Οι Ayur «βουτάνε» μέσα στην ψυχεδέλεια

Από τα μέσα του Μάη δύο μπάντες θα κυκλοφορούν ανά την Ελλάδα προσφέροντας heavy riffs, σκοτάδι και πολλή ψυχεδέλεια. Πρόκειται για τους GODZILLA WAS TOO DRUNK TO DESTROY TOKYO, τους OKWAHO, οι οποίοι θα εμφανιστούν σε Καλαμάτα, Αθήνα και Λάρισα διαδοχικά.

Στην συναυλία τους στην Αθήνα, θα εμφανιστούν και οι psychedelic rockers Ayur, μια ελληνοτυνισιακή instrumental μπάντα που θα ανοίξει το συγκεκριμένο live.

Με αφορμή την εμφάνισή τους αυτή τους ζητήσαμε να κάνουν μια άκρως ψυχεδελική λίστα με αγαπημένους τους δίσκους. Τη λίστα συνέθεσαν ο Νίκος Χήναρης (Ν), μπασίστας της μπάντας και ο κιθαρίστας Khaled Belfaiez (K).

Οι Ayur στέλνουν και το δικό τους μήνυμα: 

Δεν υπάρχουν μεγάλα κομμάτια,
δεν υπάρχει επανάληψη περιττή.
Η μουσική δεν χωρά στου σαλονιού το ράδιο,
σε φόρμα στενή και μετρητή.

Pink Floyd - Dark Side of The Moon (1973)

Πως να ξεφύγεις από τους Floyd και τον συγκεκριμένο δίσκο-σταθμό όταν παίζεις ψυχεδέλειες; Ζαλιστικό και μόνο όταν σκέφτεσαι ότι ήταν το όγδοο άλμπουμ τους και είχαν ακόμη τόση έμπνευση και ήχους κρυμένους μέσα τους. Αγαπημένο και αξεπέραστο. Τελικά ίσως όντως όλη η μουσική να γράφτηκε στα 70’s. -N

My Sleeping Karma - Soma (2012)

Ο κύριος λόγος που παίζουμε αυτό το είδος μουσικής, με το Ephedra να αποτελεί τη “μέκκα” του ήχου μας. Υπνωτικό με τρομερές δυναμικές και ανατολίτικα στοιχεία. Κάθε φορά που το ακούω ανακαλύπτω κάτι καινούργιο. Είμαι σίγουρος πως θα μοιραστούμε την σκηνή σύντομα. RIP Steffen. -N

35007 – Liquid (2002)

Παρότι το συγκρότημα δεν είναι ενεργό από το 2005, θεωρώ πως άφησε πίσω του ένα από τα πιο εμβληματικά άλμπουμ στην instrumental space rock / psychedelic σκηνή. Όπως μαρτυρά και ο τίτλος του το Liquid είναι μια συνεχόμενη, σχεδόν υπνωτική ροή 38 λεπτών γεμάτη υφές, επίπεδα και ατμόσφαιρα. Για μένα, αυτός ο δίσκος ορίζει απόλυτα το modern space rock. Είναι από εκείνα τα άλμπουμ που όσες φορές κι αν τα ακούσεις, δεν παλιώνουν ποτέ και δεν απογοητεύουν ποτέ. -K

Camel – Mirage (1974)

Οι Camel συνδέονται συνήθως με το κλασικό progressive rock, όμως μέσα στη μουσική τους υπάρχει πάντα και μια έντονη μελωδική, αέρινη ψυχεδελική διάσταση. Το Mirage είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα καλύτερα παραδείγματα αυτού του ήχου, με κομμάτια όπως το Lady Fantasy και το Nimrodel. Είναι ένας δίσκος που σημαίνει πολλά για μένα, γιατί με προκαλεί ως μουσικό και ταυτόχρονα με γεμίζει ως ακροατή. Οι Camel υπήρξαν πραγματικοί πρωτοπόροι σε αυτό που έκαναν και θεωρώ πως αξίζει ο καθένας να ανακαλύψει τη δισκογραφία τους. -K

Earthless - Sonic Prayer (2005)

Έχεις ακούσει ποτέ ένα σόλο τόσο καλό που σκέφτηκες “Πω, μακάρι όλο το κομμάτι να ήταν ένα μεγάλο σόλο σαν αυτό.”; Οι Earthless καλύπτουν αυτή ακριβώς την ανάγκη μου.

Είναι τρομερό το πως η ατελείωτη επανάληψη και η απλότητα στη δομή μπορούν να δημιουργήσουν κάτι τόσο υπνωτικό και βαρύ ταυτόχρονα. -N

Peter Green – In the Skies (1979)

Το πρώτο σόλο άλμπουμ του Peter Green μετά την αποχώρησή του από τους Fleetwood Mac συνδυάζει το blues-rock με πιο διακριτικές, ψυχεδελικές ατμόσφαιρες. Γραμμένο σε μια δύσκολη και ταραγμένη προσωπική περίοδο, κουβαλά μέσα του μια ονειρική, εσωστρεφή και βαθιά συναισθηματική διάθεση. Η κιθάρα του Green εντυπωσιάζει όχι με υπερβολές, μα με γούστο, ευαισθησία και χαρακτήρα. Και ειδικά αυτός ο υπέροχος κιθαριστικός ήχος ήταν αρκετός για να τοποθετήσω αυτό το άλμπουμ στη λίστα μου, ακόμη και πάνω από άλλους δίσκους που επίσης αγαπώ πολύ. -K

7. Monkey3 – Sphere (2019)

Οι Monkey3 είναι από τις λίγες σύγχρονες μπάντες που συνεχίζουν να υπηρετούν με συνέπεια τον heavy instrumental psychedelic / space rock ήχο, και το Sphere θεωρείται δικαίως ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα τους. Εδώ ο ήχος τους μοιάζει πιο ώριμος, πιο μεστός και πιο ουσιαστικός από ποτέ, με κάθε κομμάτι να λειτουργεί σαν μια ξεχωριστή μουσική δήλωση. Είναι ένας δίσκος που μιλάει κατευθείαν μέσα μου, με έναν τρόπο σχεδόν ανεξήγητο. Είναι παράξενο πώς κάποιες φορές μπορείς να ταυτιστείς τόσο βαθιά με μια ηχητική παλέτα και αυτό ακριβώς ένιωσα με το Sphere. Δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα. -K

8. Causa Sui - Euporie Tide (2013)

To Ηomage αποτέλεσε gateway στο είδος για πολλούς. Instrumental Psychedelic Stoner στα καλύτερά του. Μεγάλες συνθέσεις, επαναλήψεις, εναλλαγές και άψογος ήχος με το κάθε όργανο να έχει το χώρο του παρά τις υψηλές εντάσεις. Από τα άλμπουμ που επιστρέφω συχνότερα. -N

9. Samsara Blues Experiment – Long Distance Trip (2010)

Το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Samsara Blues Experiment ήταν για μένα μια ξεκάθαρη δήλωση. Από την πρώτη στιγμή έφερε στο προσκήνιο όλα εκείνα τα σύγχρονα heavy psych στοιχεία που αγαπάμε: ένταση, επανάληψη και ατμόσφαιρα. Εδώ, βέβαια, πρέπει να παραδεχτώ ότι είμαι απόλυτα υποκειμενικός. Ήταν ο πρώτος δίσκος αυτού του είδους που μου τράβηξε πραγματικά την προσοχή και, με έναν τρόπο, ήταν η αφορμή να βυθιστώ ολοκληρωτικά σε αυτή τη μουσική. Γι’ αυτό και έχει μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. -K

10. BALTHVS - Macrocosm

Από το κύμα των σχημάτων που βγήκαν μετά τους Khruangbin, οι BALTHVS βρήκαν μία μόνιμη θέση στις λίστες μου. Μινιμαλισμός, ανατολίτικες μελωδίες και λάτιν ρυθμοί. Οι μπασογραμμές τους έχουν “ποτίσει” στο παίξιμό μου. Θυμάμαι να βάζω στον Balthazar κομμάτια μας να ακούσει και να σχολιάζει “Πρέπει να αποφασίσετε τι θέλετε να παίξετε”, χαχα! -Ν