Φώτης Καφάτος

Ολο το Μεγάλο Κάστρο μαζεύτηκε στον Αγιο Μηνά, ν’ αποχαιρετίσει το άξιο γέννημά του. Τοπικές αρχές, επιστήμονες κι ερευνητές που θητεύσανε στο πλάι του, εκπρόσωποι των δύο παιδιών που άφησε στην Κρήτη, του Πανεπιστημίου και του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας, μα και πολύς κόσμος ανώνυμος που θέλησε να παρευρεθεί στον ύστατο χαιρετισμό.

Κι ανάβλυζε μέτρο, αξιοπρέπεια και ανθρωπιά, ανεπιτήδευτη λεβεντιά και αξιοσύνη η σύναξη ετούτη, λες κι ήτανε παρούσες και διάχυτες στον χώρο η ψυχή και η προσωπικότητα του εκλιπόντος. Κανείς δεν ήρθε στανικώς, να βγάλει υποχρέωση· θωρούσες τον σεβασμό και την εκτίμηση στα πρόσωπα όλων, όρθιοι ίσαμε το τέλος, ίσαμε την τελευταία λέξη που ακούστηκε προς τιμήν του μεγάλου επιστήμονα, δίχως πηγαδάκια και ψιλή κουβέντα.

Τον Φώτη Καφάτο τον γνώρισα μέσα απ’ τις εξιστορήσεις του μεγάλου του αδερφού, Αντώνη, που έχω τη χαρά να τον συναναστρέφομαι σε κάποιες σπάνιες ευκαιρίες. Καμιά φορά τυχαίνει να περνώ έξω απ’ την αυλή τους, στη Φορτέτσα, και πάντοτε κοντοστέκομαι μπρος στην παλιά τούρκικη κρήνη, στην είσοδο του σπιτιού, αναθυμούμενος τη γλαφυρή αφήγηση του κυρίου Αντώνη· για το πώς βρεθήκανε από ένα μικρό χωριό στο Αμάρι ξάφνου στο Μεγάλο Κάστρο, για τον Φώτη που γίνηκε καθηγητής στο Χάρβαρντ στα είκοσι έξι του χρόνια, ο μικρότερος σε ηλικία καθηγητής στην ιστορία του ξακουστού Πανεπιστημίου, για τον άλλον τους αδερφό, τον Μηνά, επίσης φημισμένο επιστήμονα στην ξένη. Κι άλλα πολλά, που δε με φτάνει ο χώρος να τα γράψω.

Μα καλύτερα τον γνώρισα μέσα απ’ τα λόγια που είπανε γι’ αυτόν όσοι μιλήσανε προχτές στην εκκλησία. Δεν έχει σημασία τι ειπώθηκε, αλλά ο τρόπος· επικήδειους έχω ακούσει αρκετούς, ειδικά σε εξόδιους εξεχόντων ανθρώπων, μα πρώτη φορά ένιωσα τόση ζεστασιά, τόση αμεσότητα και πηγαία ευγνωμοσύνη, τόση εκτίμηση, θαυμασμό κι αγάπη, όση στα λόγια των ανθρώπων που αποχαιρετίσανε τον Καφάτο. Και τρέχουνε τα μάτια μου σαν θυμούμαι αποστροφές από τα λόγια του καλού του φίλου, Στέφανου Τραχανά, που εκφώνησε το ομορφότερο ύστατο χαίρε που έχω ακούσει στη ζωή μου.

Για το επιστημονικό και παιδαγωγικό έργο του Φώτη Καφάτου, καθώς και για την κολοσσιαία του πνευματική κληρονομιά θα βρεθούνε άλλοι να τα γράψουνε καλύτερα από εμένα. Μονάχα ένα ταπεινό «ευχαριστώ»· που σπούδασα στο Πανεπιστήμιο που εκείνος έφτιαξε και που αναπνέω το οξυγόνο που εκείνος δημιούργησε.

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας