Μοιάζει κοινοτοπία -και είναι- αλλά θα το λέμε και θα το ξαναλέμε: Μην υιοθετήσετε ένα κουταβάκι, αν προηγουμένως δεν έχετε σκεφτεί, αν δεν είστε 100% έτοιμος/η να αντιμετωπίσετε, τουλάχιστον στην αρχή, κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις, που σίγουρα θα προκύψουν από τη συγκατοίκησή σας με αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι η ύπαρξη ενός πανέμορφου και αστειότατου πλάσματος στο σπίτι μας δεν έχει μόνο τις ευχάριστες στιγμές της. Το κουταβάκι -τηρουμένων κάποιων αναλογιών- είναι σαν ένα μωρό παιδί: θα κλάψει σε ακατάλληλες ώρες, θα κάνει αταξίες και ζημιές παίζοντας, θα αρρωστήσει και θα θέλει γιατρό, θα ουρήσει στο καλό χαλί κ.λπ. Δεν είναι παιχνίδι, είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Και θα χρειαστεί πολλή υπομονή, τουλάχιστον μέχρι να ενηλικιωθεί και να «σοβαρέψει».
Και καλά να είστε εσείς έτοιμοι. Ρωτήσατε όμως τον/τη σύζυγο αν είναι κι εκείνος/η; Το συζητήσατε με τα παιδιά; Τους εξηγήσατε ότι, άπαξ και το υιοθετήσετε, δεν μπορούν να το ξεφορτωθούν σαν να ήταν κάποιο κουρδιστό παιχνίδι, αλλά θα πρέπει να συμμετέχουν κι αυτά στη φροντίδα του για πολλά χρόνια;
Δυστυχώς, αν και γενικά έχουμε γίνει πολύ πιο ζωόφιλοι ως λαός απ’ ό,τι πριν από 30-40 χρόνια και πολύ πιο υπεύθυνοι από τότε, ωστόσο δεν είναι σπάνιες οι φορές που για διάφορους λόγους -κάποιοι απ’ τους οποίους είναι όντως σοβαροί- τα κουταβάκια, λίγο μετά την υιοθεσία τους, καταλήγουν αδέσποτα στους δρόμους. Κι αυτό, παρά τη νομοθεσία που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ αυστηρή για το συγκεκριμένο αδίκημα.
Ενας συνάδελφος μου περιέγραψε το τι συνέβη όταν αποφάσισε να αγοράσει από την Ουγγαρία ένα πανάκριβο κουταβάκι, αφού προηγουμένως είχαν συμφωνήσει η γυναίκα και η κόρη του: Τον επισκέφτηκε μια κυρία από την Ελβετία προκειμένου να διαπιστώσει αν το σκυλάκι που επρόκειτο να δοθεί στον φίλο μου θα είχε τον κατάλληλο χώρο να κοιμάται και να παίζει, αν όλοι στην οικογένεια ήταν αποφασισμένοι να ασχολούνται προσωπικά με το σκυλάκι -και πόσες ώρες κάθε μέρα ο καθένας!-, αν είχαν βρει καλό γιατρό για τυχόν ασθένειά του κ.λπ. Και το κερασάκι: Τους προειδοποίησε ότι θα τους επισκεπτόταν ξανά, αλλά αιφνιδιαστικά, για να δει με τα μάτια της πώς ζει το ζωάκι! Το οποίο, όταν γίνονταν αυτά, δεν είχε ακόμα γεννηθεί.
Εντάξει, δεν απαιτεί κανείς να περάσει από τέτοια Ιερά Εξέταση όποιος προτίθεται να υιοθετήσει ένα κουταβάκι. Είναι σωστό όμως να δείξει ανθρωπιά απέναντι σ’ ένα πλασματάκι, που το μόνο του «σφάλμα» ήταν ότι ήταν ζωηρό και άτακτο. Και που το μόνο που θέλει είναι μια δεύτερη (και τρίτη, ίσως) ευκαιρία...
Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.
Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.
Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.
Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας