Επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος

Την αναβίωση μιας σκοτεινής υπόθεσης που είχε προκαλέσει σάλο πριν από μερικά χρόνια στην πανεπιστημιακή κοινότητα ως το ελληνικό Metoo στα ΑΕΙ αναμένεται να αντιμετωπίσει, σύντομα, το ΕΚΠΑ. Ενας διδάσκων με κακοποιητική συμπεριφορά, έχοντας εκτίσει ποινή απομάκρυνσης από το Ιδρυμα, ετοιμάζεται να επιστρέψει στη θέση του ενώ η φοιτητική κοινότητα αλλά και η καθηγητική έχουν, ήδη, αντιδράσει έντονα στην είδηση.

Καταγγέλθηκε πολλάκις για σεξουαλική παρενόχληση, εκφοβισμό, ρατσιστική συμπεριφορά και άλλα θαυμαστά, πέρασε από ΕΔΕ, πέρασε από Πειθαρχικό, προκάλεσε εισαγγελική παραγγελία για ποινική προκαταρκτική έρευνα και τώρα επανέρχεται. Σαν να μην έγινε τίποτα, ποτέ. Τι θα γίνει όμως στην πραγματικότητα, στο τμήμα, στο εργαστήριο, με τους συναδέλφους και κυρίως με τους φοιτητές και τις φοιτήτριες;

Σειρά μηνύσεων

Υστερα από πολλές καταγγελίες από το 2019, ο εν λόγω πέρασε από ΕΔΕ το 2021, πήρε την αστεία ποινή των έξι μηνών «προσωρινής παύσης» από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Ιδρύματος το 2022 και αμέσως μετά μια «άδεια» δύο χρόνων για (τάχα μου) το διδακτορικό του. Τον Φεβρουάριο του 2026 αναλαμβάνει και πάλι καθήκοντα. Το Ιδρυμα έχει βουίξει. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Εφ.Συν.», το θέμα ήδη απασχολεί τη διοίκηση η οποία μαζί με το Τμήμα αναζητεί τρόπους ώστε να διαχειριστεί το ζήτημα. Δεν είναι εύκολο.

Ο συγκεκριμένος διδάσκων έχει προβεί σε σειρά μηνύσεων εις βάρος καθηγητών και διδασκόντων που βρέθηκαν -και τότε και μετά- σε θέσεις αποφάσεων με την αιτιολογία ότι «με δόλο τού στέρησαν το νόμιμο δικαίωμά του για εργασία», καθώς μεσολάβησε ένα διάστημα αρκετών μηνών ανάμεσα στην παύση και την άδεια, κατά το οποίο ήταν εκτός Ιδρύματος και μισθοδοσίας. Αν και γνωρίζει ότι θα είναι ξένο και ανεπιθύμητο σώμα στο Ιδρυμα, στο Τμήμα, διεκδικεί την επάνοδό του. Και δεν έμεινε άνεργος. Εργάζεται σε εταιρεία που συνεργάζεται με την ΕΡΤ για την ψηφιοποίηση αρχείων. Η ανάκτηση της θέσης του, όμως, στο ΕΜΜΕ (αυτό είναι το τμήμα) θα είναι η νίκη του.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μια τέτοια κατάσταση; Ο έχων εκτίσει την (όποια) ποινή θέλει να επιστρέψει στον τόπο του εγκλήματος και κανείς δεν μπορεί να πει όχι, τουλάχιστον βάσει του προβλεπόμενου νομοθετικού πλαισίου. Αλλά κανείς δεν τον θέλει. Ειδικά η φοιτητική κοινότητα είναι ήδη στα κάγκελα. Ποιος θα προστατέψει ποιον και από ποιον;

Τότε επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση στο Ιδρυμα. Οταν είχε ξεκινήσει η ΕΔΕ, οι φοιτητές δεν του επέτρεπαν την είσοδο στο Τμήμα γράφοντας συνθήματα και ζωγραφίζοντας κρεμάλες στους τοίχους. Τώρα άρχισε ο θόρυβος. Τότε τα θύματα ντρέπονταν να μιλήσουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Επιτροπή Ισότητας των Φύλων και Καταπολέμησης Διακρίσεων του ΕΚΠΑ δεν είχε δεχθεί επίσημη, επώνυμη καταγγελία. Τώρα έχουν μεσολαβήσει το παγκόσμιο Metoo, η σκοτεινή περίοδος του λοκντάουν και κυρίως η εμπειρία και η γνώση. Ως μόνη άμυνα, όμως.

