Η τοξική κληρονομιά του «Μπότζο»

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη... Πολλές στην περίπτωση του Μπόρις Τζόνσον, «του πιο ανακατωσούρα» πρωθυπουργού της Βρετανίας όπως τον χαρακτήρισε χθες το BBC. Του πρωθυπουργού που, σύμφωνα με το ίδιο ενημερωτικό δίκτυο, «έσπασε όλους τους κανόνες». Και συνήθως όχι για καλό.

Ναι, ήταν σίγουρα διασκεδαστικό μέχρι ενός σημείου να βλέπεις έναν υψηλόβαθμο πολιτικό, μετέπειτα πρωθυπουργό, και μάλιστα από το βρετανικό Συντηρητικό Κόμμα να κυκλοφορεί με αυτό το ατίθασο, κατάξανθο μαλλί που θυμίζει σφουγγαρίστρα, να είναι αυθόρμητος, να μιλά «λαϊκά» χρησιμοποιώντας συχνά εκφράσεις της αργκό, να είναι πιο προσηνής και ανθρώπινος από τα κλασικά σοβαροφανή «αγγούρια». Πόση όμως τοξικότητα και υποκρισία κρύβεται πολλές φορές πίσω από ένα δήθεν ανθρώπινο προφίλ.

Διότι ο 58χρονος πρώην συνάδελφος δημοσιογράφος, δήμαρχος Λονδίνου, υπουργός Εξωτερικών και, τέλος, πρωθυπουργός υπήρξε χαρακτηριστικό παράδειγμα αδίστακτου και κυνικού πολιτικάντη και ανθρώπου που πίστευε πως οι κανόνες ισχύουν για όλους τους άλλους εκτός από τον ίδιο. Από τον φανατικό εναγκαλισμό του αιτήματος για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το οποίο όμως είχαν κάνει σημαία τους άλλοι Τόρηδες πριν από αυτόν, και την ανήθικη υπονόμευση και εν τέλει το άδειασμα της προκατόχου του Τερέζα Μέι (η οποία σήμερα θα πρέπει να χαμογελά σαρδόνια), μέχρι το «πολλοί θα πεθάνουν, πολλοί θα χάσουν τους αγαπημένους τους» στην πρώτη φάση της πανδημίας, τότε που ακόμα πίστευε πως η οικονομία προηγείται της ανθρώπινης ζωής και την αλαζονική και ενίοτε υποκριτικά μεταμελημένη στάση του για κάθε σκάνδαλο που έβγαινε στη φόρα, τα παραδείγματα είναι ένα σωρό.

Γεγονός είναι ότι ο άνθρωπος που κέρδισε τις εκλογές της 31ης Ιανουαρίου του 2020 με το σύνθημα «Να τελειώσουμε το Brexit» και με 43,6%, το υψηλότερο ποσοστό που είχαν να δουν οι Συντηρητικοί από το 1979 με την πρώτη εκλογή της Θάτσερ κι αφού πριν από μόλις έναν μήνα γλίτωσε από μια εσωκομματική πρόταση μομφής, αναγκάζεται σήμερα σε μια ταπεινωτική παραίτηση.

Οχι τόσο γιατί έκανε κάτι διαφορετικό από ό,τι έκανε όλα τα τελευταία χρόνια, να συγκαλύπτει δηλαδή συστηματικά τους δικούς του -τελευταία υπουργό του που παρενόχλησε σεξουαλικά δύο άντρες- και τον εαυτό του χωρίς να δίνει σημασία σε τίποτα και σε κανένα, αλλά γιατί στο κόμμα του συνειδητοποίησαν ότι το άλλοτε «γκανιάν» έχει εξελιχθεί σε επικίνδυνο βαρίδι. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τους Εργατικούς με επικεφαλής τον μετριοπαθή και ψιλοαδιάφορο Κιρ Στάρμερ να προηγούνται των Συντηρητικών με 3 έως και 12 μονάδες, ανάλογα με την εταιρεία.

Από τον θρίαμβο του 2019 μέχρι σήμερα μεσολάβησαν μια χαοτική διαχείριση του κορονοϊού που έφερε τη Βρετανία στις υψηλότερες θέσεις παγκοσμίως σε ό,τι αφορά την αναλογία θυμάτων επί του πληθυσμού -αν και, για να είμαστε ειλικρινείς, ακολούθησε ένα επιτυχημένο εμβολιαστικό πρόγραμμα-, η απομυθοποίηση της μετα-Brexit πραγματικότητας, ένας διχαστικός και συχνά ρατσιστικό δημόσιος λόγος, η εξωφρενική απόφαση για αποστολή των αιτούντων άσυλο στη Ρουάντα, μια σειρά προσωπικών σκανδάλων, από τα κορονοπάρτι στην Ντάουνινγκ Στριτ μέχρι την πολυδάπανη ανακαίνιση της κατοικίας του και μια σκληρή, καπιταλιστική πολιτική που οδήγησε τους Βρετανούς σε ακόμα μεγαλύτερη φτωχοποίηση. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι ο ένας στους τέσσερις πολίτες παραλείπει γεύματα μέσα στην ημέρα, το 30%-40% απειλείται με ενεργειακή φτώχεια, ενώ σοκαριστικές είναι οι τελευταίες εικόνες από σούπερ μάρκετ που βάζουν αντικλεπτικά στα τρόφιμα.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι εκτός από κάποιους πιστούς ακόμα σε αυτόν Τόρηδες, ελάχιστοι «κλαίνε» για την αποχώρηση του Μπόρις Τζόνσον. Στις εξαιρέσεις συγκαταλέγεται ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος εξήρε το γεγονός ότι «ο Τζόνσον βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή της υποστήριξης προς την Ουκρανία». «Δεν μας συμπαθεί ούτε κι εμείς τον συμπαθούμε» δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, ενώ η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Μαρία Ζαχάροβα, τόνισε με το γνωστό κυνικό ύφος της ότι «το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι: μην επιδιώκεις να καταστρέψεις τη Ρωσία».

Ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας, Μάικλ Μάρτιν, εξέφρασε την ελπίδα ότι η επόμενη βρετανική κυβέρνηση θα σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και τα πρωτόκολλα της Βόρειας Ιρλανδίας για τη μετά το Brexit εποχή. Οσο για τον πρώην επικεφαλής διαπραγματευτή της Ε.Ε. για το Brexit, Μισέλ Μπαρνιέ, έγραψε στο τουίτερ ότι «η αποχώρηση του Μπόρις Τζόνσον ανοίγει μια νέα σελίδα στις σχέσεις με το Ηνωμένο Βασίλειο».

Και μετά, τι; Ορισμένοι πιο σκεπτόμενοι άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτό που μετρά είναι οι πολιτικές και όχι τα πρόσωπα, δεν πανηγυρίζουν για το τέλος του «Μπότζο». «Αν πιστεύατε ότι ο Μπόρις Τζόνσον ήταν κακός, αυτό που θα ακολουθήσει θα είναι ακόμα χειρότερο» έγραφε χθες ο διευθυντής σύνταξης του «Independent», Σον Ο’ Γκρέιντι.

Ο Βρετανός δημοσιογράφος, αφού σέρνει τα εξ αμάξης στα στελέχη των Τόρις «που τον ψήφισαν, έκαναν καμπάνια υπέρ του, τον στήριξαν και είπαν ψέματα για χάρη του», προειδοποιεί: «Προσέχετε τι εύχεστε. Ο νέος πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του θα αντιμετωπίσει ακριβώς τα ίδια προβλήματα που αντιμετώπισε και ο Τζόνσον και δεν κατάφερε να επιλύσει: τον πληθωρισμό και την κρίση του κόστους ζωής, το χάλι με το Brexit και το πρωτόκολλο της Βόρειας Ιρλανδίας, τον πληθωρισμό, το εμπορικό έλλειμμα και τα ασθενικά δημοσιονομικά, τις απεργίες και τις ελλείψεις, τη μακροπρόθεσμη στήριξη προς την Ουκρανία και την προετοιμασία για το επόμενο κύμα της Covid. Ενας νέος πρωθυπουργός θα αλλάξει ελάχιστα πράγματα (τουλάχιστον προς το καλύτερο), γιατί πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα απορρέουν από το Brexit και η επόμενη κυβέρνηση θα είναι προφανώς μια κυβέρνηση υπέρ του Brexit. Αυτή είναι η άλλη τοξική κληρονομιά του Μπόρις Τζόνσον».