Ενοχοι οι Lloyd’s για δουλεμπόριο

Η μεγαλύτερη αγορά ασφάλισης του κόσμου δημοσιοποίησε χθες τα συμπεράσματα έρευνας για τον ρόλο και τους δεσμούς των μελών της με το δουλεμπόριο. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από καθηγητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου Johns Hopkins στο Λίβερπουλ κράτησε 18 μήνες και βρήκε ότι οι ασφαλιστές-μέλη των Lloyd’s:

● Ασφάλιζαν στις αρχές του 19ου αιώνα τους μεγαλύτερους πλοιοκτήτες δουλεμπορικών.

● Αξιοποιούσαν τη δική τους προσωπική εμπειρία με την υποδούλωση προκειμένου να εργαστούν στο δουλεμπόριο.

● Διευκόλυναν και ρύθμιζαν τις σχέσεις καπετάνιων, πλοιοκτητών και ασφαλιστών του δουλεμπορίου.

● Αντέδρασαν ενεργά με διαμαρτυρίες στην απόφαση κατάργησης του δουλεμπορίου σε όλη την επικράτεια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1807.

Η έρευνα είχε παραγγελθεί από τους ίδιους τους Lloyd’s μερικούς μήνες μετά τον πνιγμό-δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Λόιντ από Αμερικανό αστυνομικό το 2020 και τις αντιρατσιστικές διαδηλώσεις που σάρωσαν ΗΠΑ και υπόλοιπο κόσμο.

Υπό την πίεση του κόσμου οι Lloyd’s είχαν τότε ζητήσει συγγνώμη για τους ιστορικούς δεσμούς τους με το δουλεμπόριο και εξήγγειλαν την έρευνα στην οποία όπως διεμήνυσαν δεν θα είχαν κανέναν έλεγχο.

Παρότι ανεξάρτητη, η έρευνα ήταν ωστόσο λειψή καθώς δεν εξέτασε το μέγεθος του πλούτου που απεκόμισαν οι Lloyd’s και τα μέλη τους από το δουλεμπόριο. Ανάλυση των λογιστικών εγγραφών σε ένα βιβλίο του 1807 απέδειξε ότι τα οφέλη ήταν τεράστια. Ενας μόνο ασφαλιστής-μέλος των Lloyd’s, ο Horatio Claggett, φέρεται σε αυτά ότι ασφάλιζε μόνος του περίπου το ένα τρίτο όλων των γνωστών ταξιδιών μεταφοράς σκλάβων που ξεκίνησαν από την Αγγλία στον τελευταίο χρόνο που ήταν νόμιμο το εμπόριο των σκλάβων.

Χθες η εταιρεία αποδέχθηκε το συμπέρασμα της έρευνας ότι «έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πραγμάτωση του διατλαντικού δουλεμπορίου και οικονομίας, αποτελώντας μέρος ενός εξελιγμένου δικτύου οικονομικών συμφερόντων και δραστηριοτήτων που έκαναν αυτές τις δραστηριότητες δυνατές» και δήλωσε ότι λυπάται βαθιά γι’ αυτήν την περίοδο της ιστορίας της. Ποιήθηκε, ωστόσο, την νήσσαν για την υποχρέωσή της να επανορθώσει με καταβολή αποζημιώσεων στους απογόνους όσων επλήγησαν από τη βαρβαρότητα.

Υποσχέθηκε, αντίθετα, «ένα πρόγραμμα πρωτοβουλιών» συνολικού ύψους 52 εκατ. λιρών με στόχο την κοινωνική ανέλιξη των ανθρώπων «με διαφορετικό εθνοτικό υπόβαθρο». Σε αυτό περιλαμβάνονται και δαπάνες 12 εκατ. λιρών για την πρόσληψη περισσότερων ανθρώπων από διαφορετικά εθνικά υπόβαθρα στον ασφαλιστικό κλάδο καθώς και την υποστήριξη φιλανθρωπικών οργανώσεων που επικεντρώνονται στην κοινωνική κινητικότητα.

Οι «μπρούκληδες» των Lloyd’s υποσχέθηκαν επίσης ότι θα διαθέσουν 40 εκατ. στερλίνες για… κερδοσκοπικές επενδύσεις στην Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης και στη Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης που έχει προγράμματα στην Καραϊβική. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου δηλαδή.

Η... «απλοχεριά» αυτή δεν πέρασε αμάσητη. Ο καθηγητής Μαύρων Σπουδών του Πανεπιστήμιου του Μπίρμινγχαμ Kehinde Andrews, καυτηρίασε ότι οι εξαγγελίες των Lloyd’s είναι «εντελώς ανεπαρκείς» και ισοδυναμούν με «ξέπλυμα επανορθώσεων». Χαρακτήρισε το ποσό που θα διαθέσουν «προσβλητικό» και κατηγόρησε την εταιρεία για κινήσεις που έχουν μοναδικό στόχο το γυάλισμα της δημόσιας εικόνας της.

«Αν ήταν σοβαροί, θα πρότειναν μεταβίβαση πλούτου στους απογόνους των σκλάβων (δηλαδή αποζημιώσεις), όχι ένα σχέδιο διαφορετικότητας για τους λεγόμενους “εθνικά διαφορετικούς” ανθρώπους, κάτι που οφείλει άλλωστε να κάνει κάθε εταιρεία». «Το να ζητάς συγγνώμη, να αναλαμβάνεις κάποιες δεσμεύσεις αποτελεί δημόσιες σχέσεις, δεν είναι σοβαρό. Μιλάμε για τεράστιο πλούτο που οφείλουν στους ανθρώπους». «Είναι μια υπενθύμιση του πόσο σημαντική ήταν η ασφάλιση για το σύστημα. Η δουλεία δεν μπορεί να συμβεί χωρίς την ασφάλιση. Οι Lloyd’s είναι ένα καλό παράδειγμα του πώς η δουλεία γέννησε τον σύγχρονο καπιταλισμό και το γεγονός ότι ο Lloyd τα πήγε τόσο καλά είναι ένα καλό παράδειγμα αυτού».

Κριτική στους Lloyd’s δεν άσκησε όμως μόνο ο Andrews αλλά και η μεταβατική διευθύνουσα σύμβουλος της δεξαμενής σκέψης «Runnymede Trust» για τη φυλετική ισότητα, Shabna Begum. Ενώ οι κινήσεις των Lloyd’s αποτελούν αναγνώριση εκ μέρους τους «ότι ο πλούτος, η δύναμη και η επιρροή τους προέρχονται από τη σκλαβιά», αυτοί, όπως, είπε οφείλουν να αντιμετωπίσουν και ζητήματα όπως οι κατά 21,5% χαμηλότερες αμοιβές των μαύρων υπαλλήλων τους. Και αυτό πρέπει να γίνει όχι μόνο μέσω περισσότερης «ένταξης και διαφορετικότητας», αλλά μέσω ενεργών αντιρατσιστικών πολιτικών που αντιμετωπίζουν τις ανισότητες στο εισόδημα και τις αμοιβές τώρα.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους ανταγωνιστές τους, οι Lloyd’s δεν είναι μια ασφαλιστική εταιρεία, αλλά μια αγορά ασφάλισης και αντασφάλισης. Είναι ένα εταιρικό όργανο που διέπεται από τον νόμο Lloyd’s του 1871 και τους επόμενους νόμους του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Λειτουργεί ως μια μερικώς αλληλοσυμπληρούμενη αγορά, στην οποία πολλοί ασφαλιστές, ομαδοποιημένοι σε περισσότερα από 75 συνδικάτα, μοιράζονται κίνδυνο, ασφαλίζουν και αποζημιώνουν. Αυτοί οι ασφαλιστές, ή «μέλη», μια συλλογή τόσο εταιρειών όσο και ιδιωτών. Η αγορά ιδρύθηκε από τον Edward Lloyd στο καφενείο του στην Tower Street το 1688, όπου σύχναζαν ναυτικοί, έμποροι και πλοιοκτήτες.