Είναι, τουλάχιστον, παράδοξο να ακούς τον πρωθυπουργό να μιλάει για «ανομία στα Πανεπιστήμια» εννοώντας μόνον τους φοιτητές που προκαλούν «επεισόδια» και τερματίζοντας την αυστηρότητά του με αναστολή της φοιτητικής ιδιότητας και διαγραφή των εμπλεκομένων. Σήμερα, όπως δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι τώρα, καλεί στο μέγαρο Μαξίμου άπαντες τους υπουργούς, τους παρα-υπουργούς και τους πρυτάνεις για την απειλή από τα επεισόδια που προκαλούν οι φοιτητές. Δεν του αρκούν οι ισχύοντες νόμοι.

Γυμνές πόζες

Για να καταλάβει καλύτερα (και) ο πρωθυπουργός αξίζει να υπενθυμίσουμε τα όσα «κουβαλάει» αυτή η υπόθεση που δεν είναι η μόνη στα ελληνικά ΑΕΙ, ούτε η πιο βαριά από όσες έχουν αληθινά συμβεί, ανεξάρτητα από το αν έχουν καταγγελθεί ή όχι. Την περίοδο που ξεκίνησε η διαδικασία της ΕΔΕ, στο Διαδίκτυο δημιουργήθηκε η σελίδα ΕΜΜΕ Whistleblowing από δύο φοιτητές του Τμήματος ώστε όποιος ήθελε να “μοιραστεί κάτι που έχει βιώσει ή έχει παρατηρήσει ώστε όλα αυτά που ακούγονταν διάσπαρτα να πάρουν υπόσταση».

Σύμφωνα με τα πρακτικά και την απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου, δεν ήταν μόνον «ειρωνική, επιθετική, εριστική και κυρίως αντιπαιδαγωγική» η συμπεριφορά του διδάσκοντα (επιμένουμε στον όρο καθώς δεν είναι καθηγητής αλλά μέλος ΕΔΙΠ), με φωνές, απειλές, απαξίωση και τον αυταρχισμό τού «γιατί έτσι θέλω», οδηγώντας ορισμένους φοιτητές, ιδίως τους πλέον ευάλωτους, να περιέρχονται σε πολύ δύσκολη θέση και να αισθάνονται ταπεινωμένοι ή «εξευτελισμένοι». Ηταν και αμιγώς σεξιστική. Ζητούσε από φοιτήτριες να φωτογραφηθούν γυμνές στο εργαστήριο του ΕΜΜΕ και τους έλεγε ότι «θα νιώσουν καλύτερα με το σώμα τους».

Το «μπούστο»

Είχε προκρίνει ως τρόπο επικοινωνίας του με τους εκπαιδευόμενους τα κοινωνικά δίκτυα και ιδίως το facebook, προφασιζόμενος ότι προτιμά «να μην τα λέμε με email αλλά μέσω facebook», αλλά η ομάδα στο Facebook είχε μετατραπεί σε πλατφόρμα για να στέλνει εκείνος μηνύματα στις φοιτήτριες. Μάλιστα, όπως έλεγαν οι ίδιες, «η αποστολή φωτογραφιών ήταν προαπαιτούμενο για το μάθημα», ενώ «είχε σχολιάσει και το μπούστο μιας φοιτήτριας».

Κατά τη διάρκεια του λοκντάουν, όταν και οι εξεταστικές διεξάγονταν από απόσταση, εκείνος για την ταυτοποίηση των φοιτητών και των φοιτητριών ζητούσε την αποστολή selfies στο WebEx, απόφαση που ανακάλεσε μετά την αντίδραση του Φοιτητικού Συλλόγου, ενώ για την ίδια διαδικασία άλλοι διδάσκοντες ζητούσαν την επίδειξη της ακαδημαϊκής ταυτότητας στην κάμερα. Ακόμα και φοιτητή ΑμεΑ που συνοδευόταν πάντα από τη μητέρα του, «δεν τους έβλεπε καν, δεν τους μίλαγε, τους απαξίωνε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους».