίδευσης, δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη του την εκπαίδευση των ψυκτικών ή συντηρητών ανελκυστήρων, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
Στη μία περίπτωση, ο πρωθυπουργός συμπάσχει με «τους πολλούς», στην άλλη ο Μητσοτάκης περιγράφει την προδιαγεγραμμένη πορεία τους. Και οι δύο αποποιούνται τις ευθύνες τους, αγνοούν την αρχή της πραγματικότητας και εισάγουν μια φαντασιακή αντιπαλότητα, που μόνο επιβλαβής μπορεί να είναι.
* Aναπληρώτρια καθηγήτρια ΤΕΑΠΗ - ΕΚΠΑ, υποψήφια για την Ευρωβουλή με το Ποτάμι
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας