Εμείς δεν θα γίνουμε ρινόκεροι!

Η ειρήνη είναι η τελευταία υπόσχεση του παλιού κόσμου. Τις τελευταίες δεκαετίες μάθαμε να ξηλώνουμε τις βεβαιότητές μας, να αποδεχόμαστε πως όσα μας υποσχέθηκαν ήταν παραμύθια. Πως ζούμε σε έναν κόσμο που έχει προοπτική, σε έναν κόσμο στον οποίο μπορείς να βρεις δουλειά, να κάνεις οικογένεια, να ονειρευτείς το μέλλον. Πως με όλες τις ατέλειές του υπάρχει ένα κράτος που μπορεί να σου εξασφαλίσει υγεία, παιδεία για τα παιδιά σου, προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης μέσω των Πανεπιστημίων. Ολα αυτά μας τα πήρανε. Προοπτική, μέλλον, ελευθερίες. Από την κρίση και μετά, βήμα το βήμα, μάθαμε να χάνουμε όλο και περισσότερα από όλες αυτές τις υποσχέσεις που πια δεν σημαίνουν τίποτα. Το μόνο που έμεινε ήταν η ειρήνη. Μια υπόσχεση πως ο κόσμος αυτός που ζούμε δεν κινδυνεύει. Πως η ειρήνη είναι ο εξασφαλισμένος μας μονόδρομος.

Ολα αυτά άλλαξαν. Τώρα αλλάζει και η ειρήνη. Με ευθύνη της παγκόσμιας συγκυρίας. Αλλά και με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μαζί με την υπογραφή του υπουργού Αμυνας, Δένδια, που πριν από οτιδήποτε μας είχε προειδοποιήσει πως πρέπει να μάθουμε να υποδεχόμαστε τα φέρετρα των παιδιών μας με περηφάνια. Και μαζί με την πιο γελοία εκστρατεία προπαγάνδας των τελευταίων δεκαετιών για τη φύση αυτού του πολέμου. Πως αυτός είναι ένας πόλεμος απελευθέρωσης, πως αυτός είναι ένας πόλεμος δικός μας. Ολα αυτά δεν θα ξεχαστούν. Ειδικά άμα τα πράγματα πάνε εκεί που φαίνεται να πηγαίνουν. Από αυτούς ξεκίνησε. Και θα φροντίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις το στίγμα των υπευθύνων να μη σβηστεί ποτέ από το ένοχο κούτελό τους.

Μα εμείς δεν είμαστε αυτό. Η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αυτό. Από τη μεταπολίτευση και μετά η Ελλάδα ήταν πάντοτε μια χώρα ισορροπίας ανεξάρτητα από κυβερνήσεις, με ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας, με εξαιρετικές σχέσεις τόσο με τη Δύση όσο και με τον αραβικό κόσμο. Μια χώρα διαμεσολαβήτρια, αξιόπιστη και φιλική. Μια στάση που ήταν ορατή τόσο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, αλλά ταυτόχρονα και όταν συνομιλούσες με κάποιον από κάποια άλλη χώρα. Κάποιον που συναντούσες σε κάποιο ταξίδι ή κάποιον τουρίστα εδώ. Ολα αυτά φαίνεται πως τελείωσαν με βασικό υπεύθυνο τον άνθρωπο που έβλαψε τη χώρα αυτή όσο κανείς άλλος στη μεταπολίτευση, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Μαζί με αυτό και καθ’ υπόδειξη της πολλαπλής προπαγάνδας τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τα διάφορα πολλαπλά κέντρα ένας νέος ανθρωπότυπος γεννιέται. Είναι αυτός ο συνδυασμός ακραίου εθνικιστή στρατόκαυλου και φανατικού δήθεν εκσυγχρονιστή, υπερασπιστή των δυτικών αξιών. Μια μοναδική μίξη που εξαπλώνεται σαν αρρώστια δημιουργώντας επιχειρήματα υπέρ της εμπλοκής μας στον πόλεμο στο όνομα του εθνικού συμφέροντος αλλά και της προάσπισης των ελευθεριών. Μια μετάλλαξη που περιλαμβάνει τον λούμπεν ρατσισμό και εθνικισμό μαζί με τον ακροκεντρώο κυνισμό, στο όνομα των κοινών πια ιδανικών που έχουν αυτοί οι δύο πόλοι. Ανθρωποι τελείως διαφορετικοί συναντιούνται στο αίτημα για πόλεμο. Μεταμορφώνονται σε μια κοινή συνισταμένη. Ομοια με τους Ρινόκερους στο ομώνυμο έργο του Ιονέσκο οι άνθρωποι γύρω μας γίνονται κτήνη πεινασμένα για τυφλή σύγκρουση.

Μα εμείς δεν είμαστε αυτό. Δεν θα γίνουμε αυτό. Ακόμα και αν μας σύρουν στον πόλεμο, ακόμη και αν προσπαθήσουν να μας πουν πως το άδικο είναι το συμφέρον μας. Δεν θα γίνουμε αυτό. Θα είμαστε πάντοτε εδώ για να υπενθυμίζουμε πως ο πόλεμος είναι το τέλος του ανθρώπου, πως η βαρβαρότητα δεν μπορεί να είναι η απάντηση σε κανένα δίλημμα, πως εμείς δεν θα συνηγορήσουμε σε κανένα σχέδιο θανάτου. Η Ιστορία μάς διδάσκει τους τρόπους των ανθρώπων και τον τρόπο των θηρίων. Επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα ψιθυριστά τα τελευταία λόγια του Μπερανζέ στον «Ρινόκερο», ενώ όλοι οι άνθρωποι γύρω του έχουν μεταμορφωθεί σε Ρινόκερους: «Κόντρα σε όλον τον κόσμο θα υπερασπίσω τον εαυτό μου, κόντρα σε όλον τον κόσμο θα αμυνθώ!.. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και θα μείνω άνθρωπος ώς το τέλος! Δεν θα συνθηκολογήσω!».