«Εχουμε βρει τον τρόπο ώστε αυτό που εξηγείται να έχει προηγουμένως “εξηγηθεί” αλλού»
Γιώργος Βέλτσος
Στη χώρα κυκλοφορεί ελεύθερη πολλή νεύρωση, αρκετή ψύχωση και μάλλον κάποια καλυμμένη σχιζοφρένεια. Το ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο πολλών έχει διαταραχτεί από την «επανάληψη του ίδιου» στον κοινωνικό δεσμό: τα πάντα μοιάζουν σαν να «έχουν ειπωθεί» ξανά και ξανά.
Η γραφή π.χ. στο κινητό δεν λειτουργεί πλέον αποκαλυπτικά αλλά μάλλον κωδικοποιεί περσόνες και διαθέσεις που άγονται και φέρονται από ειδήσεις και πληροφορία. Ο Λακάν μιλούσε προ δεκαετιών για «ξενοπάθεια» όταν το υποκείμενο «μιλιέται» από τη γλώσσα, όταν το διαπερνούν τα μηνύματα, όταν εγκάρσια και εντός του κατοικεί ο κόσμος. Αυτό μας συμβαίνει: δεν σκεφτόμαστε πάντα εγωιστικά ή ναρκισσιστικά όταν γράφουμε. Ούτε εκτονώνεται κάποια εγωπάθεια: είναι το έξω που μιλάει από μέσα. Αλλωστε οι νέες τεχνολογίες εξουσίας είναι που ξεπερνούν την ανθρώπινη φαντασία και αυτές είναι που αναδύονται πλέον από το ασυνείδητο.
Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί πως η τεχνική και η κυβερνητική θα ρύθμιζαν τόσο πολύ τη ζωή του, τον ψυχισμό του, τα κίνητρα και τη συμπεριφορά του. Γράφουμε, αναλύουμε, φλυαρούμε, ανακυκλώνουμε και όλα αυτά γίνονται ταχύτατα, αστραπιαία. Και όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει τους τεχνολογικούς ρυθμούς πεθαίνει αβοήθητος στην εργασιακή ζούγκλα παρά τη συμμετοχή του στο υπερεπικοινωνιακό καρναβάλι.
Σήμερα, με τις τεχνολογικές δεξιότητες, την πληροφοριακή πολυπλοκότητα, τις επαυξημένες απαιτήσεις, το υποκείμενο βιώνει ακόμα πιο έντονα αυτή την εμπλοκή. Εδώ μας βοηθάει η ψυχανάλυση:
«Το υποκείμενο είναι πλέον παγιδευμένο σε μια διπλή εξωτερικότητα που το συγκροτεί και το υποτάσσει: στην απαγόρευση, πρότερη και εξωτερική από αυτό, και την πειθάρχηση των σωμάτων που ρυθμίζει εξωτερικά τη συμπεριφορά του» λέει ο Ehrenberg.
Προσωπικά θα επιμένω να θυμίζω και την παράγραφο ενός editorial στο Sarajevo Magazine (τ. 102): «Να κλέψουμε τη βάση των ψυχολογικών προβλημάτων απ’ την αρμοδιότητα των διαχωρισμένων ειδικών και να τα επιστρέψουμε εκεί που ανήκουν: στην πολιτική οικονομία του σύγχρονου καπιταλισμού και στη διαχείριση των καθημερινών κοινωνικών σχέσεων κάτω απ’ τις νόρμες του. Ενώ τα ψυχολογικά βιώνονται σαν ατομικά προβλήματα σχεδόν πάντα είναι εντελώς κοινωνικά, όχι μόνο ως προς τις αφετηρίες τους αλλά και ως προς την εξέλιξή τους· ακόμα και ως προς το ξεπέρασμά τους. Το άγχος είναι ακριβώς ένα τέτοιο εντελώς κοινωνικό φαινόμενο που μοιράζεται και εσωτερικεύεται σε εκατομμύρια ατομικές μερίδες»…
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας